نه نقش قلم...
که خون دل است... واژه ها...
🥀😔🔥

گویند سنگ، لَعل شود در مقامِ صبر
آری شود، ولیک به خونِ جگر شود...

#حافظ
🍏🍎🍃

●
از خرافات مردم میتوان بیشترین استفاده را برد‌؛
این انسانها تقریبا شبیه همدیگر هستند نه خوبند نه بد،
فقط سبک مغزند...

#آگاتا_کریستی
🍏🍎🍃

●

من هاج و واج به زوربا گوش می‌دادم. پس آن کدام حکیم دانا بود که می‌کوشید به شاگردانش بیاموزد به هر چه که فرمان قضاست به طیب خاطر گردن نهند، به حکم ضرورت "بلی" بگویند و جبر را به اختیار تبدیل نمایند؟ و شاید این تنها راه انسانی نیل به رستگاری باشد. راه دردناکی است، ولی راه دیگری وجود ندارد.
پس عصیان چیست؟ آیا جهش غرورآمیز و دن‌کیشوت‌وار آدمی است برای مغلوب کردن "جبر" و برای وادار کردن قانون خارجی است به اطاعت از قانون داخلی روح خویش و انکار هر چه هست و بوجودآوردن جهانی نو، جهانی پاکیزه‌تر و اخلاقی‌تر و بهتر بر طبق قوانین دل خود که مغایر با قوانین غیرانسانی طبیعت‌اند؟

#نیکوس_کازانتزاکیس
📕زوربای یونانی
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_339
📖 هر روز یک غزل از حافظ
----------------
خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم
دل از پِیِ نظر آید به سویِ روزنِ چَشم

سزایِ تکیه گَهَت مَنظَری نمی‌بینم
منم ز عالَم و این گوشهٔ مُعَیَّنِ چَشم

بیا که لَعل و گُهَر در نثارِ مَقْدَمِ تو
ز گنج‌خانه‌‌ دل می‌کشم به روزنِ چَشم

سَحَر سِرِشکِ رَوانم سرِ خرابی داشت
گَرَم نه خونِ جگر می‌گرفت دامنِ چَشم

نخست روز که دیدم رخِ تو دل می‌گفت
اگر رسَد خلَلی، خونِ من به گردنِ چَشم

به بویِ مژدهٔ وصلِ تو تا سَحَر، شبِ دوش
به راهِ باد نهادم چراغِ روشنِ چَشم

به مردمی که دلِ دردمندِ حافظ را
مَزَن به ناوَکِ دلدوزِ مردم افکنِ چَشم

●

روزی ما دوباره
کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی
دست زیبایی را خواهد گرفت
روزی که کمترین سرود
بوسه است
و هر انسان برای هر انسان
برادری‌ست...

#احمد_شاملو
🍏🍎🍃

●

زوربا مدتی مدید به اندیشه فرو رفت. تلاش می‌کرد که بفهمد. آخر گفت:
- من هر لحظه به مرگ می‌اندیشم و به آن می‌نگرم و از آن می‌ترسم. با این وصف هرگز نمی‌گویم که "خوشم می‌آید"، هرگز! نه، من هیچ از مرگ خوشم نمی‌آید و با آن موافق نیستم.
خاموش ماند ولی بزودی سکوت را شکست:
- نه، من از آن‌ها نیستم که گردنم را گوسفندوار جلو مرگ دراز کنم و بگویم: "بیا سرم را ببر تا زود به بهشت بروم!"

#نیکوس_کازانتزاکیس
📕 زوربای یونانی
🍏🍎🍃

💚🤍❤️
🎼 ایران من
✍ حسین منزوی
🎙 بیژن بیژنی



در عاشقی گزیر نباشد ز ساز و سوز
اِسْتادِه‌ام چو شمع، مَتَرسان
ز آتشم

#حافظ
🍏🍎🍃

●

چه عطر خوشی دارد؛
هم آغوشی ِ
خاک و باد و باران؛
و چه بوی غریبی در غریو و
در سکوتِ ابری ِ خیس خیابان؛

شاید... بوی تن پوشِ
تن سرخِ شقایق هاست؛
و شاید... عطر و بویِ
گونه هایِ ... لاله هایِ
واژگون پرپرِ ... دی ماه ست؛
و یا عطر سرانگشتان بال سرخِ
پوپک هاست؛

چه عطر خوشی دارد؛
خاک باران خورده ی خیس؛
انگار عطر‌ مدهوشِ
تنِ صدپاره یِ ... هزاران
کفتر خونین پرِ ... پرپر...
انگار... عطر جاویدِ
خروشِ زخمی ِ
صد چاکِ... ایران...🥀😔

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

●

ایتالو کالوینو (به ایتالیایی: Italo Calvino) (زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳ - درگذشته ی ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵) نویسنده ی رمان و داستان کوتاه ایتالیایی است. وی سبک ادبی خاص خود را داشت که می توان آن را سوررئال یا پست مدرن توصیف کرد. سه گانه ی «نیاکان ما» (شامل شوالیه ناموجود، ویکنت شقه شده و بارون درخت نشین) و شهرهای نامرئی و شش یادداشت برای هزاره ی بعدی از تحسین شده ترین آثار او هستند. وی را یکی از مهم ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می دانند

🍏🍎🍃

📕✨📕

📕 #بارون_درخت_نشین
✍ #ایتالو_کالوینو
🎤 آرمان_ سلطان_ زاده
▪️بخش /12

برای بهتر دیدن زمین، باید کمی از آن فاصله گرفت.


🍏🍎🍃