🎼❤️🎼

🗣#استادشجریان

دوش دوش
دوش که آن مه لقا
خوش ادا، با صفا، با وفا
از برم آمد و بنشست
[خدا] برده دین و دلم از دست
باز، باز، باز، مرا سوی خود
می کشد، می برد، می زند
با دو چشم، با دو چشم مست
🍏🍎🍃

○

من از  تسلسلِ هزاران
ریشه یِ گندم رهیده ام  

و در زایش باد؛
حجمِ عریانِ واژه ها را
               فریاد کرده ام

من زخمِ هزاران عذارِ
            سیلی خورده ام

و روح ام غریوِ
تندرِ بغضی فرو خفته
در گلوی ِ قرون؛

من با تحلیلِ
گاز زده یِ یک سیب
به ژرفناک هبوط افتاده ام
                            
دستان ام چوبه یِ دار
و گیسوان ام، ریسمانِ
              تابیده بر گلویِ
      پلشتانِ اهرمن کردار

آه ...
تا کجایِ تاریخ؟!
کلاغ ها،،،
آوازهِ خوانِ دوره گردِ
کوچه هایِ این شهر و دیارند!

تا کجایِ
این  هزار تویِ غریب؟
مرغِ شب؛
بر درد هایِ من و تو
آه..‌. می کشد؛ تا کجایِ
این هزار تویِ غریب؟!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

از من...  تا... ما...
تو؛ خدایی می کنی!

و ‌ملائکِ رحمتِ عشق
آیاتِ مقدسِ یادِ تو را؛
در قلب ام
تلاوت می کنند

در آیینه یِ چشمان ات؛
تصویرِ زنی پیداست که،
ایمان  آورده است به عشق؛

و به خدایی که
چشمانِ تو را آفرید...!!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



ببار باران...
ببار بر کوچه های خالی ِ درد

ببار باران...
ببار بر بغض شب؛
بر‌ قلب های بی تپش
بر آه ... های رفته ی ِ سرد

-فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

دو چشمِ
بی فروغِ آسمان می بارد
از شب های ِ بی رویا
زمین سیراب شد...
سیراب؛ چون‌ دریا...

ولیکن آرزو مرده است!
عشق پژمرده است؛

جهان...
در حسرت یک قطره باران؛
خونِ دل، خورده است...!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

●

شب خوش دوستانم💙 قدم های
فردا در مسیری سبز و شکوفا 🧡


🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#علیرضا_افتخاری
✍#مهدخت_مخبر
-------------------------
چو نی ناله دارم ز درد جدایی
فغان از جدایی فغان از جدایی ...

چرا من ننالم ز هجران که نالد
زمین از فراق.. آسمان از جدایی

به هر شاخ این باغ؛
مرغی سراید
به لحنی دگر
داستان از جدایی ...
🍏🍎🍃

●

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز دوشنبه. ☀️🌙
☀️۲۲بهمن             ۱۴۰۳
🌙۱۱شعبان          ۱۴۴۶
🌲۱۰فوریه         ۲۰۲۵
-------☃️-------☔️---------
---------------🌧---------☃️----
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا...🌙🌕
‐---------------------------
قدم های زندگی سبز و‌ شکوفا
دوشنبه تان گرم به عشق و امید
---------------------------------
من برای زمستان دلت؛
آتشِ افروخته یِ عشق را
آرزو می کنم ...

تا که در سراشیبی هایِ
پر پیچ و تاب زندگی ؛

دستت را، گرم بفشارد
و یاری ات کند
تا که گلبرگ هایِ
حضورت عاشقانه، بشکفند ..‌.

#فرح_فریماااا_ معمای_عشق
🍏🍎🍃

○
زنده بگور؟ هرگز!
ما اهل ادامه دادن هستیم؛ با هر سطح رنج و لذت و یا آگاهی، انسان ذاتا میل به بقا دارد و مشتاق به ادامه دادن است.
همین لقمه کوچک صبحانه که نان بیات سنگک است و پنیر شور صنعتی؛ ببین چقدر حتی برای چند ثانیه اندک ما را از همه کس و همه چیز رها می‌کند!
همین چند قدم پیاده رفتن و موسیقی گوش دادن، چقدر ما را از سیاهی‌های جهان فاصله می‌دهد و امید را حتی به اندک در سلول‌های ما زنده می‌کند!
انسان یعنی آن ساختارِ احساسیِ وابسته به زمان که عمیقا میل به بقا دارد؛ ما به کوچکترین و باریک‌ترین ریسمان‌ها چنگ می‌زنیم تا بمانیم، پس برای یک مبارزه جانانه طولانی مدت آماده باش، چرا؟
چون تو مشتاق ماندنی و هیچ راه دیگری نیست.

✍#محمدصالح_هاشمیان
برای گفتگو
🍏🍎🍃

○

ضیافت های عاشق را
خوشا بخشش، خوشا ایثار 
خوشا پیدا شدن در عشق،
برایِ گُم شدن در یار

چه دریایی میان ماست
خوشا دیدار ما در خواب 
چه امیدی به این ساحل؟
خوشا فریاد زیر آب 

خوشا عشق و خوشا
خون جگر خوردن 
خوشا مردن،
خوشا از عاشقی مردن

اگر خوابم اگر بیدار،
اگر مستم اگر هشیار 
مرا یارای بودن نیست،
تو یاری کن مرا، ای یار 

تو ای خاتون خواب من،
منِ تن خسته را دریاب 
مرا هم خانه کن تا صبح،
نوازش کن مرا تا خواب 

همیشه خوابِ تو دیدن دلیلِ بودنِ من بود!
چِراغِ راهِ بیداری اگر بود از تو روشن بود

نه از دور و نه از نزدیک تو از خواب آمدی، ای عشق
خوشا خودسوزی عاشق، مرا آتش زدی، ای عشق.

👤#ایرج_جنتی_عطایی
🍏🍎🍃