●

"بگذار
كه بر شاخه ي اين صبح دلاويز
بنشينم و
از عشق سرودي بسرايم

آنگاه،
به صد شوق، چو مرغانِ سبكبال،
پر گيرم ازين بام و
به سوي تو بيايم
__
بگذار كه سرمست و
غزلخوان من و خورشيد:
بالي بگشاييم و
به سوي تو بياييم

✍#فريدون_ مشيري
🗣#محمد_رضا_شجریان
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🗣#محسن_چاووشی
🎼متصل


جان من است او،
هی مزنیدش
آنِ من است او،
هی مبریدش
آب من است او،
نان من است او
مثل ندارد،
باغ امیدش

✍#مولانای_جان
🍏🍎🍃

○

لعنت به تو ای باد
که خاموش نشینی
نرسانی ،
خبری از غم دیرینه این باغ
به فردای بهاران.

و نگویی سخن از
رقص جنون
غرش بیدادِ خزان
در دل باغی
که از آن
خش خش حسرت
به هوا بر می خاست

#مسعود_ایمانی_صورت
🍏🍎🍃

📕
ماکسیم گورکی، نویسنده روس، مدتی در یک نانوایی کار می‌کرد. ۵۰ کارگر شب‌ها در نانوایی، روی همان میزها که خمیر ورز می‌دادند، می‌‌خوابیدند و روزها بدون استراحت در سرمای مرگبار نان و شیرینی می‌پختند. صاحب نان‌پزی «سیمونوف»، مرد قلدری بود که از آزار کارگران لذت می‌برد.
گورکی در خاطرات‌اش نوشته، ما زیاد بودیم ولی هیچ‌وقت، هیچ‌کس در مقابل گردن‌کلفتی، ظلم و آزارهای این یک‌نفر نمی‌ایستاد. آن‌ها نه این نانوایی را ترک می‌کردند، نه چیزی را تغییر می‌دادند و نه به خاطر حق‌شان که دستمزد محترمانه‌ای بود، اعتراضی می‌کردند.
یک روز که گورکی در حال کار برای کارگران شعر می‌خواند، سیمونوف سرزده وارد می‌شود و کتاب را از او می‌گیرد تا در تنور بیاندازد. گورکی بلند می‌شود و دست رییس را می‌گیرد و می‌گوید: «حق نداری این کار را بکنی.» سیمونوف میخکوب می‌ماند. از اینکه یکی از زیردستان جلویش ایستاده، بهت‌زده است. کتاب را برمی‌گرداند و نان‌پزی را ترک می‌کند. سیمونوف از فردا متوجه می‌شود چیزی آرام در وجود بقیه جان می‌گیرد؛ آنها مزه عصیان را چشیده بودند. پیش از این، همه‌چیز ابدی به نظر می‌رسید، اما از آن شب، بازگشت به قبل ناممکن شد.

🍏🍎🍃

●
دانشگاه های من (دانشکده های من )
زندگینامه ی ماکسیم گورکی

🍏🍎🍃

●●●
📺 عزت‌الله انتظامی و داریوش مهرجویی در جشن حافظ

▪️ داس مرگ سیری‌ناپذیر است ….
کاش دست هایِ مهر، مهربان می بود ....

روح هر دو هنرمند در آرامش ابدی که در دوران حیات درخشیدند، اثرگذار بودند و آثارشان مورد احترام مردم است.

🍏🍎🍃

○

ای غمت ؛ سنگین ترین حدّ از مجازات ِ خدا!
" پلّه پلّه"  با تو هستم "  تا ملاقات خدا "

هر کتابی ناگهان افتاد از چشم همه
تا که چشمت چاپ شد در انتشارات خدا

سال ها گفتند و... کافرتر شدم ، اما چه خوب
پیش تو  آورده ام ایمان به آیات خدا !

عشق؛ خطّ مستقیمی در قطار زندگی است
مثل ریل راه آهن در موازات خدا

مهره ها با چشم زیبای تو حرکت می کنند
من؛ همان شطرنج بازی که شدم مات ِ خدا! ،

من ؛ همان پیغمبر بی جبرئیلی که مدام
سوره نازل کردم از قلبت در اثبات خدا!

از سفر برگشته ام ،در دستهایم دست توست
از سفر آورده ام اینبار سوغات خدا!

#محمد_علی_نیکومنش
🍏🍎🍃

عصرتان شاد و دل انگیز دوستانم
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#محسن_چاوشی
🎼#بارون

"دوباره خزون اومد نم نم بارون میزنه تو صورتم
بوی خاک و نم کوچه میگه هنوز دیوونتم
رعد و برق فهمیده انگار
زندگیم شده غم انگیز
به خدای آسمونا...
عشقت از یادم نرفته
میخوام اینجا با تو باشم زیر برف و باد و بارون
نیایی با خاطراتت سر میزارم به بیابون
میخوام اینجا با تو باشم زیر برف و باد و بارون...

🍏🍎🍃

○

در تنِ عریانِ افرا؛
شکوه ها
از باد بود
از کوچِ و زخمِ
برگ هایِ زیرِ پا؛
از غربت و فریاد بود

از آهِ سردِ شاپرک؛
در هجمه یِ بیداد بود

از اشکِ قابِ پنجره؛ کز
ظلمتِ ویرانه یِ شداد بود

پاییز بود؛ پاییز بود!!...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

@morsal_saba📕✨📕

✍#گوستاو_فلوبر
📕#مادام_بوواری
___#قسمت/پنجاه و چهارم

مادام بوواری نخستین اثر گوستاو فلوبر، نویسنده نامدار فرانسوی است که یکی از برجسته‌ترین آثار او به‌شمار می‌آید.
🍏🍎🍃

○
#نامه های_عاشقانه
#جبران_خلیل_جبران

یک ترانه ی کهن عرب این گونه آغاز می شود:"فقط خداوند و من ...  

آن چه را که در قلبم می گذرد,می دانیم."امروز,پس از خواندن آن چه  

برایم نوشته ای,می توانم به این ترانه چنین بیفزایم:فقط خداوند، من و ماری...
آن چه را که در قلبم می گذرد,می دانیم. 
🍏🍎🍃