با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز‌ جمعه.     ☀️🌖

☀️۱۶خرداد               ۱۴۰۴
🌙۱۰ذی الحجه         ۱۴۴۶
🌲۶ ژوئن                 ۲۰۲۵
----------🌱-----🌧-------🌱----
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا 🌱🎋☘
‐---------------------------
تیک تاک لحظه هایتان  به عشق
و امید و آرامش 🌻☀️🌈🌧
گام های زندگی به رویشی سبز
--------------
آدینه تان شادی و نشاط 💚
---------🍃------🌱-----🍃------
الهی ...
مرا در بهارِ باورهایم، بارور کن!
و در شکوفایی ِ جوانه های بذر
حضورم ... بارانِ عشق باش!...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
درودی به حلاوت دوستی و مهر
با آرزوی طلوع صبحی روشن🌻

🍏🍎🍃

○

دلا چو غنچه
شکایت ز کار بسته مکن
که باد صبح نسیم گره گشا آورد

رسیدن گل و
نسرین به خیر و خوبی باد
بنفشه شاد و
کش آمد سمن صفا آورد

صبا به خوش خبری
هدهد سلیمان است
که مژده طرب از گلشن سبا آورد

علاج ضعف دل ما کرشمه ساقیست
برآر سر که طبیب آمد و دوا آورد

✍حضرت#حافظ
روزتان سرشار از عشق و امید
🍏🍎🍃

○

الهی!

تو بزرگ تر از آنی که حقارت
و عریانی ِ نفس مرا، نپوشانی

تو مهربان تر از آنی،
که شرنگِ جانِ خسته ام را
با سکرِ جامِ عشق ات؛
                سیراب نسازی ؛

تو کریم تر از آنی؛
که جانِ خسته و روحِ
پریشانم را
به آغوش بیدادِ باد بسپاری؛
الهی! مرا به خود، رها مکن!!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
نگاه پرمهر خدا بدرقه قدم هایتان
سلام صبح به خیر روزتان شاد🌻
🍏🍎🍃

○

سلام!
به رویشِ صبح ؛
که طراوتِ
یادِ تو ... سبز می کند
شکوفه هایِ
نیلوفری ِ آفتاب را_ ...


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
درودی به حلاوت مهر و دوستی
🍏🍎🍃

○

و صدائی شنیدم که میگفت: خوشا به حال آن مشمولین لطف الهی که لذات ذائقه آنان را اسیر تمایلی فزون از حد نمیکند، و تنها بدان اندازه احساس گرسنگی میکنند که باید بکنند.

✍#دانته
📕 کمدی_الهی
🍏🍎🍃

🇫🇷❤️🇫🇷
Mary & willy
------------------------------


‏اعتقاداتت را
برای خودت نگهدار و
‌‌‌. انسانیت ات را
به دنیا نشان بده!!!

👤#شکسپیر
🍏🍎🍃

○

آدمی که عاشق مسیر است از آدمی که عاشق مقصد است، جلوتر خواهد رفت...

#سال_دی_استفانو
نگاه هستی بدرقه ی قدم هایتان
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
نوای ملکوتی سه تار
استاد ذوالفنون با
همراهی نی استاد #جمشید عندلیبی
از البوم مجنون
یادشان سبز 🕊🕊
--------------------------
او کیست؟
چیزی نمی‌دانم
عشق یعنی اینکه چیزی ندانی!

#مظفر_النواب
🍏🍎🍃

فلسفۀ عید قربان

عید قربان، فراتر از یک آیین دینی، روایتی است از هستی انسان و آزمون‌های بنیادینی که او را به مرزهای حقیقت نزدیک می‌کند. اگر بخواهیم آن را از نگاه فلسفه و معناشناسی حیات بنگریم، این عید نه فقط تجلیلِ یادبود یک واقعه تاریخی، بلکه رمزگشایی از مفهوم «ایثار» و «رهایی» است.

در مرکز این آئین، داستان ابراهیم و اسماعیل قرار دارد؛ اما آنچه اهمیت دارد، نه فقط روایت پدر و پسری در یک موقعیت الهی، بلکه مواجهه انسان با خواسته‌های خویش است. ابراهیم در این داستان، تمثیلی از انسانِ جویای حقیقت است؛ کسی که باید از محبوب‌ترین تعلقات خود دست بشوید تا به روشنایی برسد.

آیا خداوند نیازمند قربانی‌است؟
پاسخ، بی‌درنگ «نه» است.
پس قربانی برای چیست؟
پاسخ را باید در خود انسان جست‌وجو کرد. این ما هستیم که باید چیزی را قربانی کنیم؛ اما نه گوسفندی بیرونی، بلکه آن گوسالهٔ زرینی را که در درون خود ساخته‌ایم؛ غرور، تعلق، وابستگی، ترس یا حتی خواب‌های شیرینِ بی‌درد.

فلسفهٔ قربان، فلسفۀ بریدن است؛ بریدن از آنچه انسان را از پرواز بازمی‌دارد. و چه زیباست که این بریدن، نه از سر نفرت، بلکه از سر عشق است. عشقی که ابراهیم را وامی‌دارد به رهایی از خواسته‌ها، نه به دلیل نفی آن‌ها، بلکه برای اثبات اینکه او «آزاد» است؛ آزاد برای انتخاب، برای بخشیدن، برای فدا کردن.

در عید قربان، معنای انسان بودن آشکار می‌شود؛ اینکه انسان در ذات خویش، موجودی است که می‌تواند انتخاب کند چه چیزی را نگه دارد و از چه چیزی بگذرد. و این قدرت انتخاب، همان چیزی‌است که او را به سوی کمال سوق می‌دهد.

عید قربان، در ژرفای خود، تمرینی‌است برای آزادی؛ برای فدا کردنِ آنچه «من» را اسیر کرده، تا بتواند به «ما» و سپس به «او» برسد.

پس اگر پرسند:
فلسفهٔ قربان چیست؟ بگو:
قربان، آن لحظه‌ است که بنده، از بندگیِ خویش آزاد می‌شود؛ تا بندهٔ حقیقت گردد.

✍#علی_طاهری
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ/115
📖 هر روز یک غزل از حافظ
---------------------------
درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آرد
نهالِ دشمنی بَرکَن که رنج بی‌شمار آرد
چو مهمانِ خراباتی به عزت باش با رندان
که دردِ سر کشی جانا، گرت مستی خمار آرد
شبِ صحبت غنیمت دان که بعد از روزگارِ ما
بسی گردش کُنَد گردون، بسی لیل و نهار آرد
عَماری‌دارِ لیلی را که مَهدِ ماه در حکم است
خدا را در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد
بهارِ عمر خواه ای دل، وگرنه این چمن هر سال
چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هِزار آرد
خدا را چون دلِ ریشم قراری بست با زلفت
بفرما لعلِ نوشین را که زودش باقرار آرد
در این باغ از خدا خواهد دگر پیرانه‌سر، حافظ
نشیند بر لبِ جویی و سروی در کنار آرد
🍏🍎🍃