فلسفۀ عید قربان

عید قربان، فراتر از یک آیین دینی، روایتی است از هستی انسان و آزمون‌های بنیادینی که او را به مرزهای حقیقت نزدیک می‌کند. اگر بخواهیم آن را از نگاه فلسفه و معناشناسی حیات بنگریم، این عید نه فقط تجلیلِ یادبود یک واقعه تاریخی، بلکه رمزگشایی از مفهوم «ایثار» و «رهایی» است.

در مرکز این آئین، داستان ابراهیم و اسماعیل قرار دارد؛ اما آنچه اهمیت دارد، نه فقط روایت پدر و پسری در یک موقعیت الهی، بلکه مواجهه انسان با خواسته‌های خویش است. ابراهیم در این داستان، تمثیلی از انسانِ جویای حقیقت است؛ کسی که باید از محبوب‌ترین تعلقات خود دست بشوید تا به روشنایی برسد.

آیا خداوند نیازمند قربانی‌است؟
پاسخ، بی‌درنگ «نه» است.
پس قربانی برای چیست؟
پاسخ را باید در خود انسان جست‌وجو کرد. این ما هستیم که باید چیزی را قربانی کنیم؛ اما نه گوسفندی بیرونی، بلکه آن گوسالهٔ زرینی را که در درون خود ساخته‌ایم؛ غرور، تعلق، وابستگی، ترس یا حتی خواب‌های شیرینِ بی‌درد.

فلسفهٔ قربان، فلسفۀ بریدن است؛ بریدن از آنچه انسان را از پرواز بازمی‌دارد. و چه زیباست که این بریدن، نه از سر نفرت، بلکه از سر عشق است. عشقی که ابراهیم را وامی‌دارد به رهایی از خواسته‌ها، نه به دلیل نفی آن‌ها، بلکه برای اثبات اینکه او «آزاد» است؛ آزاد برای انتخاب، برای بخشیدن، برای فدا کردن.

در عید قربان، معنای انسان بودن آشکار می‌شود؛ اینکه انسان در ذات خویش، موجودی است که می‌تواند انتخاب کند چه چیزی را نگه دارد و از چه چیزی بگذرد. و این قدرت انتخاب، همان چیزی‌است که او را به سوی کمال سوق می‌دهد.

عید قربان، در ژرفای خود، تمرینی‌است برای آزادی؛ برای فدا کردنِ آنچه «من» را اسیر کرده، تا بتواند به «ما» و سپس به «او» برسد.

پس اگر پرسند:
فلسفهٔ قربان چیست؟ بگو:
قربان، آن لحظه‌ است که بنده، از بندگیِ خویش آزاد می‌شود؛ تا بندهٔ حقیقت گردد.

✍#علی_طاهری
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ/115
📖 هر روز یک غزل از حافظ
---------------------------
درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آرد
نهالِ دشمنی بَرکَن که رنج بی‌شمار آرد
چو مهمانِ خراباتی به عزت باش با رندان
که دردِ سر کشی جانا، گرت مستی خمار آرد
شبِ صحبت غنیمت دان که بعد از روزگارِ ما
بسی گردش کُنَد گردون، بسی لیل و نهار آرد
عَماری‌دارِ لیلی را که مَهدِ ماه در حکم است
خدا را در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد
بهارِ عمر خواه ای دل، وگرنه این چمن هر سال
چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هِزار آرد
خدا را چون دلِ ریشم قراری بست با زلفت
بفرما لعلِ نوشین را که زودش باقرار آرد
در این باغ از خدا خواهد دگر پیرانه‌سر، حافظ
نشیند بر لبِ جویی و سروی در کنار آرد
🍏🍎🍃

📕

Si j'étais un livre, j'aimerais entendre quelqu'un dire:
« Ce livre a changé ma vie "
اگر یک کتاب بودم، دوست داشتم بشنوم که کسی بگه:
"این کتاب زندگی من رو تغییر داده"

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
▪️جز عشق نمی‌خواهم
🗣#علیرضا_عصار
✍ #روزبه_بمانی

با آرزوی اینکه هر روزتان عید... باشد ... 🌷🌷🌷
عیدی به ترنمِ عشق به ضرباهنگ شادی، به حلاوت ایمان و به طراوت باورهایی از عمق جان... بینش، اندیشه و خرد؛ نه به ایقان پوسیده و تلقین های ناباور خودکامگان ، که ایمان را، دین را و شرافتِ انسانیِ انسان را به دنیای دون، حریصانه می فروشند ... و جان ها را و جان ها را... و جان هارا هم ...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

دور دار از خاک و خون
دامن، چو بر ما بگذری
کَاندَر این ره کشته
بسیارند، قربان شما

می‌کند حافظ دعایی،
بشنو، آمینی بگو
روزی ما باد
لعل شَکَّرافشان شما


✍حضرت#حافظ
🍏🍎🍃

○
کاش هر روز به تعبیری خوش، عید باشد و تبرک و شادی و عشق ...

