○
#ابوالفضل بیهقی کیست؟ او چگونه شخصیتی داشته که توانسته چنین اثر هنری- ادبی بزرگی را برای «انسان ایرانی» به یادگار گذارد؟!
#ابوالفضل بیهقی «گزارشگر حقیقت» است. بنابراین تاریخ بیهقی «تاریخ حقیقت» است. «تاریخ حقیقت» یعنی تاریخ «تاریخ اندیشه» است، از زبان اندیشمندی، اندیشنده در زیر و بم تاریخ؛ او تنها «تاریخ نگار» نیست بلکه یک روانشناس اجتماعی است و تاریخاش بیان تاموتمام «شخصیت های پیچیده تاریخ عصر غزنوی» می باشد. از دیدگاه «روانشناسی» و «روانپژوهی» به تاریخ بیهقی می نگریم تا شخصیتی چون «بوسهل زوزنی» را باز شناسیم و در مقابلش آن مرد بزرگ، آن بزرگ مرد سیاسی «حسنک وزیر» را؛ گویا هنوز شخصیت هایی چون «بوسهل» که به بیماری «حسد»، «دروغ»، «جاه طلبی سیاسی» ... مبتلا هستند در جامعهی امروز ایران فراوان می توان یافت. باری این مورخ بزرگ، از طریق مطالعه تاریخ، یک «روان شناس شناخت گرا» شده بود. مگر ویگوتسکی این چنین نبود که از تاریخ به روان شناسی ره برد!! «تاریخ بیهقی» و نوع نگرش ابوالفضل بیهقی را فقط می توان از مطالعهی دقیق اثرش شناخت.
بیهقی در چم و خم حوادث عصر عزنوی پخته شد و در دستگاه دیوان سالاری غزنوی به بار آمد. دستگاه دیوانی که ریشههایش تا عصر سامانی و هخامنشی تداوم می یافت باری، بیهقی، پروردهی فرهنگ اصیل ایرانی است. فرهنگی که ریشهاش در خرد اهورایی، زرتشت گاثها و فردوسی بزرگ است؛ نه بیماری های فرهنگی دیگر. ابوالفضل بیهقی دارای ساختار فکری خرد گرایی است که به نوعی می توان گفت برگرفته شده از جریان حاکم عقل گرایی عصر سامانی و اوایل غزنوی می باشد. تعجبی نیست که مورخی آگاه و اندیشمند در عصری زیسته که فردوسی، ابوریحان و ابن سینا در آن عصر زیستهاند.
فضای علمی حاکم بر عصر بیهقی بر نگرش تاریخ نگاری وی نیز تاثیر عمده داشت. روان ابوالفضل بیهقی از سلامت و صلابت و استواری برخوردار است که می توان در ساختار زبان نثر زیبای بیهقی مشاهده کرد. «زبان و اندیشه» دو محور اساسی شگل گیری روان و شخصیت هر فردی است. با مطالعهی «زبان» او است که به صلابت و استحکام یک شخصیت «ساخت گرا» با «فرمی» در حال تحول و نوآوری پی می بریم. بیهقی درفن روایت وفن داستان گویی و آفرینش تصاویر صحنه های تاریخی تا بدان جا مهارت دارد که خواننده حس می کند که در حال، ناظر بر اجرای این ماجراهاست. همین قدرت مغزی بیهقی از دیدگاه «شناخت گرایی»، نشان آن است که «نورون های آئینهای» مغز بیهقی فعالاند و اندیشهی او از توانایی سیستمی شناخت، کاملا برخوردار است. بیهقی، حوادث را به گونه ای تصویر سازی می کند که گوئی صحنه ی تاتر است. شخصیت های تاریخی، در حال بازی کردن نقش هاشان هستند ولی چون فیلم نامه واقعی و عین تاریخ است، باورمندیش برای خواننده سهل و آسان و لذت بخش است.
تاریخ بیهقی
بیهقی نوشتن کتاب تاریخ بیهقی را در سن چهل و سه سالگی، آغاز کرد و بیست و دو سال از عمر خویش را بر سر نوشتن آن نهاد. موضوع این کتاب، تاریخی است در سی مجلد ولی از این سی مجلد تنها شش جلد ماندهاست. جلد نخست موجود نیز از میانه آغاز میشود.
