○

آدینه تان لبریز از جام می عشق،
و زندگی... دل هایتان آرام به نور
الهی ... اندیشه تان سبز و شکوفا
راهتان اگر چه صعب... پویا...
قدم هایتان استوار ...


ایستادن،اجبارکوه است
رفتن... سرنوشت آب؛
افتادن... تقدیربرگ...
وصبر... پاداش آدمی ست.

پس بی هیچ چشم داشتی
محبت کنیم، عشق بورزیم
که از ما تنها... خاطرات به
جا خواهد ماند
🍏🍎🍃
‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌

○

نمی توانید به ساختن
دنیای بهتر امید داشته باشید؛
مگر آنکه تک تک افراد اجتماع پیشرفت کنند.
به این منظور هریک از ما
باید علاوه بر اینکه به پیشرفت خود می اندیشد.
در برابر عموم افراد بشر نیز احساس مسئولیت کند،
وظیفه ما این است که برای کسانی که می توانیم، مفید واقع شویم.


👤#ماری_کوری
🍏🍎🍃

#دیکتاتورِ امروز به مراتب خطرناک‌تر از دیکتاتورِ هزار سال پیش است.




#صادق هدایت
کارتون:#مانا نیستانی
🍏🍎🍃

⚫ یک دقیقه مطالعه

به مدت چندين سال همسرم به یک اردوگاه در صحرای (ماجوی) کالیفرنيا فرستاده شده بود.
من برای اینکه نزدیک او باشم، به آنجا نقل مکان کردم و این در حالی بود که از آن مکان نفرت داشتم.

همسرم برای مانور اغلب در صحرا بود و من در یک کلبه‌ی کوچک تنها می‌ماندم.
گرما طاقت‌فرسا بود و هیچ هم‌صحبتی نداشتم. سرخ‌پوست‌ها و مکزیکی‌ها ی آن منطقه هم انگلیسی نمی‌دانستند. غذا و هوا و آب همه‌جا پر از شن بود. آن‌قدر عذاب می‌کشیدم که تصمیم گرفتم به خانه برگردم و حتی قید زندگی مشترک‌مان را بزنم.

نامه‌ای به پدرم نوشتم و گفتم یک دقیقه دیگر هم نمی‌توانم دوام بیاورم. می‌خواهم اینجا را ترک کرده و به خانه‌ی شما برگردم. پدر نامه‌ام را با دو سطر جواب داد، دو سطری که تا ابد در ذهنم باقی خواهند ماند و زندگی‌ام را کاملا عوض کرد:
دو زندانی از پشت میله‌ها بیرون را می‌نگریستند... یکی گل و لای را می‌دید و دیگری ستارگان را!

بارها این دو خط را خواندم و احساس شرم کردم.
تصمیم گرفتم به دنبال ستارگان باشم و ببینم جنبه‌ی مثبت در وضعیت فعلی من چیست؟

با بومی‌ها دوست شدم و عکس‌العمل آنها باعث شگفتی من شد.
وقتی به بافندگی و سفالگری آنها ابراز علاقه کردم، آنها اشیائی که به توریست نمی‌فروختند را به من هدیه کردند.
به اشکال جالب کاکتوس‌ها و یوکاها توجه می‌کردم.
چیزهایی در مورد سگهای آن صحرا آموختم و غروب را مدام تماشا می‌کردم.
دنبال گوش‌ماهی‌هایی می‌رفتم که از میلیون‌ها سال پیش، وقتی این صحرا بستر اقیانوس بود، در آنجا باقی مانده بودند.

چه چیزی تغییر کرده بود؟
صحرا و بومی‌ها همان بودند.
این نگرش من بود که تغییر کرده و یک تجربه‌ی رقت‌بار را به ماجرایی هیجان‌انگیز و دلربا تبدیل کرده بود.
من آن‌قدر از زندگی در آنجا مشعوف بودم که رمانی با عنوان ”خاکریزهای درخشان” در مورد زندگی در صحرای ماجوی نوشتم.

من از زندانی که خودم ساخته بودم به بیرون نگریسته و ستاره‌ها را یافته بودم.

اگر به فرزندان خود رویارویی با سختی‌های زندگی را نیاموزیم در حق آنها ظلم کرده‌ایم.

👤 #دیل_کارنگی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
«چهارمضراب گروهی»
دستگاه: نوا
سه تار: قشنگ کامکار
عود: ارسلان کامکار
دف،رباب: بیژن کامکار
سنتور: پشنگ و اردوان کامکار
تنبک_کمانچه: ارژنگ و اردشیر کامکار
------------------

حتی در غم انگیزترین زندگی‌ها
نیز به لحظاتی درخشان برمیخوریم
و حتی در میان شن و سنگ هم گل‌های کوچک شادی می روید..!

#هرمان_هسه
🍏🍎🍃

آدینه تان سرشار از آرامش

○

بعد ازظهر بخیر!🌱امیدوارم روز
جمعه تان سرشار از حس خوب و لحظات آرامش‌بخش باشد. امروز فرصتی عالی است تا کمی از هیاهوی زندگی فاصله بگیری، به خودت استراحت بدهی و از زیبایی‌های اطرافت لذت ببری. شاید یک قدم زدن در طبیعت، خواندن کتابی که دوست داری یا حتی نوشیدن یک چای گرم بتواند حال و هوایت را عوض کند.

“Good afternoon! I hope your Friday is filled with positivity and peaceful moments. Today is a perfect opportunity to step back from the hustle of life, relax, and enjoy the beauty around you. Perhaps a walk in nature, reading a book you love, or sipping on a warm cup of tea could uplift your mood.”

🍏🍎🍃

○

می دانم کسی در این اتاق نیست،
و شهر خالی است،
و همه ی میدانهای این شهر خالی، خالی ست،

اما من کوچه های غبارآلود را دوست دارم،
و باران کوچه های غبار آلود را.

من آن ها را که شکست خورده اند
و غمگین اند
دوست دارم،
و آن ها را که پیروز شده اند
و باز غمگین اند،
دوست دارم.

✍ مارینه_پطروسیان
🔁 واهه_آرمن
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼





_مرا ببخش؛
که ماهی ِ تنگ بلورم شدی
تا که از دلتنگی نمیرم_


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_347
📖 هر روز یک غزل از حافظ
--------------------
صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟
تا به کِی در غمِ تو نالهٔ شبگیر کنم؟

دل دیوانه از آن شد که نصیحت شِنَوَد
مگرش هم ز سرِ زلفِ تو زنجیر کنم

آن چه در مدتِ هِجرِ تو کشیدم هیهات
در یکی نامه محال است که تَحریر کنم

با سرِ زلفِ تو مجموعِ پریشانی خود
کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم؟

آن زمان کآرزویِ دیدنِ جانم باشد
در نظر نقشِ رخِ خوبِ تو تصویر کنم

گر بدانم که وصالِ تو بدین دست دهد
دین و دل را همه دَربازم و توفیر کنم

دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی
من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم

نیست امّید صَلاحی ز فسادِ حافظ
چون که تقدیر چُنین است، چه تدبیر کنم
🍏🍎🍃

عصر آدینه تان به خیر

🍏🍎🍃