●

شبی از شب ها
تو مرا گفتی شب باش؛
من که شب بودم و
شب هستم و شب خواهم بود
شبِ شب گشتم
به امیدی که... تو ...
فانوس نظرگاه شب من باشی!

زنده یاد #محمد_زهری
🍏🍎🍃

○

بادها در پاییز بی‌رحم‌تر می‌وزند
بعید نیست
آدم‌ها را با درخت‌ها اشتباه بگیرند

زود به خانه برگرد...
زیاد بیرون نمان!
این بادها
اگر کلاه را ببرند
به فکر بردن سرها می‌افتند


✍#رسول_یونان
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#سیاوش_قمیشی

روی سکوی کناره پنجره همه شب جای منه چند ورق کاغذ و یک دونه قلم

همیشه یار منه کاغذای خط خطی از کنار در باز پنجره میپرن توی کوچه

سر حال از اینکه آزاد شدن نمیدونن که اسیر دل سنگ باد شدن ...

دیگه بیداری شب عادتمه همدم سکوت تنهایی من تیک تیک ساعتمه

چشمونم فاصله رو از پنجره دید میزنه دلم اسم تو رو فریاد میزنه ...

درای پنجره رو تا انتها باز میکنم تو خیالم با تو پرواز می کنم ...
🍏🍎🍃

○

خاکم به سر،
ز غصه به سر، خاک اگر کنم
خاک وطن که رفت،
چه خاکی به سر کنم؟

آوخ کلاه نیست وطن
تا که از سرم
برداشتند،
فکر کلاهی دگر کنم

مرد آن بود که این
کلهش بر سر است و، من:
نامردم ار که
بی کله، آنی بسر کنم

من آن نیم
که یکسره تدبیر مملکت
تسلیم هرزه گرد قضا و قدر کنم

زیر و زبر اگر نکنی
خاک خصم ما
ای چرخ! زیر و
روی تو، زیر و زبر کنم

✍#میرزاده_عشقی
🎤#فریدون_فرح اندوز
🍏🍎🍃

○

ای دوست! ببین
بی سر و سامانی ایران
بدبختی ایران و پریشانی ایران

از قبر برون آی و
ببین ذلت ما را
این ذلت ایرانی و ویرانی ایران
-----------------------
سید محمدرضا کردستانی
با تخلص میرزاده عشقی
(۲۰ آذر ۱۲۷۳ – ۱۲ تیر ۱۳۰۳)
شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده و
نمایشنامه‌نویس ایرانی
دوره مشروطیّت و مدیر نشریه
قرن بیستم بود
که در دوره نخست‌وزیری رضاشاه،
به دستور رئیس اداره تأمینات
نظمیه (شهربانی) وقت، ترور شد.
وی از جمله مهم‌ترین شاعران
عصر مشروطه به‌شمار می‌رود
که از عنصر هویت ملی
در جهت ایجاد انگیزه و آگاهی
در توده مردم بهره گرفت
او را خالق اولین اپرای ایرانی می‌دانند.

#سیدمحمدرضا_کردستانی
زاد روزش گرامی 🌷

●

چشم هایت را نبند
بگذار تا ... از ساغرِ
شرم نگاهت ... بنوشد ؛
باده باده ؛ سکر چشمان ام

چشم‌ هایت را نبند
بی ماه ... راه را ...
گم می کند ... قلب ام ...

چشم هایت را نبند ؛
نیلوفرهای آبی ِ برکه
در ازدحام غربتِ شب؛
بدون چشم هایِ ماه می‌ میرند ...!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#فرزاد_فرزین
🎼#ماه_من
----------------------------

ماه من!
تو شبای تار چشماتو روی هم بذار

حرفامو بخاطر بیار ...
شاید این بار آخرِ
لحظه ها داره میگذره ...

🍏🍎🍃

●

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز چهار شنبه ☀️🌙

☀️۲۱ آذر                 ۱۴۰۳
🌙۹‌ جمادی الثانی    ۱۴۴۶
🌲۱۱دسامبر             ۲۰۲۴
--------🍂--------🍂---------
----------------------------
قدم هایتان در مسیری سبز و
پویا -----------------🍂----
برگ برگ پاییزان زیبا رنگین ت
کمانی از عشق و زندگی
💑👩‍❤️‍👩👨‍❤️‍👨
-------🍂------🍂--------
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا...
برگ برگ  آذر ماه زیبا به امید
و آرزوی رویدادهایی خوش 🍂
چهارشنبه تان به شادی و آرامش
--------🍂---🍂---------------
آرزو دارم با افتادن
هر برگ از شاخه اندوه و ناشادی
از دل هایتان و از آسمان ابری این
سرزمین زدوده شود

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

درودی به روشنای آفتاب و مهر
صبح زیبای پاییزی تان به خیر

چهارشنبه تان به شادی و سرور
تیک تاک لحظه هایتان به ترنم
خوش عشق و شور و نشاط زندگی

#فرح_فریماااا_معمای_عشق

🍏🍎🍃

○

چه سخن عجیبی. آدم‌ها هرگز به هم نمی‌رسند. مثل دو خط موازی. مگر در بی‌نهایت. که از نظر سیمون‌وی خداست. به گمان او تنها در خدا می‌توان به هم رسید. یاد حرف کریستیان بوبن می‌افتم:

«خدا شگفت‌زده میان سخنان عشاق، چون برزگری در مزرعه‌ی خود قدم می‌زند. اگر ما خداوند را در داستان‌های عاشقانه خود راه ندهیم، داستان‌های ما رنگ می‌بازند، کِدِر می‌شوند، می‌پوسند و فرو می‌ریزند. بردن نام خدا امری اساسی نیست، حتی دانستن نام او برای آن‌هایی که به هم عشق می‌ورزند، ضروری نیست. تنها کافی است که دل‌دادگان روی زمین، یک دیگر را در پهنه‌ی آسمان یافته باشند.»

📕زندگی از نو
✍کریستیان_بوبن
🔁ساسان_تبسمی
🍏🍎🍃