●

🎼❤️🎼

زاندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب را
اول مرا سیراب کن، وآن گه بده اصحاب را ...

سعدی چو جورش می‌ بری نزدیک او دیگر مرو!!
ای بی‌ بصر من می ‌روم،،، او می‌کشد قلاب را
او می کشد قلاب را...

✍#سعدی
🎤#همایون_شجریان

🍏🍎🍃

○

سعدی!
چو جورش می‌بری
نزدیک او دیگر مرو»

ای بی‌بصر! من می‌روم؟ او می‌کشد قلاب را ...


استاد سخن#سعدی
🍏🍎🍃

○

خبرت هست
که بی روی تو آرامم نیست
طاقت بار فراق
این همه ایامم نیست

خالی از ذکر تو
عضوی چه حکایت باشد
سر مویی به غلط
در همه اندامم نیست

گو همه شهر به
جنگم به درآیند و خلاف
من که در خلوت
خاصم خبر از عامم نیست

به خدا و به
سراپای تو کز دوستیت
خبر از دشمن و
اندیشه ز دشنامم نیست

دوستت دارم
اگر لطف کنی ور نکنی
به دو چشم تو که چشم
از تو به انعامم نیست

✍#حضرت_سعدی
روز بزرگداشت استاد سخن سعدی
شیرازی گرامی
🍏🍎🍃

‌○

به سراغ من اگر می‌آیید
پشت هیچستانم
پشت هیچستان جایی است.

پشت هیچستان رگ‌های هوا
پُرِ قاصدهایی‌ست،
که خبر می‌آرند
از گلِ واشده‌ی دورترین بوته‌ی خاک.
...
آدم اینجا تنهاست
و در این تنهایی
سایه‌ی نارونی تا ابدیت جاری است...

به سراغ من اگر می‌آیید،
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینیِ نازکِ تنهاییِ من ...


✍#سهراب_سپهری
سالروز سفرش گرامی روح زلال و
آفتابی اش سبز و شاد🕊💚

🍏🍎🍃

●

‍ اقبال لاهوری؛ چراغ لاله در خیابان عجم
علامه محمد اقبال لاهوری شاعر ملی پاکستان در سال ۱۲۶۵ خورشیدی در لاهور به دنیا آمد و تحصیلات خود را در اروپا به پايان رسانید و یکسره تا پایان عمر در خدمت اهداف آرمانی سرزمین خویش باقی‌ماند.

از بود و نبود من اندیشه گمان‌ها داشت
از عشق هویدا شد این نکته که من هستم
اقبال لاهوری در این ناب سروده سخن بسیاری از بزرگان حکمت و اندیشه و عرفان را برایمان بازگو می‌کند، این که ارزش وجودی هر انسان به میزان عشقی است که در زندگی تجربه می‌کند، و در حقیقتِ بود و نبود آدمی به آن بستگی دارد. و به راستی، بی‌عشق انسان با سایر حیوانان و نباتات و جمادات چه تفاوتی دارد؟
از بود و نبود من اندیشه گمان‌ها داشت
از عشق هویدا شد این نکته که من هستم

#اقبال_لاهوری
#احسان‌الله_شکراللهی
سالروز سفرش گرامی 🕊
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_64
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-------------------------
اگر چه عرض هنر پیشِ یار بی‌ادبیست
زبان خموش، ولیکن دهان پُر از عربیست
پری نهفته رخ و دیو در کرشمهٔ حُسن
بسوخت دیده ز حیرت که این چه بوالعجبیست
در این چمن گلِ بی خار کس نچید آری
چراغِ مصطفوی با شرارِ بولَهَبیست
سبب مپرس که چرخ از چه سِفله‌پرور شد
که کام‌بخشی او را بهانه بی‌سببیست
به نیم جو نخرم طاقِ خانقاه و رِباط
مرا که مَصطَبه ایوان و پای خُم طَنَبیست
جمالِ دختر رَز نورِ چشمِ ماست مگر
که در نقابِ زُجاجی و پردهٔ عِنَبیست
هزار عقل و ادب داشتم من ای خواجه
کنون که مستِ خرابم، صلاح بی‌ادبیست
بیار می که چو حافظ هزارم استظهار
به گریهٔ سحری و نیازِ نیم شبیست
🍏🍎🍃

○

من معتقدم
دو انسان از طریق قلب به هم وصل می شوند
مهم نیست چه کاری انجام
می دهید
یا چه کسی هستید
یا کجا زندگی می کنید
اگر دو نفر برای هم مقدر شده باشند
هیچ محدودیت
یا مانعی وجود نخواهد داشت.


✍#جولیا_رابرتز
🍏🍎🍃

○
اول اردیبهشت، روز بزرگداشت ‎
سعدی گرامی باد

تندیس سعدی، ساخته‌ی ابوالحسن صدیقی، ۱۳۳۰
🍏🍎🍃