○

سلسله موی دوست،
حلقه‌ی دام بلاست
هر که در این حلقه نیست،
فارغ از این ماجراست

گر برود جان ما؛
در طلب وصل دوست
حیف نباشد که دوست؛
دوست‌تر از جان ماست

✍حضرت#سعدی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

#احسان_ خواجه_امیری

یکی تو دنیا هست؛
که کل دنیاشی؛ تموم درداته تموم رویاشی ...
-----------------------------

چقدر عاقلند آن‌هایی
که در عشق احمق‌اند.


✍#ویکتور_هوگو
🍏🍎🍃

○

آن عاشقان ِ شرزه
که با شب نزیستند
رفتند و شهر ِ خُفته
ندانست کیستند

فریادشان تَموُّج ِ
شطّ ِ حیات بود
چون آذرخش در
سخن ِ خویش زیستند

مرغان ِ پرگشوده‌ی
توفان که روز ِ مرگ
دریا و موج و صخره
برایشان گریستند

می‌گفتی ای عزیز!
سترون شده‌ست خاک
اینک ببین برابر
ِ چشم ِ تو چیستند

هر صبح و شب به
غارت توفان روند و باز
باز آخرین شقایق ِ
این باغ نیستند

#استاد_شفیعی_ کدکنی
🍏🍎🍃

○

درود دوستانم صبح تون به خیر
تیک تاک لحظه هایتان به عشق و
دوستی و مهربانی🤍یکشنبه تان
به شادی و آرامش...

مهربان باشیم!
دست های من
با دست های تو
پلی می شود برای عبور ...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق

🍏🍎🍃

○

من از لطافت صبح
من از طراوت نور
من از نوازش آن مهربان
چنان سرمست
که گاه
در
همه آفاق می گشودم بال
که مست
برهمه افلاک می فشاندم دست!


👤#فریدون_مشیری
🍏🍎🍃

‍ ○

دولت‌ها زود به‌زود عوض می‌شوند.
وعده‌های تو خالی می‌دهند،
چمدان‌هایشان را پر می‌کنند و می‌روند
پی کارشان؛ پابرهنه‌ها همچنان مثل سابقند
و با دردها وگرسنگی‌هاشان می‌‌سازند...


📕#سال‌های_ابری
✍#علی_اشرف_درویشیان
🍏🍎🍃

○

سه شوقِ ساده، ولی قاهر و نیرومند، بر زندگی من فرمان رانده‌اند: یکی سودای عشق، یکی طلب دانش و دیگر احساسی تحمل‌ناپذیر از شفقت و همدردی با آلام بشـری.

ایـن سـه احساس، چـون بـادهای تند، مـرا خودسرانه به این سوی و آن سوی کشانده و گاه بر اقیانوسی از غم، تا لب گرداب نومیدی، پیش رانده‌اند.

نخست جویای عشق بوده‌ام از آنکه عشق وجد و شادی می‌آفریند؛ وجدی آنچنان ژرف که حاضر بوده‌ام برای به دست آوردن چند ساعت از آن شادیِ شگفتْ باقیِ عمرم را نثار کنم. دیگر بدان خاطر که عشق آدمی را از رنج تنهایی می‌رهاند؛ تنهایی هولناکی که در آن آدمی، لرزان و ترسان، در مرز هستی، به دره‌ی بی‌انتهای نیستی می‌نگرد(و بـر خـویش می‌لرزد) و سرانجام، عشق را بدان خاطر جویا بوده‌ام که، در اتحاد عشق، بهشتی را که در خیال قدیسان و شاعران گذشته است، در یک مینیاتور عرفانی، به چشم دیده‌ام. اینهاست آنچه در عشـق جستجو کرده‌ام و یافته‌ام، هرچند که عشق از آن خوب‌تر است که با زندگی آدمیان درآمیزد.

دانش را نیز با همین شوق و شور طلب کرده‌ام و پیوسته آرزو داشته‌ام که از راز دل آدمی باخبر شوم و سرّ تابش ستارگان را دریابم و کوشیده‌ام تا رموز اعداد فیثاغورسی را که بر جهان کون و مکان حاکمند بشناسم. و در این راه به اندک بهره‌ای دست یافتم.

عشق و دانش، این دو شوق نخست، بدان قدر که از آنها بهره یافتم، مرا به سوی آسمان سوق داده‌اند، اما احساس شفقت و همدردی با رنجهای آدمیان پیوسته مرا به زمین باز گردانده‌است. پژواک فریادهای دردآلود در قلبم به اهتزاز می‌آید. کودکان قحطی‌زده، قربانیان شکنجه‌های جلادان ستمکار، کهنسالان ناتوان و بیچاره‌ای که خود را بـار منفوری بر دوش فرزندان احساس می‌کنند و تمامی دنیای تنهایی و فقر و رنج طنز تلخی است که آرمانهای بلند انسانی را ریشخند می‌کند. در دلم بوده است که از شدت رنجها و كثرت شرور در جهان بکاهم. اما توفیقی نیافته‌ام و خود نیز از این شرور و بدیها رنج برده‌ام.

این راهی است که من در زندگی پیموده‌ام و آن را شایسته‌ی زیستن یافته‌ام و اگر بار دیگر موهبت زندگی عطایم شود با خوشحالی همین راه را خواهم پیمود.

برگرفته از پیش‌درآمد زندگی‌نامه‌ی برتراند راسل به قلم خودش
برای چه زیسته ام
#برتراند_راسل
🍏🍎🍃

○

اطمینان داشته باشید که خوشبختی کریستف کلمب زمانی نبود که آمریکا را کشف کرد

بلکه زمانی خوشبخت بود
که می‌کوشید آنرا کشف کند...

#فیودور_داستایوسکی
📕#ابله
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🎼سرگشتگی
-------------------------------
در چشمِ ابریِ ماه
تا بهتِ راه و بیراه
با اشکِ سبزِ باران‌
تا غربتِ خیابان ...
به رقص آی ...

بر بال های هستی؛
به رقص آی ...
که نبضِ
آفرینش...
رقصِ سرور و نور است!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

دریافتم که دنیا واقعی است و نه شبح ، و روح انسان در حجاب تن است و نه _ آن‌گونه که بودا می‌گفت_ در باد.
اما در آن حال که می کوشیدم تصمیم خود را بگیرم، ذهنم مقاومت شدیدی می‌کرد. هنوز خود را در جامه زرد بودا پیچیده بود. دم‌به‌دم به قلبم می گفت: قصد انجام دادن آنچه داری ، بیهوده است. دنیا چنان که تو می‌خواهی _ جایی که هیچ‌کس از گرسنگی، سرما، بیداد، رنج نبرد_ وجود ندارد و نخواهد داشت.

ولی شنیدم که قلبم از اعماق وجودم پاسخ می داد:
هرچند که چنین دنیایی وجود ندارد ، چون من می خواهم ، به وجود خواهد آمد. آن را می‌خواهم ، در هر تپش آن را آرزو می‌کنم. دنیایی را باور دارم که وجود ندارد.‌ اما با باور داشتنِ آن ، خواهمش آفرید.

هر چه را با قدرت کافی آرزو نکرده باشیم، " عدم " می‌نامیم.

پاسخ قلبم مرا به تب و تاب انداخت.اگر گفته آنان راست بود، انسان چه مسئولیت هراسناکی برای تمام بیداد و ننگ جهان بر دوش دارد!


✍ #نیکوس_کازانتزاکیس
📕 #گزارش به خاک یونان
🍏🍎🍃