یکی از بخشهای بسیار گیرای این کتاب داستان (حسنک وزیر) است. بیهقی هشتاد و پنج سال زیست و در سال ۴۵۶ ه. ش در گذشت و به این ترتیب نوزده سال پس از اتمام تاریخ خویش زنده بوده و هرگاه به اطلاعات تازهای در زمینهی کار خود دسترسی مییافته، آن را به متن کتاب میافزودهاست.
(ظاهراً) بیهقی در دوران جدید، کشف مورلی، خاورشناس انگلیسی است. او که در نیمهی سدهی نوزدهم در هندوستان میزیسته چند نسخه از کتاب تاریخ بیهقی را فراهم آورد؛ اما اجل مجال انتشارش را نداد. دوست نزدیک او، کاپیتان ویلیام مسولیس، در سال ۱۸۶۲ برای نخستین بار تاریخ بیهقی را در شهر کلکتهی هند به چاپ رسانید. کتاب تاریخ بیهقی نخستین بار در ایران توسط شادروان علیاکبر فیاض تصحیح شدهاست.
گزیده ای از مقاله ی بلند" روان شناسی شناختی ابوالفضل بیهقی" نوشته ی # رضا_ حارث آبادی
🍏🍎🍃
#ابوالفضل بیهقی کیست؟ او چگونه شخصیتی داشته که توانسته چنین اثر هنری- ادبی بزرگی را برای «انسان ایرانی» به یادگار گذارد؟!
#ابوالفضل بیهقی «گزارشگر حقیقت» است. بنابراین تاریخ بیهقی «تاریخ حقیقت» است. «تاریخ حقیقت» یعنی تاریخ «تاریخ اندیشه» است، از زبان اندیشمندی، اندیشنده در زیر و بم تاریخ؛ او تنها «تاریخ نگار» نیست بلکه یک روانشناس اجتماعی است و تاریخاش بیان تاموتمام «شخصیت های پیچیده تاریخ عصر غزنوی» می باشد. از دیدگاه «روانشناسی» و «روانپژوهی» به تاریخ بیهقی می نگریم تا شخصیتی چون «بوسهل زوزنی» را باز شناسیم و در مقابلش آن مرد بزرگ، آن بزرگ مرد سیاسی «حسنک وزیر» را؛ گویا هنوز شخصیت هایی چون «بوسهل» که به بیماری «حسد»، «دروغ»، «جاه طلبی سیاسی» ... مبتلا هستند در جامعهی امروز ایران فراوان می توان یافت. باری این مورخ بزرگ، از طریق مطالعه تاریخ، یک «روان شناس شناخت گرا» شده بود. مگر ویگوتسکی این چنین نبود که از تاریخ به روان شناسی ره برد!! «تاریخ بیهقی» و نوع نگرش ابوالفضل بیهقی را فقط می توان از مطالعهی دقیق اثرش شناخت.
بیهقی در چم و خم حوادث عصر عزنوی پخته شد و در دستگاه دیوان سالاری غزنوی به بار آمد. دستگاه دیوانی که ریشههایش تا عصر سامانی و هخامنشی تداوم می یافت باری، بیهقی، پروردهی فرهنگ اصیل ایرانی است. فرهنگی که ریشهاش در خرد اهورایی، زرتشت گاثها و فردوسی بزرگ است؛ نه بیماری های فرهنگی دیگر. ابوالفضل بیهقی دارای ساختار فکری خرد گرایی است که به نوعی می توان گفت برگرفته شده از جریان حاکم عقل گرایی عصر سامانی و اوایل غزنوی می باشد. تعجبی نیست که مورخی آگاه و اندیشمند در عصری زیسته که فردوسی، ابوریحان و ابن سینا در آن عصر زیستهاند.
