📕✨📕

✍#گوستاو_فلوبر
📕#مادام_بوواری
___#قسمت/چهلم

مادام بوواری نخستین اثر گوستاو فلوبر، نویسنده نامدار فرانسوی است که یکی از برجسته‌ترین آثار او به‌شمار می‌آید.
🍏🍎🍃

○

به غیر از عشق،
دوستی و زیبایی‌های هنر،

چیز قابل توجه دیگری نمی‌بینم
که بتواند به زندگی معنا بدهد ...


📕#ظرافت_جوجه_تیغی
✍#موریل_باربری
🍏🍎🍃

○

گفتم این آغاز پایان ندارد
عشق اگر عشق است آسان ندارد

گفتی از پاییز باید سفر کرد
گر چه گل تاب طوفان ندارد ...

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼#دوسِ نازارم
🗣#داریوش نظری

من و تو یکی شوریم
از هر شعله‌یی برتر،
که هیچگاه شکست را
بر ما چیرگی نیست
چرا که از عشق
رویینه‌ تن ایم.

 #احمد_شاملو
🍏🍎🍃

○

باز پیمان تازه کردم با پریشان زلف جانان
باز امشب وعده ها دادم دل دیوانه ام را

آرزوهای دل شوریده بر بالش نوشتم
نیمه شب پرواز دادم در فضا پروانه ام را

گفتمش پروانه جان! پرواز کن تا دوردستان
من دگر رُفتم ز گرد آرزوها خانه ام را...

✍#مهدی_اخوان_ثالث
🍏🍎🍃
‌

🎼❤️🎼

🗣#علی_زند_وکیلی
🎼#جاده_شب

رفتی از دنیای خاموشم صدایت را گرفتم
غصه های کهنه برگشتن و جایت را گرفتند
در کجای جاده شب راه تو از من جدا شد
در کجای قصه از من دست هایت را گرفتند
گر چه شاید روز دیدار تو در تقویم من نیست
با نگاهت تا شب جان دادنم همراه من باش
من که برگی در شب پایان پاییزم غریبم

لااقل تا لحظه افتادنم همراه من باش ...
🍏🍎🍃

○

الهی...
در هزار تویِ درد کم گشته گانیم
تارهایِ کبودِ اندوه؛
شاخ و برگ هایِ این جنگل
سترگ را چون عنکبوتی پیر
در هم تنیده ..‌.
و شاخه هایِ تردِ نورس
همه در چنگالِ
بادِ ویرانگر اسیرند

الهی!
خسته ایم از زخم هایِ
این همه خار
پشتِ این درهایِ بسته؛ پشتِ
این بی پنجره؛ دیوار ...

الهی!
می خوانمت؛ می دانم
که می دانی، که می بینی
که می خوانی ...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃
‌‌

○
 با نام‌ و یاد حضرت دوست

🗓  امروز سه شنبه 🐇🦩

☀️   ۱۸  مهر   ‌          ۱۴۰۲
🌙   ۲۴  ربیع الاول   ۱۴۴۵
🌲  ۱۰   ا‌کتبر          ۲۰۲۳

⌛️ قلب زندگی تپنده به عشق
و شادی و امید
🍂🍁🍂🍁🍂

آرزو دارم با افتادن هر برگ از
شاخه‌، اندوه و ناشادی از روح
و قلب تان دور شود و ناکامی و
ناامیدی برگ های خشکیده ای
باشند ؛رها در دست های باد ....

🍏🍎🍃

...‏..
لحظه‌هایی در زندگی من بوده‌اند که فکر می‌کردم دیگر قادر به ادامه دادن نیستم. دیگر نمی‌توانم بایستم یا نفس بکشم...

زمانی که فکر می‌کردم که همه چیز را از دست داده‌ام...
که هیچ چیز ممکن نیست
که همه زندگی پوچ و باطل است
که سرنوشتِ همه نابودی است
که به آخر خط رسیدم
به انتهای سلامت عقلم
به آخر همه دانسته‌هایم...

دیگر نمی‌توانستم خودم را نگه دارم
و آن موقع نیرویی گسترده و بدون نام من را نگه داشت و از میان آن تاریکی، زندگی جدیدی پدیدار شد.

بسیار غیر منتظره بود و ذهن قادر به درک آن نیست. (ذهن را ببخشید- بسیار جوان است..)

پس اگر اکنون احساس تنهایی و طرد شدگی داری
اگر ترسیده‌ای و گم شده‌ای
اگر تمام دانسته‌هایت سقوط کرده‌اند
اگر آینده‌ات مبهم و مه‌آلود است
بدان که تنها نیستی
و افراد بسیاری با تو همراهند‌. (تو قادر به دیدن آنها نیستی)

این یک مسیرِ ویرانی است
گاهی باید فرو بریزیم تا شفا یابیم
در هر دردی نجوایی هست
و درد خودش یک مسیر است.

روزی تو کتاب تغییر خودت را خواهی نوشت
امروز کتاب ترس‌ها و اشتیاقت را بنویس.

تمام ناامیدی‌های آن کودک گم شده را با نفس‌هایت بیرون بده
و در تاریکی شب نفس بکش
به این لحظه اسرارآمیز اکنون برگرد...

در این حالت، ممکن است عاشق خود شوی و فارغ از هر اتفاقی در آینده، امروز برای داشتن یک روز دیگر، با شکرگزاری زانو بزنی…

گوش کن
گوش کن
ماه دارد زمزه می کند:

«این لحظه» دوست من
«این لحظه»...

✍# جف_فاستر
🍏🍎🍃