🎼❤️🎼

ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم
وین یکدم عمر را غنیمت شمریم

فردا که از این دیر فنا در گذریم
با هفت هزار سالگان سر به سریم !

✍#حکیم_عمر_خیام
🍏🍎🍃

○

و من خودم را با خستگی تمام از میان این فصل عبور می‌دهم، به امیدِ نور کم‌سویی که؛
در دوردست‌ها می‌درخشد.

اولگا کنیپر ؛
نامه به آنتوان چخوف
فصل فصل حضورتان به روشنایی
و نور امید 🌻
🍏🍎🍃

○

ای چرخ فلک
خرابی از کینه‌ی توست
بیدادگری شیوه‌ی دیرینه‌ی توست

ای خاک اگر سینه‌ی تو بشکافند
بس گوهر قیمتی
که در سینه‌ی توست

#حکیم_خیام
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

یکی بود، یکی نبود؛
زیرِ سقفِ آسمون
یه سرزمینِ آبی بود

قاصدکی؛
تو بازوانِ مستِ باد
نامه برِ نگاری بود
تو‌مشتِ سبزِ لحظه ها؛
در انتظارِ بوسه هایِ یاری بود
چه روز و روزگاری بود!
امروزی بود، فردایی بود__

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

چگونه  می شود
بهار را بوسید؟ وقتی
که تنِ  شکوفه ها؛ زخمی ست

چگونه می شود؟
نفس کشید، عشق را بویید
وقتی که،  دل بنفشه
پژمرده است   
چگونه می شود، خندید
و با آوازِ خوشِ چکاوکی رقصید؟
     
وقتی که سفره ها خالی ست
و قلبِ سردِ شاپرک ابری ست

چگونه می شود؟
    خوابید و با غمِ غربت
               حدیث و رویا دید

درِ قفس باز است
 چگونه می شود فهمید؛
      پرنده یِ  بی بال 
به فکر پرواز است؟!
                     

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

ترانه شهمیرزادی :
تو چوچ کل پیشی ندا

با صدای: هوشین
ترانه سرا ؛ محمد اسماعیل صیادی
تنظیم : بهاره عمرانی
تهیه کننده : رضا کساییان

تاریخ انتشار: ۱۳ فروردین ۱۴۰۴
شهمیرزاد ویکی
🍏🍎🍃

#محمد_ اسماعیل_ صیادی 👆
با سپاس بسیار 🙏 پویا باشید

زبان ها و گویش های زیبای محلی
مان را ارج گذاشته و پاس بداریم
هر زبان و هر گویش... تکه ای از
پازل بزرگ زبان های گونه گون و فرهنگ کهن و زیبای سرزمین ماست...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

👇

داش دره ی پلنگ. ترانه شهمیرزادی

🍏🍎🍃

○

دریا و دکل را همه _ یک جا_ خوردند!
آنقدر که از طعم وطن، جا خوردند
یک متر نمانده خاک گورم بشود!
از بس که زمین های خدا را خوردند!

✍#محمد علی_نیکومنش
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_53
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-------------------------

منم که گوشهٔ میخانه خانقاهِ من است
دعایِ پیرِ مغان وردِ صبحگاهِ من است

گَرَم ترانهٔ چنگ صَبوح نیست چه باک
نوایِ من به سحر آهِ عذرخواهِ من است

ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله
گدایِ خاکِ درِ دوست، پادشاه من است

غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست
جز این خیال ندارم خدا گواهِ من است

مگر به تیغ اجل خیمه بَرکَنَم ور نی
رمیدن از درِ دولت نه رسم و راهِ من است

از آن زمان که بر این آستان نهادم روی
فرازِ مسندِ خورشید، تکیه‌گاهِ من است

گناه اگر چه نبود اختیارِ ما حافظ
تو در طریقِ ادب باش، گو گناهِ من است

🍏🍎🍃