فضای علمی حاکم بر عصر بیهقی بر نگرش تاریخ نگاری وی نیز تاثیر عمده داشت. روان ابوالفضل بیهقی از سلامت و صلابت و استواری برخوردار است که می توان در ساختار زبان نثر زیبای بیهقی مشاهده کرد. «زبان و اندیشه» دو محور اساسی شگل گیری روان و شخصیت هر فردی است. با مطالعهی «زبان» او است که به صلابت و استحکام یک شخصیت «ساخت گرا» با «فرمی» در حال تحول و نوآوری پی می بریم. بیهقی درفن روایت وفن داستان گویی و آفرینش تصاویر صحنه های تاریخی تا بدان جا مهارت دارد که خواننده حس می کند که در حال، ناظر بر اجرای این ماجراهاست. همین قدرت مغزی بیهقی از دیدگاه «شناخت گرایی»، نشان آن است که «نورون های آئینهای» مغز بیهقی فعالاند و اندیشهی او از توانایی سیستمی شناخت، کاملا برخوردار است. بیهقی، حوادث را به گونه ای تصویر سازی می کند که گوئی صحنه ی تاتر است. شخصیت های تاریخی، در حال بازی کردن نقش هاشان هستند ولی چون فیلم نامه واقعی و عین تاریخ است، باورمندیش برای خواننده سهل و آسان و لذت بخش است.
تاریخ بیهقی
بیهقی نوشتن کتاب تاریخ بیهقی را در سن چهل و سه سالگی، آغاز کرد و بیست و دو سال از عمر خویش را بر سر نوشتن آن نهاد. موضوع این کتاب، تاریخی است در سی مجلد ولی از این سی مجلد تنها شش جلد ماندهاست. جلد نخست موجود نیز از میانه آغاز میشود.
یکی از بخشهای بسیار گیرای این کتاب داستان (حسنک وزیر) است. بیهقی هشتاد و پنج سال زیست و در سال ۴۵۶ ه. ش در گذشت و به این ترتیب نوزده سال پس از اتمام تاریخ خویش زنده بوده و هرگاه به اطلاعات تازهای در زمینهی کار خود دسترسی مییافته، آن را به متن کتاب میافزودهاست.
(ظاهراً) بیهقی در دوران جدید، کشف مورلی، خاورشناس انگلیسی است. او که در نیمهی سدهی نوزدهم در هندوستان میزیسته چند نسخه از کتاب تاریخ بیهقی را فراهم آورد؛ اما اجل مجال انتشارش را نداد. دوست نزدیک او، کاپیتان ویلیام مسولیس، در سال ۱۸۶۲ برای نخستین بار تاریخ بیهقی را در شهر کلکتهی هند به چاپ رسانید. کتاب تاریخ بیهقی نخستین بار در ایران توسط شادروان علیاکبر فیاض تصحیح شدهاست.
گزیده ای از مقاله ی بلند" روان شناسی شناختی ابوالفضل بیهقی" نوشته ی # رضا_ حارث آبادی
🍏🍎🍃
🙏1👌1
○
پاندای بزرگ گفت: "دوباره گم شدیم."
اژدهای کوچک گفت: "من وقتی گم میشم از اول شروع میکنم و سعی میکنم یادم بیاد که چرا شروع کردم و همین بهم کمک میکنه."
✍#جیمز_نوربری
📕 پاندای بزرگ و اژدهای کوچک
🍏🍎🍃
پاندای بزرگ گفت: "دوباره گم شدیم."
اژدهای کوچک گفت: "من وقتی گم میشم از اول شروع میکنم و سعی میکنم یادم بیاد که چرا شروع کردم و همین بهم کمک میکنه."
✍#جیمز_نوربری
📕 پاندای بزرگ و اژدهای کوچک
🍏🍎🍃
🙏1👌1
○
من به باغ گل سرخ
زیر آن ساقه تر
عطر را زمزمه کردم تا صبح
من به باغ گل سرخ
در تمام شب سرد
روشنایی را خواندم با آب
و سحر را به گل و سبزه بشارت دادم
✍ #هوشنگ_ابتهاج
صبح آدینه تان بشارت به نور
🍏🍎🍃
من به باغ گل سرخ
زیر آن ساقه تر
عطر را زمزمه کردم تا صبح
من به باغ گل سرخ
در تمام شب سرد
روشنایی را خواندم با آب
و سحر را به گل و سبزه بشارت دادم
✍ #هوشنگ_ابتهاج
صبح آدینه تان بشارت به نور
🍏🍎🍃
❤1🙏1
○
دوست دارم؛
که تو پاییز من باشی
و من بال سبز پوپکی باشم،
به روی شاخه های ترد احساست؛
دوست دارم
که تو باران من باشی و
من رنگین کمان شرم چشمانت؛
دوست دارم
نغمه ای باشی و من
آواز آهنگ نفس هایت؛
دوست دارم
بوسه ی ِ لبخند باشی؛
بر لبان بسته ی من
ماه باشی ... بر شبانِ
بی فروغ و خسته ی من؛
دوست دارم
ماهی ِ احساس من باشی؛
و من تُنگِ بلور تُرد آغوش ات
دوست دارم
کبوتر بچه ای، بر بام من باشی
و من ؛ بال غرور جلدِ پروازت
دوست دارم
یار من باشی ...
