●
ایتالو کالوینو (به ایتالیایی: Italo Calvino) (زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳ - درگذشته ی ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵) نویسنده ی رمان و داستان کوتاه ایتالیایی است. وی سبک ادبی خاص خود را داشت که می توان آن را سوررئال یا پست مدرن توصیف کرد. سه گانه ی «نیاکان ما» (شامل شوالیه ناموجود، ویکنت شقه شده و بارون درخت نشین) و شهرهای نامرئی و شش یادداشت برای هزاره ی بعدی از تحسین شده ترین آثار او هستند. وی را یکی از مهم ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می دانند

🍏🍎🍃

📕✨📕

📕 #بارون_درخت_نشین
✍ #ایتالو_کالوینو
🎤 آرمان_ سلطان_ زاده
▪️بخش /8

برای بهتر دیدن زمین، باید کمی از آن فاصله گرفت.


🍏🍎🍃

○

بدترین سرمشقی که به جامعه می توان داد این است که قانون بنهند اما رعایتش نکنند و بدتر از آن این است که خود قانونگذار قانون ﺭا بشکند!

👤#ماکیاولی
🍏🍎🍃

●
نباشد خامشی او را
از آن کان درد ساکن شد
چو طاقت طاق شد او را
خموش است او ز ناچاری

#مولانا
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🎼« گل و خار»
🎙#شهرام_ناظری
🎧#کیخسرو_پورناظری

یارب گریانم دیدم وینه ی اور، یارب گریانم دیدم وینه ی اور (یارب گریانم، چشمانم مانند ابر است، یارب گریانم، چشمانم مانند ابر است)
دیدم وینه ی اور، آزیز، وهار گریانه (چشمانم مانند ابر بهار گریانست، عزیزم)
نمندم طاقت دیدگم، تاب و توانم، آزیزم (ای دیده ی من، نمانده طاقتم، تاب و توانم تمام شده، عزیزم)
جرگم کواوه و دیدم، سُختو بریانه (ای دیده ی من ، جگرم کباب و سوخته و بریان است)
#درویش_ذوالفقار
🍏🍎🍃

●

غریو غربتِ سکوت را
از پشت پنجره های بسته ی درد
به تن زخمی ِ شب ببر

خیابان ها را
تن برفی شب شسته است ؛

از بدن های چاک چاک
چکاوک ها... اما...
بر غربت زخمی ِ قلب ها؛
و بر پیکره ی ننگین
تاریخ همچنان خون می چکد

می دانم...
پرچم کاویانی ِ دیگری
بر بغض گلوی زخمی ِ
راویانِ بی فردای شب؛
و بر طناب های تنیده ی بهت؛
بر پیکره ی سرو قامت تان سرخ
بر افراشته خواهد شد...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
خدارو... چه دیدی...
شاید ماه... در اومد
شاید شب... سحر شد
در بسته... وا شد ...

خدارو ... چه دیدی؛
شاید عشق تابید ...
شاید غم سر اومد
شاید کوچه خندید

خدارو... چه دیدی؛
شاید... ماه در اومد...
شاید شب سحر شد ...
درِ بسته... وا... شد ...

خدارو‌... چه دیدی...
خدارو... چه دیدی...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

●

‍ ‍ ⁠⁣در تمامِ رویاهایم از دوران‌های باستانی، رد پایِ تو را میبینم، ضمنا میدانم همه جا کنارت بوده‌ام، با نوازش سر انگشتانت به خواب رفته‌ام. اگر هزار سال بعد هم مثل سبزه از خاک برویم در آوندهایم جریان داری..

خانه ادریسی ها -
غزاله علیزاده 🎂یادش سبز
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


زنان در عشق نمی‌میرند؛ بلکه هر روز کمی از خودشان را به مرگ می‌سپارند تا معشوق زنده بماند.

خانه‌ی ادریسی‌ها
✍غزاله علیزاده

🍏🍎🍃

●

درودی به مهر صبح تون به خیر
سه شنبه تان به شکوفایی جوانه های عشق و امید 🪴 سلامت و دل آرام باشید

باید در خودت،
یک گوشه ای از وجودت،
آدمی ساخته باشی که در روزهای سخت،
نیازی به پناه بردن به هیچ‌ کجا و هیچکس
نداشته باشد

#غسان_کنفانی
🍏🍎🍃