●
مهربانی‌ات را
با گل ها در میان بگذار،
با سنگ ها
با رودی که می‌رود،
مهربانی‌ات را
با جنگ در میان بگذار،
صدای تو چشمه‌ای خواهد شد
و انسان را با انسان
آشتی خواهد داد...!

#غلامرضابروسان
🍏🍎🍃

●

خدا كند انگورها برسند
جهان مست شود
تلوتلو بخورند خیابان‌ها
به شانه‌ی هم بزنند
رئیس‌جمهورها و گداها

مرزها مست شوند
و محمّد علی بعد از هفده سال مادرش را ببیند
و آمنه بعد از هفده سال، كودكش را لمس كند

خدا كند انگورها برسند
آمو زیباترین پسرانش را بالا بیاورد
هندوكش دخترانش را آزاد كند .

برای لحظه‌ای
تفنگ‌ها یادشان برود دریدن را
كاردها یادشان برود
بریدن را
قلم‌ها آتش را
آتش‌بس بنویسند

خدا كند كوهها به هم برسند
دریا چنگ بزند به آسمان
ماهش را بدزدد
به میخانه‌ شوند پلنگ‌ها با آهوها

خدا كند مستی به اشیاء سرایت كند
پنجره‌‌ها
دیوارها را بشكنند
و
تو
همچنانكه یارت را تنگ می‌بوسی
مرا نیز به یاد بیاوری

محبوب من
محبوب دور افتاده‌ی من
با من بزن پیاله‌ای دیگر
به سلامتی باغ‌های معلق انگور

.
✍#الیاس_علوی (شاعر و هنرمند افغانستانی)
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🎼مرجنگه
محمد بابادی
موسیقی#فولکلور

مگر چه می‌خواهم از وطن؟
‏جز لقمه‌ای نان و خیالی آسوده
‏چه می‌خواهم؟
‏جز تکه‌ای آفتاب و
بارانی که آهسته ببارد،
‏جز پنجره‌ای که رو به عشق و آزادی گشوده شود...
‏
‏مگر چه خواستم از وطن که از من دریغ‌اش کردند؟

🍏🍎🍃

‏چه می‌خواهم؟
‏جز تکه‌ای آفتاب و
بارانی که آهسته ببارد،
‏جز پنجره‌ای که رو به عشق و آزادی گشوده شود...
‏
‏مگر چه خواستم از وطن که از من دریغ‌اش کردند؟

🎧 #غزلیات_حافظ_338
📖 هر روز یک غزل از حافظ
--------------------
من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم
مَدهوشِ چَشمِ مست و مِیِ صافِ بی‌غَشَم

گفتی ز سِرِّ عهدِ ازل یک سخن بگو
آنگَه بگویمت که دو پیمانه دَر کَشَم

من آدمِ بهشتیَم اما در این سفر
حالی اسیرِ عشقِ جوانان مَهوَشَم

در عاشقی گزیر نباشد ز ساز و سوز
اِسْتادِه‌ام چو شمع، مَتَرسان ز آتشم

شیراز معدنِ لبِ لَعل است و کانِ حُسن
من جوهریِّ مُفلِسَم، ایرا مُشَوَّشَم

از بس که چَشمِ مست در این شهر دیده‌ام
حقّا که مِی نمی‌خورم اکنون و سَرخوشم

شهریست پُر کِرشمهٔ حوران ز شِش جهت
چیزیم نیست وَر نه خریدارِ هر شَشَم

بخت ار مدد دهد که کَشَم رَخت سویِ دوست
گیسویِ حور گَرد فشاند ز مَفْرَشَم

حافظ عروسِ طَبعِ مرا جلوه آرزوست
آیینه‌ای ندارم از آن آه می‌کشم
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼 Un Año de Amor
🎤 Luz Casal

من خدا را در قمقمه‌ی آب یافته‌ام
در عطر یک گل
در خلوص برخی کتاب‌ها
و حتی نزد بی‌دینان
اما تقریباً هیچ‌گاه وی را
نزد آنانی که کارشان سخن گفتن
از اوست، نیافته‌ام.

