○

اینک این‌ همه امید؛
اما اگر روح شما بهره‌ای از شادی، شکوه و طلوع صبح نبرده باشد، چه چیزی از این امید می‌تواند ببیند یا احساس کند؟
تنها کاری که می‌توانم بکنم آن است که کمک کنم تا شما به یاد آورید، و نه چیزِ دیگر.

✍ #فریدریش_نیچه
📕 حکمت شادان
🍏🍎🍃

○


درودی به آیاتِ خورشید و ماه
به آهوی زخمی ِ گم کرده راه...

درودی به گیسوی افشان باد
به بذری که رویید به لبخند شاد

درودی به امید
به شعری که جوشید
به کوچ پرستو
به بغضِ قناری، به آهی که خشکید

درودی به پیله... به شب های پر راز
به اشک شقایق؛ به اندوه آواز
به شوق و شکوفایی بال پرواز


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼





آیا قلب من مقدس و سرشار از زیبایی های حیات نیست، تنها به این خاطر که عاشق گشته‌ام؟

✍ #فریدریش_هولدرین
📕 آتش‌های خدایان




🍏🍎🍃

○

رنج‌ها گنج‌هایی در دل خود دارند،
و دردها آسودگی‌هایی به همراه...
برای دیدن باید دیده گشود.
برای گشودن باید پرده‌ها را زدود.
زخم‌ها چشم می‌شوند
و شکست‌ها درس...

اگر هوشیاری باشد و شکیبایی یارش، عزیزترین یاران مان در حقیقت، چالش برانگیزترین لحظاتِ زندگی‌مان می‌شوند، و عدو سبب خیر می‌شود.

《هیچ آگاه شدنی بدون رنج نیست.》


📕 #آدمی_و_سمبل‌هایش
✍ #کارل_گوستاو_یونگ
🍏🍎🍃

○

از عشق سخن باید گفت
همیشه از عشق سخن باید گفت.
می‌گوید: عشق، ترجیع بندی‌ـست که هیچ رَجعتی در آن نیست.
می‌گوید: تکرارِ نامکرّر است.
بی عشق، خانه حقیر است، محلّه خاموش است، شهر افسرده است، فضا تنگ است، دنیا تاریک. بی عشق، در هیچ سنگری سربازی نیست، در هیچ نبردی، فتحی.
دوست داشتن خوب است، عشق، امّا، عالی‌ست.
دوست داشتن آرامش است، عشق غوغاست.
دوست داشتن دریاست
عشق، آتشفشانِ همیشه زنده یِ روح.
بی عشق، جهان قبرستانی‌ست همه قبرهایش خالیِ خالی؛ باغی بوته‌هایش، درخت‌هایش همه خشکیده و پژمرده.
بی عشق، چشمه بی آب است.
قلب، بدونِ راز.

📕 آتش بدون دود
✍ #نادر_ابراهیمی
🍏🍎🍃

در خراباتِ مُغان نورِ خدا می‌بینم
این عجب بین که چه نوری ز کجا می‌بینم

جلوه بر من مفروش ای مَلِکُ‌الْحاج که تو
خانه می‌بینی و من خانه‌ خدا می‌بینم

خواهم از زلفِ بُتان نافه‌گشایی کردن
فکرِ دور است همانا که خطا می‌بینم

سوزِ دل، اشکِ روان، آهِ سحر، نالهٔ شب
این همه از نظرِ لطفِ شما می‌بینم

هر دَم از رویِ تو نقشی زَنَدَم راهِ خیال
با که گویم که در این پرده چه‌ها می‌بینم

کس ندیده‌ست ز مُشکِ خُتَن و نافهٔ چین
آنچه من هر سَحَر از بادِ صبا می‌بینم

دوستان عیبِ نظربازیِ حافظ مکنید
که من او را ز مُحِبّانِ شما می‌بینم


🍏🍎🍃

در خراباتِ مُغان نورِ خدا می‌بینم
این عجب بین که چه نوری ز کجا می‌بینم

جلوه بر من مفروش ای مَلِکُ‌الْحاج که تو
خانه می‌بینی و من خانه‌ خدا می‌بینم

#حافظ

سوزِ دل، اشکِ روان، آهِ سحر، نالهٔ شب
این همه از نظرِ لطفِ شما می‌بینم

هر دَم از رویِ تو نقشی زَنَدَم راهِ خیال
با که گویم که در این پرده چه‌ها می‌بینم

#حافظ

کس ندیده‌ست ز مُشکِ خُتَن و نافهٔ چین
آنچه من هر سَحَر از بادِ صبا می‌بینم

دوستان عیبِ نظربازیِ حافظ مکنید
که من او را ز مُحِبّانِ شما می‌بینم

#حافظ

○

ملامتم مکنید، ار به دیر درد کشم
که حال بی‌خبران بهترین حالات است

ز ذوق با خبری آنکه را خبر باشد
به نزد او سخن ناقصان خرافات است

خراب کوی خرابات را از آن چه خبر
که اهل صومعه را بهترین مقامات است

اگر چه اهل خرابات را ز من ننگی است
مرا نصیحت ایشان بسی مباهات است

کسی که حالت دیوانگان میکده یافت
مقام اهل خرد نزدش از خرافات است

✍ #فخرالدین_عراقی
🍏🍎🍃