.
من که؛
از خود خبرم نیست
چه دوزخ، چه بهشت...!

#حزین_لاهیجی
🍏🍎🍃

●

چند این شب و خاموشی؟
          وقت است که برخیزم
وین آتش خندان را
                 با صبح برانگیزم

ای سایه!
سحر خیزان دلواپس خورشیدند
زندان شب یلدا بگشایم و بگریزم

✍#هوشنگ_ابتهاج
به امید طلوع یک صبح روشن
پایان هفته تان به مهر و آرامش
🍏🍎🍃

○
چون گویمت که:
در دل ویران من درآی
بشکاف سینه من
و در جان من درآی

رفتی
ببزم عیش رقیبان هزار بار
یک بار هم
بکلبه احزان من درآی

#هلالی_جغتایی
🍏🍎🍃

‌○

قدم های زندگی به عشق و لبخند
پایان هفته تان به امید و آرامش
------------------

بس بگردید و بگردد روزگار
دل به دنیا درنبندد هوشیار

ای که دستت می‌رسد کاری بکن
پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار


✍#سعدى
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

زندگی
یک نفس است...
----------------------------
هوا بد است
تو با کدام باد می‌روی؟
چه ابر تیره‌ای
گرفته سینه‌ تو را
که با هزار سال بارش شبانه‌روز هم
دل تو وا نمی‌شود...

#هوشنگ_ابتهاج
🍏🍎🍃

○

در من چه وعده‌هاست
در من چه هِجرهاست
در من، چه دست‌ها
به دعا مانده روز و شب !

این‌ها چه می‌شود؟
آخر چگونه این همه عشاقِ بی‌شمار ‌
آواره از دیار، یک روز بی‌صدا
در کوره راه‌ها خاموش می‌شوند ؟!

این ذره ذره گرمیِ خاموش‌وار ما
یک روز بی‌گمان، سر می‌زند ز جایی
و خورشید می‌شود...!

تا دوست داری‌ام...!
تا دوست دارمت...!

#سیاوش_کسرایی
🍏🍎🍃

○

چه مبارک است این غم
که تو در دلم نهادی
به غمت که هرگز این غم
ندهم به هیچ شادی

ز تو دارم این غمِ خوش،
به جهان از این چه خوشتر
تو چه دادی ام که گویم
که از آن به ام ندادی؟

#هوشنگ_ابتهاج
#جناب مصطفی
پایان هفته تان به ترنم خوش عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



خواست
تنهایی ما را
به رخ ما بکشد

تنه ای بر در این خانه ی تنها زد و رفت.....

#هوشنگ_ابتهاج
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_346
📖 هر روز یک غزل از حافظ
--------------------
من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم
محتسب داند که من این کارها کمتر کنم

من که عیبِ توبه‌کاران کرده باشم بارها
توبه از مِی وقتِ گُل دیوانه باشم گر کنم

عشق دردانه‌ست و من غَوّاص و دریا میکده
سر فروبُردم در آن جا تا کجا سر بَرکُنم

لاله ساغرگیر و نرگس مست و بر ما نامِ فِسق
داوری دارم بسی یا رب، که را داور کنم؟

بازکَش یک دَم عِنان ای تُرکِ شهرآشوبِ من
تا ز اشک و چهره راهت پُر زر و گوهر کنم

من که از یاقوت و لَعلِ اشک دارم گنج‌ها
کِی نظر در فیضِ خورشیدِ بلنداختر کنم

چون صبا مجموعهٔ گل را به آبِ لطف شست
کج دلم خوان، گر نظر بر صفحهٔ دفتر کنم

عهد و پیمانِ فلک را نیست چندان اعتبار
عهد با پیمانه بندم، شرط با ساغَر کُنم

من که دارم در گدایی گنجِ سلطانی به دست
کِی طمع در گردشِ گردونِ دون‌پَرور کنم

گر چه گَردآلودِ فقرم، شرم باد از همتم
گر به آبِ چشمهٔ خورشید دامن تَر کنم

عاشقان را گر در آتش می‌پسندد لطفِ دوست
تنگ چشمم گر نظر در چشمهٔ کوثر کنم

دوش لعلش عشوه‌ای می‌داد حافظ را، ولی
من نه آنم کز وی این افسانه‌ها باور کنم
🍏🍎🍃

درود و مهر دوستان عزیز و بزرگوار
عصرتان به خیر دلتون آرام 💙🧡

🍏🍎🍃

عشق دردانه‌ست و من غَوّاص و دریا میکده
سر فروبُردم در آن جا تا کجا سر بَرکُنم

#حافظ