۰
لب هایِ بی قرارِ شهریور
می بوسد،،، تنِ عریانِ پاییز را
و قطره هایِ باران
می شویند،،، سیاهی هایِ
اندوه را، از تنِ لختِ درختانی
که از دردِ زمانه پیرند...

و کلاغ ها، مرثیه خوانند
لانه هایِ ویران را
وز خشمِ زهرآگینِ
تازیانه یِ بی رحمِ باد... !



#فرح_فریماااا
🍏🍎🍃

○

من همین یک نفس
از جرعه جانم باقیست!!!

آخرین جرعه
این جام تهی را تو بنوش

#فریدون_مشیری

🍏🍎🍃

قدم هایِ رنگین پاییز مبارک🍂💝
لحظه های شاد بودن رنگین کمانی
از عشق و آرامش🌈⚡️

.

آن کیست آن آن کیست
آن کو سینه را غمگین کند

چون پیش او زاری کنی
تلخ تو را شیرین کند

#حضرت__مولانــــا

🍏🍎🍃

.
سؤال کردی و گفتی بگو که برده دلت را
دلم بده که بگویم جوابِ مسئله ى تو

#محتشم_کاشانی

🍏🍎🍃

‍ ‍ ‍ ‍

۱ مهر زادروز حسین منزوی

( زاده ۱ مهر ۱۳۲۵ زنجان -- درگذشته ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳ تهران ) شاعرغزلسرا و ترانه‌سرا

منزوی که بیشتر به‌عنوان شاعری غز‌لسرا شناخته شده است، شعر نیمایی و شعر سپید هم می‌سرود و نیز به آذری هم شعر می‌‌گفت. وی دوران دبستان و دبیرستان را در زادگاهش گذراند و پس از دیپلم در سال ۱۳۴۴ وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد. سپس این رشته را رها کرد و به‌جامعه‌شناسی روی آورد اما این رشته را نیز ناتمام گذاشت و بعدها در سال ۱۳۵۸ با گذراندن واحدهای باقیمانده توانست مدرک کارشناسی بگیرد.
نخستین دفتر شعرش حنجره زخمی تغزل در سال ۱۳۵۰ با همکاری انتشارات بامداد به‌چاپ رسید و با این مجموعه به‌عنوان بهترین شاعر جوان دوره شعر فروغ برگزیده شد. سپس وارد رادیوتلویزیون شد و در گروه ادب امروز در کنار نادر نادرپور شروع به‌فعالیت کرد. در زمان فعالیتش در رادیو، مسئولیت نویسندگی و اجرای برنامه‌های کتاب روز، یک شعر و یک شاعر، شعر ما و شاعران ما، آیینه و ترازو، کمربند سبز و آیینه آدینه را به‌عهده داشت. وی چندی نیز مسئول صفحه شعر مجله ادبی رودکی بود.
او در سال ۱۳۵۴ ازدواج کرد، عمر این ازدواج چندان طولانی نبود و در سال ۱۳۶۰ به جدایی انجامید. حاصل این ازدواج دختری به نام غزل است.
وی دستی هم در ترانه‌سرایی داشت و در ترانه‌هایش هم به‌مانند اشعارش نگاه و توجه اصلی‌اش به‌عشق بود و به‌قول خودش عشق هویت اصلی آثارش است.
پس از انقلاب در سال نخست انتشار مجله سروش به‌عنوان مسئول صفحه شعر همکاری داشت. او در سال‌های پایانی زندگی به‌زادگاهش بازگشت و تا زمان مرگ در این شهر باقی ماند.
مهم‌ترین منبع موجود درباره زندگی او کتاب از عشق تا عشق است که شامل گفت‌وگوی بلند ابراهیم اسماعیلی اراضی "یکی از نزدیک‌ترین شاگردانش در سال‌های پایان عمر" با اوست. در این کتاب، خود شاعر به‌تفصیل درباره خانواده، سال‌های کودکی و زندگی در روستا، سال‌های مدرسه، دوران دانشگاه، انجمن‌های ادبی تهران و... سخن گفته‌است.
در کتابی با نام از ترانه و تندر به اهتمام مهدی فیروزیان "انتشارات سخن ۱۳۹۰" نیز مقالاتی درباره این شاعر منتشر شده است.
محمدعلی بهمنی درباره منزوی گفته است: «اگر بخواهیم غزل بعد از نیما را بررسی کنیم باید بگوییم که هوشنگ ابتهاج در غزل پلی می‌زند و منوچهر نیستانی از این پل عبور می‌کند و ادامه‌دهنده این راه منزوی است که طیف وسیعی را به‌دنبال خود می‌کشد.»
حسین منزوی در ۵۸ سالگی درگذشت.

🍏🍎🍃

مُعاشقه

کلام : محمدرضا شجریان، الهی قمشه‌ای، مسعود کیمیایی، محمد ابراهیم جعفری، رضا براهنی
موسیقی : فردین خلعتبری، النی کاریندرو، آرکید فایر، تریسان اکرسون
کاری از : امیر جمشیدی

مدت زمان : 18:45

🍏🍎🍃

بهانه
همنوازی ویلن و پیانو
#استاد_پرویز_یاحقی

یادش سبز و جاودانه 💚

🍏🍎🍃

می‌خواهم تو را دوست بدارم
تا از خشک بودنم رها شوم
و از شوری خود و آهکی بودن انگشت‌هایم
و جویبارهایم را باز بیابم
و خوشه‌هایم را و پروانه‌های رنگ‌رنگ‌ام را
و از توانم بر آواز خواندن مطمئن شوم
و از توانم بر گریه کردن...

✍ هاینریش هاینه
برگردان: علی عبدالهی

🍏🍎🍃