○

چو مه
از ابر تن بیرون رو ای دوست
هزار اکسیر از خورشید آموز


#حضرت_مولانا
روز سه شنبه تان به طلوعی خوش
🍏🍎🍃

○

بال‌هایتان را جمع مکنید تا از میان در بگذرید. سرتان را خم مکنید تا به سقف نگیرد. نفستان را حبس مکنید تا مبادا دیوارها شکاف بردارند و فرو بریزند.
در گورهایی که مردگان از برایِ زندگان ساخته‌اند، زندگی مکنید.
خانه‌ی شما هرچند مجلل و مزیّن باشد، رازِ شما را پنهان نمی‌دارد و خواهشِ شما را پناه نمی‌دهد. زیرا آن‌چه در وجودِ شما نامتناهی‌ست در کاخِ آسمان زندگی می‌کند، که در و دروازه‌اش، مِهِ صبح‌گاهی‌ست و پنجره‌هایش، سرودها و سکوت‌هایِ شب.

✍#جبران‌_خلیل_جبران
📕 پیامبر و دیوانه
🍏🍎🍃

○

صبح از دریچه،
سر به درون می کشد به ناز  
من
روزِ خویش را 
با آفتابِ رویِ تو 
کز مشرقِ خیال دمیده ست 
آغاز می کنم 
من با تو می نویسم و می خوانم 
من با تو راه می روم و حرف می زنم 
وز شوقِ این محال : 
- که دستم به دستِ توست - 
من
جای راه رفتن ... 
            ...  پرواز می کنم ...

✍#فریدون_مشیری
📕آواز آن پرنده غمگین
روزتان پر از شادی و عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼 تو میتونی
🗣#شهرام_شب‌پره
---------------------------
مرا از قید مذهب‌ها،
برون آورد، عشق او

که چون خورشید
طالع شد،
نهان گردند،
کوکب‌ها...

✍#صائب_تبریزی
🍏🍎🍃

○

میگویی : «دلم زخمی است».
میگویی : «دلم خسته است».
این‌ها قابل درکند. دل زخمی را می‌شود مداوا کرد. دل خسته را میشود استراحت داد. امّا وقتی که میگویی: «بی دلم!»، چه باید کرد؟ اصلاً این تعبیرِ «بی‌دل» بودن، خیلی غریب است.

مولانا میگفت : «بی‌قرارم بی‌دلم معذور دار!».
میگفت: «عقل و دل و اندیشه را از بیخ و بُن سوزیده‌ام».

از همه سخت تر، بی‌دل بودن است. انگار دلت در یک سانحه‌ی آتش‌سوزی سراسر سوخته و از بین رفته باشد. بیدلانه به زندگی ادامه دادن، انگار جهاد اکبر است. آنوقت یک جوری خُل‌وضع و منگ، باید بنشینی کلاهت را قاضی کنی و ببینی چگونه می‌شود بدونِ دل، همچنان دوست داشت، همچنان امید بست، همچنان پیش رفت. چگونه می‌توان بر شانه‌های دلی که نیست، دلتنگی را تاب آورد.

✍#صدیق_قطبی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼





با تيشه ی خيـــــــال
تراشيده ام تو را
در هر بتی كه ساخته ام
ديده ام تو را...

#قیصر_امین پور

🍏🍎🍃

○
به یاد بسپار
تو مخلوق شرایط نیستی
شرایط مخلوق تو هستند

🍏🍎🍃

📕✨📕


نام کتاب : #لطفا_گوسفند_نباشید
نویسنده : #محمود_نامنی
موضوع : #روانشناسی_آموزشی
قسمت /سی و سوم /پایان


🍏🍎🍃

○

که ما همچنان
می‌نویسیم
که ما همچنان
در اینجا مانده‌ایم
مثل درخت که مانده است
مثل گرسنگی
که اینجا مانده است
مثل سنگ‌ها که مانده‌اند
مثل درد که مانده است
مثل زخم
مثل شعر
مثل دوست داشتن
مثل پرنده
مثل فکر
مثل آرزوی آزادی
و مثل هر چیز که از ما نشانه‌ای دارد.

مانایاد#محمد_مختاری
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

#دمیس_رسوس

از دلتنگی می‌ میرم
در آتش می‌ میرم
بر سر دار می‌ میرم
اما نخواهم گفت
زمانِ عشق من و تو به سر رسیده است
که مرگ به عشق ما راه ندارد ...

✍#محمود_درویش
🍏🍎🍃

○

زیبایی کرانه ندارد.
روان باش که پرندگان چنین‌اند
و گیاهان چنین‌اند.
چون به درخت رسیدی،
به تماشا بمان.
تماشا تو را به اوج آسمان
خواهد برد. 

در این زمانه درخت‌ها
از مردمان خرم‌ترند.
کوه‌ها از آرزوها بلندترند.
نی‌ها از اندیشه‌ها راست‌ترند.
برف‌ها از دل‌ها سپید‌ترند.

  جهان را نوازش کن.
  دریچه را بگشا.
‌  و پیچک را ببین.
  ‌بر روشنی بپیچ.
  ‌جوانه بزن.
  لبریز شو تا سرشاری‌ات
  به هر سو رو کند. میوه از باغِ
  درون بچین.
  شاخه‌ها چنان بارور بینی
  که سبدها آرزو کنی...

✍#سهراب_سپهری
🍏🍎🍃