ور چو پروانه
دهد دست، فَراغِ بالی
جز بدان عارضِ شمعی نَبُوَد پروازم

#حافظ

سِرِّ سودایِ تو در سینه بماندی پنهان
چشمِ تَردامن اگر فاش نکردی رازم
#حافظ

ماجرایِ دلِ خون گشته نگویم با کس
زان که جز تیغِ غمت نیست کسی دَمسازم

#حافظ

گر به هر موی، سری بر تنِ حافظ باشد
همچو زلفت همه را در قدمت اندازم

#حافظ

صحبتِ حور نخواهم که بُوَد عینِ قُصور
با خیالِ تو اگر با دِگری پردازم

#حافظ

همچو چنگ ار به کناری ندهی کامِ دلم
از لبِ خویش چو نِی یک نفسی بِنْوازم

#حافظ

●

شاید... اگر...
به جای وحشت از دوزخ و
شوق حریصانه ی بازگشت به
بهشت موعود، در گوش هامان
اذان عشق می خواندند و در
قلب های مان بذر های شادی
می کاشتند؛
جهان این همه بی رحم نمی بود
و به آدمیت این همه...ارزان...
چوب حراج؛ زده نمی شد؛

که آدم؛ نه هبوط از بهشت ‌...
که هبوط؛ از آدمیتِ... آدم بود؛
و چه دردناک...
فریفت اند... ما را...
در بررخ کبودِ ناباوری...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

«درد گنگ»
#محمد_اصفهانی


درون سینه ام دردی است خونبار
که همچون گریه می‌گیرد گلویم
غمی آشفته دردی گریه آلود
نمیدانم چه میخواهم بگویم...

🍏🍎🍃

●
ایتالو کالوینو (به ایتالیایی: Italo Calvino) (زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳ - درگذشته ی ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵) نویسنده ی رمان و داستان کوتاه ایتالیایی است. وی سبک ادبی خاص خود را داشت که می توان آن را سوررئال یا پست مدرن توصیف کرد. سه گانه ی «نیاکان ما» (شامل شوالیه ناموجود، ویکنت شقه شده و بارون درخت نشین) و شهرهای نامرئی و شش یادداشت برای هزاره ی بعدی از تحسین شده ترین آثار او هستند. وی را یکی از مهم ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می دانند

🍏🍎🍃

📕✨📕

📕 #بارون_درخت_نشین
✍ #ایتالو_کالوینو
🎤 آرمان_ سلطان_ زاده
▪️بخش /7

برای بهتر دیدن زمین، باید کمی از آن فاصله گرفت.


🍏🍎🍃