‍ ○

به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده ی خودرا؛ تا کشم
ازسینه ی پردرد خود بیرون
تیرهای زهر رادلخون
وای برمن... وای برمن

13 دی ماه سالروز سفر #نیمای بزرگ یادآور فرزندان بیدارچشم و آزاداندیش سرزمین ام....
تورامن چشم درراهم...
یادداشت
#شراگیم یوشیج فرزند نیما
-----------------

علی اسفندیاری ( تولد ۲۱ آبان ۱۲۷۴ تاریخ فوت ۱۳ دی ماه۱۳۳۸_ .بنیان‌گذار شعر نوین و ملقب به «پدر شعر نو فارسی» است.

نام و یادش سبز و جاودانه🕊

🍏🍎🍃

‍ ‍🕊❤️🕊
"اجاق سرد"

مانده از شب های دورادور
بر مسير خامش جنگل
سنگچينی که از اجاقی خرد
اندر او خاکستر سردی
هم‌چنان که اندر غبار اندوده‌ی انديشه‌های من ملال انگيز
طرح تصويری در آن هر‌چیز
داستانی حاصلش دردی
روز شيرينم
که با من آشتی بودش
نقش ناهمرنگ گرديده
سرد گشته سنگ گرديده
با دم پاييز عمر من
کنايت از بهار روی زردی
هم‌چنان که مانده از شب های دورادور
بر مسير خامش جنگل
سنگچينی از اجاقی خرد
اندر او خاکستر سردی

#نیما_یوشیج
خوانش: #احمد_شاملو
موسیقی: #فرهاد_فخرالدینی
آلبوم: شعرهای نیما
🍏🍎🍃

ری را، صدا می‌آید امشب
از پشت “کاچ “که بندآب
برق سیاه تابش، تصویری
از خراب در چشم می‌کشاند.
گویا کسی ست که می‌خواند

اما صدای آدمی این نیست.
با نظم هوش‌ربایی من
آوازهای آدمیان را شنیده‌ام
در گردش شبانی سنگین؛
ز اندوه‌های من سنگین تر
و آوازهای آدمیان را یکسر
من دارم از بر.
یک شب درون قایق دلتنگ
خواندند آن چنان
که من هنوز هیبت دریا را
در خواب می بینم.

ری را… ری را…
دارد هوا که بخواند
در این شب سیا
او نیست با خودش.
او رفته با صدایش اما
خواندن نمی‌تواند.
# نیما یوشیج
در افسانه‌های کهن ایرانی ری‌را زنی بوده که سرسبزی را به جنگل‌های مازندران می‌داد، خطابه‌ی شاعر در اینجا زنی است که سرسبزی را باز می‌گرداند
‌
✍#نیما_یوشیج
🎤#احمد_شاملو
🍏🍎🍃

○

ملائک؛
شرمنده یِ بالِ پرواز تواند
در آسمانِ عشق و ایثار

و خورشید و ماه؛ وام دارانِ
چشم هایِ مهربان ات؛

وقتی؛
با آوایِ خوشِ لالایی ات
سبز می شوند، جوانه ها؛

و می شکفند؛ گل هایِ زندگی
در گاهوارِ آغوش ات؛

و از پیله یِ به هم تنیده یِ هستی؛
بال می گشایند؛ شاپرک ها...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#Enrico_Macias
🎼#La Mamma
-----------------------○


ملائک؛
شرمنده یِ بالِ پرواز تواند
در آسمانِ عشق و ایثار

و خورشید و ماه؛ وام دارانِ
چشم هایِ مهربان ات____


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

شبتان آرام ❤️ با امید و آرزوی رهایی از این همه اندوه و درد و سیاهی دوران ، کاش بهار از راه برسد
🍏🍎🍃

○
با کدامین واژه می شود ، اندوه و سوگِ این سرزمین را تسلیت گفت، تا کدامين فصل می باید، با رنگِ سرخ، دیوارهایِ کوی و برزنِ این دیار را با خاطره ای از خون و بهت و جنون نقش زد و نوشت...
تا کجایِ این ره تاریک و دراز ...
تا کدامين فصل باید گریست.....

دامنِ کوه و دشت و برزنِ این خاک
پر از لاله هایِ سرخِ خونین است...
--------------🕊🥀

بال پروازتان سبز عزیزان به خون غلطیده یِ پرپر ...🕊🕊🕊🖤

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼#ساز و سوز_بختیاری
------------------------
آری، موسیقی زبانِ جان‌هاست
و نغمه‌ها بادهای لطیفی هستند
که تارهای احساسات را به لرزه در می‌آورند.

آدم‌ها آهنگ‌اند و
بعضی آهنگ‌ها چقدر اصیل‌ ...

✍#جبران_خلیل _ جبران
🍏🍎🍃
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌

○
 با نام‌ و یاد حضرت دوست

🗓 امروز‌ پنجشنبه 🐇🎄

☀️  ۱۴ دی ماه   ‌     ۱۴۰۲
🌙  ۲۲جمادی الثانی ۱۴۴۵
🌲  ۴ ژانویه. ۲۰۲۴
--------------------

به امید طلوع صبحی روشن☀️
به دور از دلواپسی ها، تنش ها
ناشادی ها... به امید عشق و
شادی و آرامش ...

🍏🍎🍃

○

دخترایِ ننه‌دریا! رو زمین عشق نموند
خیلی وخ پیش باروبندیلِ شو بست خونه تکوند
دیگه دل مثلِ قدیم عاشق و شیدا نمی‌شه
تو کتابم دیگه اون‌جور چیزا پیدا نمی‌شه.
دنیا زندون شده: نه عشق، نه امید، نه شور،
برهوتی شده دنیا که تا چِش کار می‌کنه مُرده‌س و گور.
_نه امیدی ــ چه امیدی؟ به‌خدا حیفِ امید!
ــ نه چراغی ــ چه چراغی؟ چیزِ خوبی می‌شه دید؟
ــ نه سلامی ــ چه سلامی؟ همه خون‌تشنه‌یِ هم!
ــ نه نشاطی ــ چه نشاطی؟ مگه راهش می‌ده غم؟

✍#احمد_شاملو

🍏🍎🍃

○

‍ خیال را پرواز می‌دهی؛
به راهی بس دور!
العجب که خدا را در کائنات و
جان جمادی
و در مادون جانِ خویش می‌جویی!
در آنجا کنکاش می‌کنی،
که قرن‌ها پیش از آن گذر کرده‌ای!

کجا می‌روی؟!
گنج با تو و در نزد توست.
از خویش طلب کن.....

#فیه_مافیه_مولانای_جان

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#علیرضا_قربانی
🎼#پل
---------------------

از تو می خواهم خودت را
مثل باران از بهار
از تو می خواهم؛ قرار روزهایِ بی قرار
هیچکس در من جنونم را
به تو باور نکرد
هیچ کس؛ حال منِ دیوانه را بهتر نکرد .....

🍏🍎🍃