.

▫️زبان لال خودیم
▫️بیدل دهلوی
▫️سعید الیف

جغد ویرانهٔ خیال خودیم
پر فشان لیک زیر بال خودیم
شمع بخت سیه چه افروزد
آتش مردهٔ زگال خودیم

#بیدل_دهلوی

🍏🍎🍃

●

تا به کی گورها خواهند شکافت؛
و قرآن ها... بر سرِ نیزه هایِ
فریب ؛ در ردایِ حقانیت حق؛
بر قامت مخدوشِ دین...

بهانه ی شرم آورِ
عمرو عاص های دیگری...
در گوشِ شب؛ اذان خواهند گفت!

تا قنوتِ ناباور عشق؛
نماز شکسته دلان را... قضا کند!!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

تو آخرین چوب کبریتی هستی که می‌باید به آتشی عظیم مبدل شوی و از زندگی من، در برابر سرمای مرگ در این بیابان پر از وحشت دفاع کنی… اگر این چوب نگیرد، مرگ در این برهوت حتمی است!
تو همهٔ امید من، تو پناهگاه گرم و روشن من هستی. ..

#احمد_شاملو
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_323
📖 هر روز یک غزل از حافظ
---------------------
ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم
که از بالابلندان شرمسارم

مگر زنجیرِ مویی گیردَم دست
وگر نه سر به شیدایی برآرم

ز چشمِ من بپرس اوضاعِ گردون
که شب تا روز اختر می‌شمارم

بدین شکرانه می‌بوسم لبِ جام
که کرد آگه ز رازِ روزگارم

اگر گفتم دعایِ مِی فروشان
چه باشد؟ حقِّ نعمت می‌گزارم

من از بازویِ خود دارم بسی شُکر
«که زورِ مردم آزاری ندارم»

سری دارم چو حافظ مست لیکن
به لطف آن سری امیدوارم

🍏🍎🍃

○

«من فقط یک رویا دارم
اینکه وطنم را برایم بگذارید
بدون جنگ، بدون ویرانی
بدون مصیبت، بدون رنج
همه‌ی مناصب و کاسبی‌ها را بردارید و بروید،.
ولی وطن‌ را؛
برایم باقی بگذارید»

🗣#لطفی_بوشناق
🍏🍎🍃

▫️قلب چاک گل‌افشان
▫️صدیق قطبی
▫️سعید الیف

نَفَسی که آتش آرَد به دل فِسُردگان باش
عطشی‌که‌تشنگان‌را بَبَرد‌به‌آسمان‌باش

بشنو تلاوت ابر، بسپار دل به باران
و برای سوره‌ٔ صبح، مخاطب نهان باش

به‌نگاهی‌و‌سلامی، به درنگی‌و‌سپاسی
گل باغ‌ دوستی را بنواز و باغبان باش

🍏🍎🍃

●
تو را درود، ای شادمانی!
والاترین امیدواری‌اَم
نخستین سرخی پگاهان!
آه، همواره
برایم راه و شب
می‌درخشید...
همه‌ی زندگی، اما
بی‌مقصد و منفور!
دوباره سرِ زیستن دارم
اینک در چشمانت می‌نگرم
درخشش پگاه و پیروزی را
تو ای محبوب‌ترین ایزد بانو!

بر تو درود، ای شادمانی،
دژنشینْ بانویِ سرنوشت‌اَم
طلیعه‌ی پیروزی دورم!
بسا شومی، درد و اَلم،
و دشمنی تلخ که در پسِ روزهای نیامده است!


#فردريش_نيچه
🍏🍎🍃

●
یکشنبه تان به عشق و امید
با آرزوی طلوع صبحی روشن
--------------------

برف ها... آب شده اند
از تن زخمی ِ خاک؛
گل های سرخ... روییده اند

گورهای بی نام... بهار را
صدا می زنند ...
"وقتی چکاوک ها؛
پرواز را...
از یاد نبرده اند"
و میله های تنگ قفس؛
تقدس سرخ آزادی را...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

چکاوک را می توان نماد تحول و دگرگونی ناشی از ظهور یک مظهر دانست. عبور متناوبش از زمین به آسمان و از آسمان به زمین دو قطب هستی را به هم پیوند می‌دهد، چکاوک مانند یک واسط و شفیع است.