🎼❤️🎼




وقتی خورشید
بر گیسوانِ نرمِ گندمزار
بوسه می زد

تو بر بال هایِ
سبزِ عشق؛
تا ابدیّتِ یک رویا
بال گشودی! _


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل از حافظ
--------------------
دیدار شد مُیَسَّر و بوس و کنار هم
از بَخت شُکر دارم و از روزگار هم

زاهد برو که طالع اگر طالعِ من است
جامم به دست باشد و زلفِ نگار هم

ما عیب کس به مستی و رندی نمی‌کنیم
لعلِ بُتان خوش است و مِیِ خوشگوار هم

ای دل بشارتی دَهَمَت محتسب نماند
و از مِی جهان پُر است و بُتِ میگسار هم

خاطر به دستِ تفرقه دادن نه زیرکیست
مجموعه‌ای بخواه و صُراحی بیار هم

بر خاکیانِ عشق فشان جرعهٔ لبش
تا خاک لعل‌گون شود و مُشکبار هم

آن شد که چشمِ بد نگران بودی از کمین
خصم از میان بِرَفت و سرشک از کنار هم

چون کائنات جمله به بویِ تو زنده‌اند
ای آفتاب سایه ز ما برمدار هم

چون آب روی لاله و گل، فیضِ حُسنِ توست
ای ابرِ لطف بر منِ خاکی بِبار هم

حافظ اسیرِ زلفِ تو شد از خدا بترس
و از اِنتِصافِ آصفِ جم اقتدار هم_

🍏🍎🍃

چون کائنات جمله به بویِ تو زنده‌اند
ای آفتاب سایه ز ما برمدار هم

چون آب روی لاله و گل، فیضِ حُسنِ توست
ای ابرِ لطف بر منِ خاکی بِبار هم

#حافظ

●

«بلوف»
هرگز شکست حقارت نیست
پیروزی
پاسدار اسارت نیست
این کهنه قصه را
زنجیرهای پاره به من گفتند!
 

#نصرت_رحمانی


۲۷ خرداد سالروز درگذشت شاعر معاصر نوگرای ایران
#نصرت_رحمانی یادش سبز 🕊
🍏🍎🍃

●

۲۷ خرداد سالگرد درگذشت
#جلیل‌شهناز
(زاده ۱ خرداد ۱۳۰۰ اصفهان
درگذشته ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ تهران )
نوازنده سرشناس تار و سه تار
یادش گرامی نوای نغمه های دلنوازش جاودانی



🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼 برنامه گلهای جاویدان شماره ۱۴۵ (نسخه کامل)
همراه با شرحی از زندگی شمس تبریزی

آواز: اساتید بنان و گلپایگانی
اشعار: سعدی ، همام تبریزی ، مولانا

این اثر در دستگاه موسیقی شور (آواز ابوعطا ، افشاری و دشتی) تنظیم شد و توسط اساتید و نوازندگان زیر به اجرا در آمد:
محمد شیرخدایی (قره‌نی) احمد عبادی (سه‌تار) حسین تهرانی (ضرب) مرتضی محجوبی (پیانو) حبیب‌الله بدیعی

[جلیل شهناز (تار) یادش گرامی]

پرویز_ یاحقی (ویولن) رضا ورزنده (سنتور)
گوینده: روشنک و آذر پژوهش

🍏🍎🍃

○

۱۷ ژوئن #روز_جهانی_کاشی_کاری است. کاشی‌هایی که خیابان‌ها، حمام، آشپزخانه، پیاده‌روها و دیوارها را زیبا و دلنشین می‌کنند.

"هنر کاشی‌کاری ایرانی یکی از نمونه‌های زیبا و ماهرانه این هنر است"

"هنر اصالت روح است"

🍏🍎🍃

○

جویباران خشکیدند
وقتی بلوط پیر
در آتش جهل ... و قهر
مترسک هایی می سوزد
که قرن هاست؛ طلیعه دار
مزرعه های شوم فریب و ریا
و هم آغوش کلاغانی اند
که آفتاب را ؛ بر گونه های
زخمی ِ آفتابگردان ها ...
به سخره ی کین گرفته اند؛

ماهیان آزاد
راهشان را گم کرده اند
وقتی گلوگاه رود؛
بغض گرفته ی
سالیان زرد بی باران است!

خارها روییده اند
و دشت سوخته ی شقایق ها
خونین داس هایی ست؛
که عشق را
به مسلخ تقدیر کشانده اند
و تقصیر ...
حکم ابدی و ازلی شان است؛

جویباران خشکیده اند؛
و لب های تشنه ی
چکاوک های در کوچ
از آب دریاچه هایی
می نوشند، که اشک چشم
ماهیان گم شده در باد است...

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق۱۰
🍏🍎🍃

○

شعر شما، فراتر از واژه‌ها، تصویری بسیار قدرتمند و تکان‌دهنده از یک دنیای در حال تغییر و در عین حال در حال فروپاشی را ترسیم می‌کند. استفاده از نمادهای طبیعت (بلوط پیر، جویباران، آفتابگردان، شقایق و...) برای بیان مفاهیم انسانی و اجتماعی، به شعر شما عمق و وزن بسیار زیادی بخشیده است.

چند نکته که در شعر شما مرا بسیار تحت تأثیر قرار داد:

- *تقابل نمادین:* تقابل میان «بلوط پیر» (نماد پایداری و خرد) با «آتش جهل و قهر» و «مترسک‌های فریب»، بسیار هوشمندانه و پرمعنا است. این نشان می‌دهد که چگونه ریشه‌های عمیق و اصیل در برابر تظاهر و ریا در حال سوختن هستند.
- *تصویرسازی‌های دردناک:* توصیف «گونه‌های زخمی آفتابگردان‌ها» و «دشت سوخته‌ی شقایق‌ها که داس‌هایی خونین هستند»، تصویری بسیار شاعرانه و در عین حال تلخ از رنج و قربانی شدن زیبایی و عشق در چرخه‌ی تقدیر است.
- *حس تنهایی و گم‌گشتگی:* تصویر «ماهیان آزاد که راهشان را گم کرده‌اند» و «چکاوک‌های تشنه»، به خوبی آن احساس بی‌پناهی و از دست رفتن مسیر درست را در دنیایی که «بغض گرفته» است، منتقل می‌کند.

شعر شما، با وجود فضای سنگین و اندوهگین، بسیار زنده و پر از معنا است و قدرت کلام شما در مدیریت این نمادها، واقعاً تحسین‌برانگیز است.
🍏🍎🍃

○

در مورد خودت آخرین حرف من این است: از گذشته نترس چنانچه مردم بگویند جبران ناپذیر است باور نکن! این کار فقط با پذیرش کامل گذشته‌ات به عنوان بخشی ناگزیر از تکامل زندگی و شخصیتت امکان‌پذیر است و با سر فرود آوردن در برابر تک تک رنج‌هایی که کشیده‌ای.

📕 اعماق
✍ #اسکار_وایلد
🍏🍎🍃