○

مرا هزار امید است و
               ‌‌هر هزار تویی
 شروع شادی و
            پایان انتظار تویی

بهارها که ز عمرم
گذشت و بی تو گذشت
چه بود غیر خزان ها
اگر بهار تویی
 
دلم ز هرچه
به غیر از تو بود خالی ماند
در این سرا تو بمان !
ای که ماندگار تویی

شهاب زود گذر
لحظه های بوالهوسی است
ستاره ای که
بخندد به شام تار تویی

جهانیان همه
گر تشنگان خون منند
 چه باک زان همه دشمن،
چو دوستدار تویی

دلم صراحی
لبریز آرزومندی است
مرا هزار امید است و
                  هر هزار تویی

✍#سیمین_بهبهانی
🍏🍎🍃

○

سپیده که سر بزند
آفتاب سفره اش را پهن می کند

و قدم های کوچه؛
به رهگذرانی صبح به خیر
می گوید که؛
چشم‌های شان سبز است ؛
و گونه های شان به رنگ آبی ِ دریاست

سپیده که سر بزند
گنجشک ها؛
نام تو را
در ضیافت نور
بر صحیفه ی عشق پر می دهند!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

در ازل پرتوِ حُسنت ز تجلی دَم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
جلوه‌ای کرد رُخَت دید مَلَک عشق نداشت
عینِ آتش شد از این غیرت و بر آدم زد
عقل می‌خواست کز آن شعله چراغ افروزد
برق غیرت بدرخشید و جهان برهم زد

✍حصرت#حافظ
🗣استاد#شجریان
🍏🍎🍃

○

دیری‌ست مثل ستاره‌ها چمدانم را
از شوقِ ماهیان و
تنهاییِ خودم پرکرده‌ام
ولی
مهلت نمی‌دهند که مثل کبوتری
در شرمِ صبح پر بگشایم
با یک سبد ترانه و لبخند
خود را به کاروان برسانم...


✍#استاد_شفیعی‌کدکنی
🎤#هوشنگ_کامکار
🍏🍎🍃

○

در مقابل روزی که بر می‌آید پرهیزگار باش. به آنچه در یک سال یا ده سال دیگر پیش خواهد آمد فکر نکن. در فکر امروز باش. اصول نظری خود را کنار بگذار...

بر زندگی زور روا مدار. همین امروز را زندگی کن. در مقابل هر روز پرهیزگار باش. دوستش بدار، احترامش را نگه دار، به خصوص پژمرده‌اش نساز، مانع شکفتن آن نشو. حتی اگر مثل امروز تیره‌رنگ و غم‌آلود باشد، دوستش بدار. نگران نباش. ببین اینک زمستان است. همه چیز به خواب رفته است. زمین بارخیز بیدار خواهد شد. باید مثل زمین بارخیز بود.

پرهیزگار باش. صبر کن. اگر تو خوب و مستعد باشی، همه چیز به خوبی پیش می‌رود. اگر مستعد نیستی، اگر ضعیفی، اگر موفق نمی‌شوی، در چنین حال هم باز باید خوشبخت بود. چه، این بی‌شک از آن روست که بیش‌ از این از تو بر نمی‌آید. در این صورت برای چه باید فزونی جست؟برای چه غم آن چیزی را بخوری که از تو برنمی‌آید؟ آنچه از دست بر می‌آید، باید همان را کرد.

✍#رومن_رولان
📕# ژان_کریستف
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ《183》
📖 هر روز یک غزل از حافظ
----------------------
دوش وقتِ سَحَر از غُصّه نجاتم دادند
واندر آن ظلمتِ شب آبِ حیاتم دادند

بیخود از شَعْشَعِهٔ پرتوِ ذاتم کردند
باده از جامِ تَجَلّیِّ صفاتم دادند

چه مبارک‌سَحَری بود و چه فرخنده‌شبی
آن شبِ قدر که این تازه‌براتم دادند

بعد از این رویِ من و آینهٔ وصفِ جمال
که در آن‌جا خبر از جلوهٔ ذاتم دادند

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب؟
مستحق بودم و این‌ها به زکاتم دادند

هاتف آن روز به من مژدهٔ این دولت داد
که بِدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

این همه شهد و شِکر کز سخنم می‌ریزد
اجرِ صبریست کز آن شاخِ نباتم دادند

همّتِ حافظ و انفاسِ سحرخیزان بود
که ز بندِ غمِ ایّام نجاتم دادند
🍏🍎🍃

.
عصرتان شاد و دلپذیر

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
«بنمای رخ »
#دولتمند_خالف
بهمراه : #مرتضی_گودرزی
آلبوم :  #پیوند
غزل:   #مولانا

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست....

🍏🍎🍃

درودی به مهر دوستان! عصر گرم تابستانی تان به خنکای چشمه ساران عشق و امید

🍏🍎🍃

○

برای عمل کردن بدن انسان
باید او را بیهوش کرد...
اما
برای عمل کردن روح انسان
باید او را بیدار کرد...


✍#لئو_تولستوی
🍏🍎🍃

●

دلم گرفته ای دوست،
هوای گریه با من
گر از قفس گریزم،
کجا روم، کجا من؟

کجا روم؟ که راهی
به گلشنی ندارم
که دیده بر گشودم
به کنج تنگنا من

نه بسته‌ام به کس دل،
نه بسته دل به من کس
چو تخته پاره بر موج
رها… رها… رها… من

ز من هرآن که او دور،
چو دل به سینه نزدیک
به من هر آن که نزدیک
از او جدا جدا من

نه چشم دل به سویی،
نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی
به یاد آشنا من

ز بودنم چه افزون؟
نبودنم چه کاهد؟
که گویدم به پاسخ
که زنده‌ام چرا من؟

ستاره‌ها نهفتم،
در آسمان ابری
دلم گرفته‌ای دوست
هوای گریه با من

✍#سیمین_بهبهانی
🍏🍎🍃