معمای عشق

○
چرا نمیشود با حامیان ظلم بحث منطقی کرد؟

وقتی حکومت هیتلر مشغول نسل‌کشی فجیع ۶ میلیون یهودی در سراسر اروپا بود، نه تنها یک نفر آلمانی به این موضوع معترض نبود بلکه از این اقدامات حمایت هم می کردند!

نکته جالب اینکه در آن برهه زمانی، بحث منطقی با مردم آلمان اصلا جواب نمی‌داد و اکثر آنها این جنایت ها را برای سعادت مردم آلمان و حتی مردم جهان توجیه می کردند.

"هانا آرنت" در کتاب "توتالیتاریسم" میگوید: انتظار بحث منطقی با حامیان حاکم ظالم هرگز جواب نمیدهد. بخاطر اینکه بواسطه "ایدئولوژی" ، ۲ چیز در آنها مُرده:
۱.خودانگیختگی
۲.خصایص انسانی

وقتی خودانگیختگی از بین‌ میرود، آن بخش از مغز که مسئول "تفکر انتقادی" ست، انگار خاموش میشود. وقتی قابلیت تفکر نقادانه از بین میرود، فرد نمیتواند بر اساس ارزش‌های اخلاقی و انسانی درون‌زای خودش اتفاقات را بسنجد.
در واقع ترازوی ذهنی این آدمها، فقط با ایدئولوژی حکومت، خوب و بد را می سنجد.
در جنگ‌جهانی دوم دستگاه تبلیغاتی آلمان به مردم تلقین کرده بود که یهودیان عامل بدبختی آلمان و جهان هستند. ذهن مردم آلمان هیچوقت نمی‌پرسید که نسل‌کشی یهودیان، انسانی ست یا نه. چون ترازوی ذهنی‌شان اینطور می‌سنجید که آنها موجودات پلیدی هستند که باید نابود شوند.

وقتی خصایص انسانی از بین‌ میرود، آدم برای انجام هر کاری که هم‌جهت با ایدئولوژی حکومت باشد، آماده‌ست ؛ بدون اینکه فکر کند آن کار چقدر اخلاقی‌ و انسانی ست.
یهودی‌ها زنده‌زنده داخل کوره‌ها سوزانده میشدند ولی هیچکس اعتراضی نداشت. ولی غیر از آلمانی‌های آن دوره، احتمالا همگان در طول تاریخ قضاوتشان این ست که این اتفاق چقدر نفرت‌انگیز و غم‌انگیز است.
ایدئولوژی، انسانیت را از آدمها سلب کرده بود.
ذهن آلمانی ها این شکلی شده بود:
موقع قضاوت در باره هر اتفاقی، تفکر و احساس‌‌شان تعطیل می‌شد و قضاوت ایدئولوژی حاکمیت، جانشین می‌شد.
گرایش ایدئولوژی حاکمیت، تعیین می‌کرد که کدام اقدام خوب و زیباست و کدام اقدام نفرت‌انگیز و زشت.
ایدئولوژی، "انسانیت" و "اخلاق" آلمانی‌ها را به خدمت "ماکیاولیسم" در آورده بود.
برای آلمانی های دوره نازی هر "وسیله‌"ای که باعث رسیدن به "هدف" مورد نظر حکومت بود، موجه، بدیهی، مجاز و مشروع بود.

📕#کتاب "توتالیتاریسم"
✍#هانا_آرنت
---------------------------

کاش بندهای جهل و تعصبات پوچِ
مکرر پوسیده را، که نه به اندیشه
و خرد و آگاهی که به تلقین و ایهام
سالیانی دراز ...
بر روح و قلب و افکارمان آوار ...‌
شده اند از باورهایِ توخالی مان
بگسلیم و
خورشید حق و حقیقت را؛
با چشمانی باز
و خردمندانه بنگریم، نه به تلقین
هیچ غیری، به باور شعور و آگاهی
و ایمان روشنگرانه ی خود ...!
آمین 🤲 ❤️

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

1.47K viewsFarah, edited 10:03