چُنین قفس نه سزایِ چو من خوش‌اَلحانی‌ست
رَوَم به گلشنِ رضوان، که مرغِ آن چمنم

#حافظ

اگر ز خونِ دلم بویِ شوق می‌آید
عجب مدار که هم‌دردِ نافهٔ خُتنم

#حافظ

طرازِ پیرهنِ زَرکشم مبین چون شمع
که سوزهاست نهانی درونِ پیرهنم

#حافظ

بیا و هستیِ حافظ ز پیشِ او بردار
که با وجودِ تو کس نشنود ز من که منم

#حافظ

●

▪️ﺍﻧﺴﺎﻥِ ‏ﺳﺴﺖ مغز
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ ‏ﺗﻐﯿﯿﺮ می‌ترسد.
ﺍﻭ ﺩﺭ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻣﻨﯿﺖ
می‌کند ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ‏ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﺎﺯﮔﯽ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﺩﺭﺩ
ﺩﺭﺩِ ﺩﯾﺪﮔﺎﻫﯽ ﺗﺎﺯه ‏ﺍﺳﺖ...


مارتین_لوترکینگ
🍏🍎🍃

○

نه دست آن که
بگیریم زلف ماهی را
نه روز روشنی
از پی شب سیاهی را

فغان که بر در شاهی است
دادخواهی ما
که از ستم ندهد داد
دادخواهی را

گدای شهرم و
بر سر هوای آن دارم
که سر نهم
به کف پای پادشاهی را

ز خسروان ملاحت کجا روا باشد
که در پناه نگیرند بی‌پناهی را

به راه عشق
به حدی است ناامیدی من
که نا امید کند هر امید گاهی را

چگونه لاف محبت زند نظر بازی
کز آب دیده
نشسته‌ست خاک راهی را

بزیر خون محبان
که در شریعت عشق
به هیچ حال نخواهم
کسی گواهی را

نه من شهید تو تنها شدم
که از هر سو
به خاک ریخته‌ای
خون بی‌گناهی را

به یک نگاه
ز رحمت بکش فروغی را
مکن دریغ
ز مشتاق خود نگاهی را

👤#فروغی_بسطامی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

#ایرج_بسطامی



شعر خونبارِ من
ای باد، بِدان یار رسان
که ز مژگانِ سیَه،
بر رگِ جان زد نیشم

#حافظ

🍏🍎🍃

●

ایتالو کالوینو (به ایتالیایی: Italo Calvino) (زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳ - درگذشته ی ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵) نویسنده ی رمان و داستان کوتاه ایتالیایی است. وی سبک ادبی خاص خود را داشت که می توان آن را سوررئال یا پست مدرن توصیف کرد. سه گانه ی «نیاکان ما» (شامل شوالیه ناموجود، ویکنت شقه شده و بارون درخت نشین) و شهرهای نامرئی و شش یادداشت برای هزاره ی بعدی از تحسین شده ترین آثار او هستند. وی را یکی از مهم ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می دانند

🍏🍎🍃

📕✨📕

📕 #بارون_درخت_نشین
✍ #ایتالو_کالوینو
🎤 آرمان_ سلطان_ زاده
▪️بخش /15

برای بهتر دیدن زمین، باید کمی از آن فاصله گرفت.


🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣 بانو دلکش🎂
✍ کریم_ فکور

نازنین من نشود رام دیگری
بر زبان خود نبرد نام دیگری
وای اگر خورد مه جرع نوش من
در غیاب من می از جام دیگری
کس ندارد خبر از آن چه میان من و اوست
سخن مهر و وفا بین زبان من و اوست
گریه ها همچو مینای می در گلو دارم
که به جان دولت وصلش را آرزو دارم

🍏🍎🍃