🎧 #غزلیات_حافظ_296
📖 هر روز یک غزل از حافظ
---------------------
طالع اگر مدد دهد، دامَنَش آوَرَم به کف
گر بِکَشَم زهی طَرَب، ور بِکُشَد زهی شرف

طَرْفِ کَرَم ز کَس نَبَست، این دلِ پُر امیدِ من
گر چه سخن همی بَرَد، قصهٔ من به هر طرف

از خَمِ ابرویِ توام، هیچ گشایشی نشد
وَه که در این خیالِ کَج، عمرِ عزیز شد تلف

اَبرویِ دوست کِی شود، دَستکَشِ خیالِ من؟
کس نزده‌ست از این کمان، تیرِ مراد بر هدف

چند به ناز پَروَرَم، مِهرِ بُتانِ سنگ‌دل
یادِ پدر نمی‌کنند، این پسرانِ ناخَلَف

من به خیالِ زاهدی، گوشه‌نشین و طُرفه آن‌ک
مُغْبَچه‌ای ز هر طرف، می‌زندم به چنگ و دَف

بی‌خبرند زاهدان، نقش بخوان و لاتَقُل
مستِ ریاست محتسب، باده بده و لاتَخَف

صوفی شهر بین که چون، لقمهٔ شُبهه می‌خورد
پاردُمَش دراز باد، آن حَیَوانِ خوش علف

حافظ اگر قدم زنی، در رَهِ خاندان به صِدق
بدرقهٔ رَهَت شود، همَّتِ شَحنِهٔ نجف
🍏🍎🍃

○

ﯾﮏ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺳﻔﯿﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺍﺑﺮﯼ ﭘﻮﺷﯿﺪﻣﺶ ﻭ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻠﯽ ﺷﺪ .
ﻭ ﻣﻦِ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ، ﭘﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﺸﻮﯾﻢ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.
ﻭﻟﯽ ﻧﺸﺪ ...
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺷﺴﺘﻤﺶ ﭘﺎﮎ ﻧﺸﺪ؛
ﺣﺘﯽ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺑﻪ ﺧﺸﮑﺸﻮﯾﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺸﻮﯾﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪﺍﺷﺖ !!!
ﺁﻗﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺧﺸﮑﺸﻮﯾﯽ ﮐﺎﺭ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﮔﻔﺖ :
" ﺍﯾﻦ ﻟﺒﺎﺱ ﭼِﺮﮎ ﻣﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ "!
ﮔﻔﺖ : ﺑﻌﻀﯽ ﻟﮑﻪ ﻫﺎ ﺩﯾﺮ ﮐﻪ ﺷﻮﺩ، ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻧﺪ؛ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﭘﺎﮎ ﺷﻮﻧﺪ"

ﭼﺮﮎ ﻣُﺮﺩﻩ ﺷﺪ ...
ﻭ ﺣﺴﺮﺕ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭘﻮﺷﯿﺪﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﮔﺬﺍﺷﺖ !
ﺑﻌﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺩﻝ ﺁﺩﻡ ﻫﻢ ﮐﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﻟﺒﺎﺱ ﺳﻔﯿﺪ !
ﺣﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻟﮑﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ؛
ﻭﻗﺘﯽ ﻟﮑﻪ ﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﭘﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻧﮕﯿﺮﯼ، ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﭼﺮﮎ ...
ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺸﮑﺸﻮﯾﯽ " ﻟﮑﻪ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ‌، ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺴﺖ ﻭ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩ..."

ﻫﯿﭻ ﺁﺩﻣﯽ ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ و ﻫﯿﭻ ﺁﺩﻣﯽ ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺕ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﺩ ...
ﺁﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﯾﮏﺭﻭﺯ ﺑﯽﺧﺒﺮ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﭼﻤﺪﺍﻥ بر ﻣﯽﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﯽﺭﻭﺩ، ﺷﮏ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺒﻞﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻓﺘﻪﺍﺳﺖ ...

ﺁﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯽﺯﻧﺪ ﮐﻪ " ﺧﺴﺘﻪﺍﻡ " ﺷﮏ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺪﺕﻫﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﻣﻨﺘﻈﺮِ ﺷﻨﯿﺪﻥِ ﯾﮏ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪِ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ ...
ﺁﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻏﺎﻓﻞ ﻣﯽﺯﻧﺪ ﺯﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ، ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺪﺕﻫﺎ ﻗﺒﻞ ﯾﮏ ﺑﻐﺾِ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﯾﻦﻃﺮﻑ ﻭ ﺁﻥﻃﺮﻑ ﻣﯽﺑﺮﺩﻩ ...

ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺩﻟﻬﺎﯼ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﻭﺩﻟﻬﺎﯼ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﯿﻢ ....
که دیر نشود!