زمین ام ... آسمان ام ...
ماه من باشی؛
دوست دارم لحظه لحظه
یاد من باشی ...
#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃
دوست دارم؛
که تو پاییز من باشی
و من بال سبز پوپکی باشم،
به روی شاخه های ترد احساست؛
دوست دارم
که تو باران من باشی و
من رنگین کمان شرم چشمانت؛
دوست دارم
نغمه ای باشی و من
آواز آهنگ نفس هایت؛
دوست دارم
بوسه ی ِ لبخند باشی؛
بر لبان بسته ی من
ماه باشی ... بر شبانِ
بی فروغ و خسته ی من؛
دوست دارم
ماهی ِ احساس من باشی؛
و من تُنگِ بلور تُرد آغوش ات
دوست دارم
کبوتر بچه ای، بر بام من باشی
و من ؛ بال غرور جلدِ پروازت
دوست دارم
یار من باشی ...
زمین ام ... آسمان ام ...
ماه من باشی؛
دوست دارم لحظه لحظه
یاد من باشی ...
#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃
❤2🙏1
غزلیات حافظ 247
@audiobo0ok
🎧 #غزلیات_حافظ《247》
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-----------------
صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار
وز او به عاشقِ بیدل خبر دریغ مدار
به شُکرِ آن که شِکُفتی به کامِ بخت ای گل
نسیمِ وصل ز مرغِ سحر دریغ مدار
حریفِ عشقِ تو بودم چو ماهِ نو بودی
کنون که ماهِ تمامی نظر دریغ مدار
جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است
ز اهلِ معرفت این مختصر دریغ مدار
کنون که چشمهٔ قند است لعلِ نوشینات
سخن بگوی و ز طوطی، شِکَر دریغ مدار
مکارمِ تو به آفاق میبَرَد شاعر
از او وظیفه و زادِ سفر دریغ مدار
چو ذکرِ خیر طلب میکنی سخن این است
که در بهایِ سخن سیم و زر دریغ مدار
غبارِ غم بِرَوَد، حال خوش شود حافظ
تو آبِ دیده از این رهگذر دریغ مدار
🍏🍎🍃
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-----------------
صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار
وز او به عاشقِ بیدل خبر دریغ مدار
به شُکرِ آن که شِکُفتی به کامِ بخت ای گل
نسیمِ وصل ز مرغِ سحر دریغ مدار
حریفِ عشقِ تو بودم چو ماهِ نو بودی
کنون که ماهِ تمامی نظر دریغ مدار
جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است
ز اهلِ معرفت این مختصر دریغ مدار
کنون که چشمهٔ قند است لعلِ نوشینات
سخن بگوی و ز طوطی، شِکَر دریغ مدار
مکارمِ تو به آفاق میبَرَد شاعر
از او وظیفه و زادِ سفر دریغ مدار
چو ذکرِ خیر طلب میکنی سخن این است
که در بهایِ سخن سیم و زر دریغ مدار
غبارِ غم بِرَوَد، حال خوش شود حافظ
تو آبِ دیده از این رهگذر دریغ مدار
🍏🍎🍃
❤1👏1
○
هر كسی خودش فقط میتونه خودش رو تغيير بده. اين در درون هر آدمی وجود داره، هر چند يه نفر ديگه باعث میشه كه اون كليد رو پيدا كنه اما تنها كسی كه میتونه ازش استفاده كنه خود آدمه.
✍#لیزا_جول
📕#خانهای_که_در_آن_
بزرگ_شدین
🍏🍎🍃
هر كسی خودش فقط میتونه خودش رو تغيير بده. اين در درون هر آدمی وجود داره، هر چند يه نفر ديگه باعث میشه كه اون كليد رو پيدا كنه اما تنها كسی كه میتونه ازش استفاده كنه خود آدمه.
✍#لیزا_جول
📕#خانهای_که_در_آن_
بزرگ_شدین
🍏🍎🍃
👌2