#کریستین‌‌بوبن
🍏🍎🍃

●

در بازار مکاره ای که نان را
به نرخ جان بر سر دار می فروشند

و روح عریان آفتاب را
به تیغ تیز ظلمات‌ زمختِ ناباور؛
به بند می کشند

در کوی و برزنی که؛
عشقه های بیقرار...
تن پوشِ سرخِ
دیواره های کبودِ نامردمی می شوند

در دیاری این همه گنگ؛
وامانده در چنگ روبهان و کرکسان
گم شده در برهوت بی هویتی؛
غرقاب در خونابه هایِ
دلِ صد پاره یِ
ماهیان افتاده بر خاک بی کسی؛

چگونه می شود؟
بی وحشت از کوسه ماهی های
آدمخوار ... دل به دریا زد
و از موج موجِ تورهای
گره در گره کور... قایقی ساخت؛
و تا قنوتِ نخلستان هایِ
بی سر ... پارو زد

چگونه می شود؟
بی وحشت ازگرداب؛
دل به دریا زد ...
تا نقاب اندر نقابِ خونی ِ بندر
طناب گره خورده؛
بر گلوی باورهایِ
آهوان زخمی ِ دشت نشود...!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

○
جهان زخمی ست؛
زمین محتاج عشق است...

"روز عشق در ایران باستان"
تاریخچه سپندارمذگان:(روز عشق ایرانی)
روزعشق ایرانی :
در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده‌است. در تقویم ایرانی دقیقا مصادف است با ۵ اسفند که در گاهشماری کنونی برابر است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۴ روز پس از روز ولنتاین. این روز سپندارمذگان یا «اسفندارمذگان» نام داشته‌است.

 ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده‌ است که ایرانیان باستان این روز را روز بزرگداشت زن و زمین می‌دانسته اند. فلسفه بزرگداشت این روز به عنوان “روز عشق” به این صورت بوده است که در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هر یک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. بعنوان مثال روز اول “روز اورمزد”، روز دوم، روز بهمن معنی “سلامت، اندیشه” که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی “بهترین راستی و پاکی” که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی “شاهی و فرمانروایی آرمانی” که خاص خداوند است و روز پنجم “سپندار مذ” بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان "نماد عشق" می پنداشتند.
سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌کردند. اخیرا گروهی از دوستداران فرهنگ ایرانی پیشنهاد کرده‌اند که به منظور حفظ فرهنگ ایرانی "سپندارمذگان" بجای ولنتاین به عنوان "روز عشق" گرامی داشته شود.
 
ولنتاین❤️ سپندارمذگان❤️ و
هر روزتان و هر لحظه ی حضورتان
روز عشق و روز عاشقان باشد
هر روزتان روز عشق و متبرک به
نام عشق...

روز عشق؛ روز سپاسگزاری از
خداوند است! خداوند عشق است
و عشق رایحه ی خوشبوی خداوند

"عشق؛
روز ، ماه و فصل نمی شناسد...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

سپندار مذگان " روز زن، زمین
و روز عشق گرامی"
در زمانه ی کوری که از قلب
زمین و آسمان... آتش کین
می بارد ... تنها عشق است که
می تواند مرهمی باشد ...
بر این همه داغ و بر جهنمی که
نامش را زندگی گذاشته ایم‌...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

●

ایتالو کالوینو (به ایتالیایی: Italo Calvino) (زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳ - درگذشته ی ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵) نویسنده ی رمان و داستان کوتاه ایتالیایی است. وی سبک ادبی خاص خود را داشت که می توان آن را سوررئال یا پست مدرن توصیف کرد. سه گانه ی «نیاکان ما» (شامل شوالیه ناموجود، ویکنت شقه شده و بارون درخت نشین) و شهرهای نامرئی و شش یادداشت برای هزاره ی بعدی از تحسین شده ترین آثار او هستند. وی را یکی از مهم ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می دانند

🍏🍎🍃

📕✨📕

📕 #بارون_درخت_نشین
✍ #ایتالو_کالوینو
🎤 آرمان_ سلطان_ زاده
▪️بخش /10

برای بهتر دیدن زمین، باید کمی از آن فاصله گرفت.


🍏🍎🍃