❌#احمد_شاملو❌❌ جعلی
🍏🍎🍃

○

حرف بزن آیدا...
حرف بزن...!
من محتاج شنیدن حرف‌های تو هستم.
با من از عشقت،
از قلبت،
از آرزوهایت حرف بزن...
اگر مرا دوست میداری،
من نیازمند آنم که با زبان تو آن را بشنوم؛
هر روز، هر ساعت، هر دقیقه
و هر لحظه میخواهم که زبانِ تو،
دهانِ تو وصدای تو آن را بامن مکرر کند.
افسوس که سکوت تو،
مرا نیز اندک اندک از گفتن باز میدارد.
درخت با بهار و ماهی با آب زنده است، و من با حرف‌های تو...

📕#مثل_خون_در_رگهای_من
#احمد_شاملو 🎂
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

میگذرن روزای بی حوصلگی سخت نگیر
دلتو بده به دست زندگی سخت نگیر
به خودت بیا و چشماتو رو غصه ها ببند
به خودت بیا و تو چشمای آینه ها بخند

آرزوهاتو بغل بگیر و بال و پر بگیر
چشماتو ببند یه لحظه از دلت خبر بگیر
برو سمت آسمون و روی ابرا دست بکش
این غبار روی شهرو پس بزن نفس بکش ...

آرامش داری وقتی که
روزای خوبت نزدیکه
بی ترس از دوری عاشق باش
این دنیا خیلی کوچیکه ...

🍏🍎🍃

○

با من بگو!
ماهیان عاشق دلتنگ؛
در جمعه های خاکستری‌ کبود
دریا را تا کجایِ عشق،
آرزو می کنند

و  مرغکان در کوچ،
تا کجای دلتنگی؛
بال هایِ پروازشان، گستره آسمانِ
بیکرانه ی عشق می شود؛

با من بگو!
تا کجای کوچه ی بن بست؛
خاطراتِ رفته را، قدم می زنی
تا کجای جمعه ی دلتنگ؛
مرا، نفس می کشی ...

با من بگو!
پاییزان ابری ِ قلب من؛
کدامین جمعه،
با صدای بهار  قدم های تو؛
سبز می‌شود...!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

📕

فیودور میخایلوویچ داستایفسکی یا فیودور میخایلوویچ دوستویِوسکی نویسندهٔ مشهور و تأثیرگذار اهل روسیه بود. داستایفسکی عمق و فراز جامعه روسیه را تجربه کرد. شخصیت‌های او در همهٔ رمان‌هایش با مشکلات روان‌شناسانه و عاطفی درگیر هستند اما مهم‌تر آنکه کتاب‌هایش از آموزه‌های ایدئولوژیک زمان خود الهام می‌گرفتند.
----------------
به همون اندازه که ترس را در درون خود راه دهی، به همون اندازه از زندگی محروم خواهی شد
🍏🍎🍃

📕✨📕

📕#جنایت و مکافات
✍#داستایوفسکی
بخش/سوم

بگذارید چنین ادعا کنم که جنایت و مکافات از بهترین رمان ها تاریخ ادبیات است. شاهکاری تکرارنشدنی که علم روان‌شناسی تا حد زیادی مدیون این رمان است. داستایفسکی رنج بشر را در این اثر چنان به تصویر کشید که هیچ رمانی قادر به مقابله با آن نیست.
🍏🍎🍃

●
من عاشقانه دوستش میداشتم
و او عاقلانه طردم کرد

منطق او حتی از حماقت من، احمقانه تر بود...

✍#احمد_شاملو
🍏🍎🍃

●

(زاده سال ۱۳۰۷ قوچان – درگذشته ۲۱ آذر ۱۳۹۸ قوچان) نوازنده دوتار و هنرمند موسیقی نواحی خراسان

او فرزند «محمدحسین بردری» از نوازندگان دوتار، از ۱۲ سالگی نواختن ساز دوتار را آغاز کرد. او تا ۲۰ سالگی در زادگاهش زندگی کرد و پس از آن به روستای کلاته بالی شیروان رفت و به شغل آرایشگری مشغول شد و پس از ۲۴ سال به روستای بردر بازگشت و تا پایان عمر در زادگاهش زندگی کرد. وی از شاگردان «رحیم خان بخشی» بود که بیش از ۸۰ سال سابقه دوتارنوازی و مقام‌نوازی داشت و از قدیمی‌ترین روایتگران موسیقی کرمانجی بود. او در جشنواره‌های متعددی حضور داشت و موفق به دریافت عنوان‌ها و دیپلم افتخار شده بود. وی با دوتاری می‌نواخت که قدمتی ۱۳۰ تا ۱۴۰ سال داشت و متعلق به «طاهر» نوازنده قوچانی ساکن کهنه اوغاز شیروان بود.
نمونه اثر صوتی و تصویری رمضان سلمانی به عنوان یکی از اسناد پرونده ثبت جهانی «موسیقی بخشی شمال خراسان» که سال ۱۳۸۹ به یونسکو ارائه شده بود، همراه با پرونده آن، در وبسایت یونسکو قرار گرفته است.

سالروز درگذشت رمضان سلمانی
روایتگر موسیقی کرمانجی گرامی

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


آهنگ ‌ کرمانجی زیبا
گروه لبینا به نام شوان...
.........‌‌‌‌‌.....................


و نترسیم از مرگ
مرگ‌ پایان کبوتر نیست...

🍏🍎🍃