🍏🍎🍃

○

کاش هر روز به تعبیری خوش عید باشد
و تبرّک و شادی ؛ کاش سفره ها؛ خالی از نان و سینه ها؛ خالی از عشق نباشد
کاش قفل های جور ، جهل و تعصّب های بی هویتِ کور بشکند، دیوارهای بیداد فرو ریزد ...
و اعتبار و اعتماد آدمیتِ آدمی باز گردد
کاش بمیرد ؛
سیاهی؛ ظلمت و ظلم؛ کاش سبز شود، لبخند بر لب ها و بشکفد، امید در دل ها؛ کاش عبادات نه از سر تعصّب و عادت؛ که در وادیِ عشق و معرفت ...
نه از سر جهالت که با چشمِ بصیرت و روشنایِ دل؛

آه ...کاش بارانِ عشق ببارد؛
تا پرنده هایِ آزادی در قفس قهر نمیرند؛ بندهایِ بغض و کین بگسلند. عید باشد، امید باشد، عشق باشد، شادی باشد؛
و زندگی و زندگی و زندگی.....

و رهایی از رسالت هایِ مدعیانِ خود فریفته و خود فروخته ی دروغین؛

"کاش آینه یِ هزار تکّه یِ مخدوشِ قرن هایِ کبود‌... بشکند
تا قربانی شود و بمیرد دیو جهل؛
و بشکفد امید، عشق و ایمانی از سر فهم"...

کاش تنها؛
آغوش خدا باشد و روح عریان عشق؛
کاش باران؛ بر تمامی ِ درختان
جنگل عاشقانه ببارد...
و آنچه به قربانگاه می رود
خنجر خرد و آگاهی و عشق باشد
بر گلوی گرفته ی قرن های خسته
از باورهای کهنه ی ناباور خمود ...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

چون آهوی خرامان، مستانه می گریزی
از ما کشیده دامان، مستانه می گریزی

دل را نکرده درمان، یکباره می شتابی
سر را نداده سامان، مستانه می گریزی

ای چشم جان به راهت، وی کام دل نگاهت
چند از نبرده کامان، مستانه می گریزی
خود شعله درفکندی، در نای عشق بازان
وز آتشین کلامان، مستانه می گریزی
مستانه می گریزی...
🍏🍎🍃

○

دستم را بگیر
من از غریو پنهان ؛
در سکوت غریبِ شهر می ترسم

من راز زنجره ها را می دانم
و صدای بی صدای شب را
در صحیفه ی درد می خوانم

دستم را بگیر
من از بغضِ
فروخفته ی پنجره هراسانم
و از‌ بهت قدم های خیسِ
کوچه ی بن بست می ترسم

دستم را بگیر
برایم آفتاب بیاور
من از سیاهی و ظلمتِ
این همه شب کور می ترسم...!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#علیرضا_قربانی

رویای منی خواب منی
در دل بیداری من
تو حسرت پنهان شده در
خنده و در زاری من ...‌.

سهم مرا جنون بنویس
بخت مرا نگون بنویس
جان مرا به شعله بکش
نام مرا به خون بنویس...

🍏🍎🍃
.

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز‌ شنبه.     ☀️🌖

☀️۱۷خرداد               ۱۴۰۴
🌙۱۱ذی الحجه         ۱۴۴۶
🌲۷ ژوئن                 ۲۰۲۵
----------🌱-----🌧-------🌱----
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا 🌱🎋☘
‐---------------------------
تیک تاک لحظه هایتان  به عشق
و امید و آرامش 🌻☀️🌈🌧
گام های زندگی به رویشی سبز
--------------
قدم های اولین روز هفته تان به
شروعی خوش با امید و آرزوی
طلوع صبحی روشن ☀️
---------🍃------🌱-----🍃------
الهی ...
مرا در بهارِ باورهایم، بارور کن!
و در شکوفایی ِ جوانه های بذر
حضورم ... بارانِ عشق باش!...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
درودی به حلاوت دوستی و مهر
با آرزوی طلوع صبحی روشن🌻

🍏🍎🍃