○

در انتهایِ رنج‌های من
دری بود.

بالای سر، صداهایی، تکانِ شاخه‌های ِکاج.
سپس هیچ. خورشیدِ کم‌سو
خاموش شد بر فرازِ زمینِ خشک.

هولناک است هشیار ماندن

و ادامه دادن
مدفون در خاکِ تیره.

آن گاه همه چیز تمام شد: 
بلایی که از آن می‌ترسیدی،

بدل گشتن به روح و ناتوان از سخن گفتن،
ناگاه تمام شد،
 گور، دیگر تنگ نبود.
و من احساسِ گنجشکان را داشتم
پروازکنان میان بوته‌های سبز.

برای تو که به خاطر نمی‌آوری 
زندگیِ پس از مرگ را
برای تو فاش می‌گویم که
دیگر بار به سخن درآمدم:

هر آن چه از دنیای فراموشی بازمی‌آید
برای بازیافتن صدایی می‌آید:
فواره‌ای بلند سر بر کشید

از دلِ زندگانیِ من،
سایه‌هایی آبیِ آبی بر آب‌های نیلی.

✍#لوییز_گلوک
برنده جایزه نوبل ادبیات
سفرش سبز 🕊
نام و یادش جاودانه🥀
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#استاد_شجریان

عشق در دل ماند و یار از دست رفت
دوستان دستی که کار از دست رفت

ای عجب گر من رسم در کام دل
کی رسم چون روزگار از دست رفت

بخت و رای و زور و زر بودم دریغ
کاندر این غم هر چهار از دست رفت

عشق و سودا و هوس در سر بماند
صبر و آرام و قرار از دست رفت ...
🍏🍎🍃

○
 با نام‌ و یاد حضرت دوست

🗓  امروز یکشنبه. 🐇🦩

☀️   ۲۳ مهر   ‌          ۱۴۰۲
🌙   ۲۹ ‌ ربیع الاول  ۱۴۴۵
🌲  ۱۵  ا‌کتبر          ۲۰۲۳

⌛️قدم های فردا به عشق و رویش
🍂🍁🍂🍁🍂

آرزو دارم با افتادن هر برگ از
شاخه‌، اندوه و ناشادی از روح
و قلب تان دور شود و ناکامی و
ناامیدی برگ های خشکیده ای
باشند ؛رها در دست های باد ....
🍏🍎🍃

○
الهی!
خواندی تاخیر کردم.
فرمودی،تقصیر کردم.
عمر خود بر باد کردم و بر تن خود بیداد کردم.
اگر گوییم ثنای تو گوییم.
اگر جوییم رضای تو جوییم.‎
الهی!
گفتی کریمم،
امید بدان تمام است.
تا کرم تو در میان است،
نا امیدی حرام است.


  #خواجه_عبدالله_انصاری
🍏🍎🍃

○

یادتان باشد
که تنها چیزی که همیشه با خودتان
به هر جایی حمل می‌کنید،
خودتان است!

قبل از تعویض دوست،شغل یا آدرس‌تان،
خودتان را عوض کنید...

👤#ریچارد_کارلسون
🍏🍎🍃

°

خطرناک ترین نوع بشر،
انسانی است که؛
اعتقادش زیاد
و فهمش کم است!


✍#آنتوان_چخوف
🍏🍎🍃

✍

بچه که بودم
دست چپم آرزو می کرد
که همچون پسرکِ شیک پوش همسایه
ساعتی بر مُچ داشته باشد.
چه گریه ها که نمی کردم و
مادرم فقط جز اینکه مچ دستم را گاز بگیرد
تا شکل ساعت بر آن بیفتد
کار دیگری از دستش بر نمی آمد.
وای که چه ساعت زیبایی بود!

بچه که بودم
معنای شادمانی، برایم وقتِ حمام بود
چه حباب ها و فانوسکان سبز و سرخی
که با کف صابون نمی ساختم

بچه که بودم
زمستان ها کنار گرمای اجاق می نشستم و
به اخگرهای روشن و آتشین خیره می شدم
دلم می خواست بتوانم
بروم میان زغال های گُر گرفته و
خانه ای میانشان برای خود بسازم

بچه که بودم
عصرها می فرستادنم خانه ی منیژه خانوم
تا کمی ترشی بخرم،
وای که چقدر خوشمزه بود.
بعد هم که سوی خانه باز میگشتم
در پیچ و خم کوچه ها
دزدکی، طوری که کسی نبیند
کمی از آب ترشی درون بطری شیشه ای را سر می کشیدم

بچه که بودم
عشق برایم یعنی شب پیش از عید
تا خود صبح
تا وقتی که چشم هایم به زور باز بود
کفش های نوأم را تنگ در آغوش می گرفتم

بزرگ که شدم
دست چپم، چه ساعت های واقعی و زیبایی
بر خود دید،
اما هیچ کدام مثل آن ساعتی که مادرم
با دندان هایش بر مچم می ساخت نبود
هیچ یک قد آن دلم را خوش نکرد

بزرگ که شدم
هیچ یک از چلچراغ اتاق های خانه ام
مثل آنهایی که با حباب و کف صابون می ساختم
لبخند بر لبانم نیاورد

بزرگ که شدم
با هیچ اخگر و شعله ای
خانه ای نساختم

بزرگ که شدم
هیچ غذایی، مزه ی آن ترشی هایی که دزدکی از بطری ها سرکشیدم نداد

بزرگ که شدم

هیچ کفش و پیراهنی
هیچ شلوار و کراواتی را با خودم
به رختخواب نیاوردم
هیچ کدام شان را
مثل آن کفش های عیدی کودکی ام
مثل همان ها که چشم هایم را تا صبح باز می گذاشتند
مثل همان ها که تنگ در آغوشم می خوابیدند
نه
هیچکدامشان را
هیچکدامشان را

✍#شیرکو_بیکس
🍏🍎🍃

○○

من اینجا بس دلــم تـنــگ است !
و هر سازی که می بینم بد آهنگ است
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ؟
#مـهدی_اخوان_ثالث
................

این‌کاسه، معروف به «کاسه تبّتی» است. رنگش، برایِ ایجادِ آرامش در بیننده و فرکانس صدایش، رویِ مغز، به خصوص برای از بین بردنِ انرژی هایِ منفی و فشارهایِ عصبی و روانی، بسیار کارآمد است. هم افرادِ عادی از آن بهره می برند؛ و هم اشخاصی که به شکلِ حرفه ای به «یوگا» می پردازند.

دلیلِ این اتّفاق، در اصل، کاسه نیست، ارتعاش صوت است که آبِ داخلِ کاسه و جنس کاسه، بر پایه یِ قوانینِ جالب و شگفت انگیزِ فیزیک، آن را پدید می آورند
این کاسه، در آیینِ بودایی، یک ابزار نمادین است برای نشان دادنِ وجود و تأثیرگذاریِ آنچه نادیدنی است، در روح و روان و ذهن و احساس آدمی.
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

📀 پاییز آمد
🎤 گروه کر ملی

پاییز آمد در میان درختان؛ لانه کرده کبوتر
از تراوش باران می‌گریزد!

خورشید از غم با تمام غرورش
پشت ابر سیاهی عاشقانه به گریه می نشیند!

🍏🍎🍃

○

مذهب
باید از انسان موجودی
صبورتر
مهربانتر
آزادتر
و دلیرتر بسازد
اگر مذهبی نتوانست
این کار را انجام دهد
چیزی جز شرّ پلیدی و حقه بازی نیست

👤#آلبرت_انیشتن
🍏🍎🍃