🎼❤️🎼

🗣#محمدرضا_شجریان
جانا ز فراق تو این محنت


جانا ز فراق تو .. این محنت جان تا کی. دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی

چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو... بر بوی وصال تو ...
دل بر سر جان تا کی.....

🍏🍎🍃

○

سلامی  چو عِطرِ بهاران؛
سلامی چو یاسِ تنِ لاله زاران

سلامی به دستانِ
در هم گره خورده یِ مستِ یاران
سلامی‌‌‌  به گیسویِ بی چترِ باران
سلامی به امواجِ بی ساحل و
خسته از  خشمِ طوفان؛
سلامی
به ساحل به شن هایِ سرد و  
صدف هایِ عریان؛
سلامی
به امواجِ  پرخشمِ دریایِ عمان
سلامی به دشت و
به کوه و کویر وبیابان
سلامی به آوایِ
مستانه یِ چشمه ساران
سلامی
به شب هایِ پر دردِ  عاشق
به شورِ  شقایق؛
به چشمانِ بی خواب و گریان

سلامی به بوسه به قلبِ تپنده
به لب هایِ  تب دار  و سوزان

سلامی به پرواز
‌ به  بالِ کبوتر
سلامی  به باران
سلامی به یاران
سلامی به بغضِ
غریبِ خیابان

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

📕

داستان‌های مجموعه نمایشی «درنگ» برگرفته از حکایت‌های ادبیات کهن فارسی نظیر « #جوامع‌_الحکایات » و « #گلستان_سعدی » است.
کتاب «جوامع الحکایات و لوامع الروایات» (به معنی گردآورده‌ای از داستان‌ها و درخشش‌هایی از بازگفته‌ها) اثر «محمد عوفی» مجموعه‌ای از داستان‌های تاریخی، اخلاقی و مذهبی است که گوشه‌ای از تاریخ تمدن و ادبیات جهان اسلام و ایران را در قرن هفتم هجری به تصویر می‌کشد. همچنین کتاب «گلستان» نوشته «سعدی شیرازی» نیز یکی از تأثیرگذارترین کتاب‌های نثر مسجع(آهنگین) در ادبیات فارسی است که شامل مجموعه‌ای از حکایت‌های مستقل، اندرزنامه‌ها و جمله‌های قصار است. کتاب گلستان را می‌توان گزارش سعدی از اوضاع فرهنگی و اجتماعی جامعه زمان خود (قرن هفتم هجری) دانست.
در این مجموعه سه جلدی، اقتباس نمایشی از یکصد حکایت برگزیده از این دو کتاب ارائه شده است .

📕درنگ (جلد دوم)
✍#سعدی_شیرازی
🎤#کتاب_صوتی
🍏🍎🍃

📕✨📕

📕#درنگ / جلد دوم
بر گرفته از حکایت های ادبیات کهن فارسی نظیر " جوامع الحکایات " و " گلستان_ سعدی"
✍#سعدی_شیرازی
قسمت / اول و دوم

🍏🍎🍃

○

اگر از من دربارۀ بهترین چیز در این دنیا برای انسانیت سوال شود،خواهم گفت: سرِ خود را بالا بگیرید به مشکلات نگاه کنید و بگویید:من از شما بزرگتر هستم نمی توانید مرا شکست دهید..

👤#برایان_تریسی
🍏🍎🍃

🎶❤️🎶

🗣#سعید_پورسعید
🎼تو مثل گلی
...................

قهرمان کسی است؛
که پیوسته انسان باشد.
گاهی ضمن نبرد با دیگران و
گاهی در جنگ با خود.

👤#اریک مانوئل شمیت
🍏🍎🍃

○

اندر دل من
درون و بیرون همه او است

اندر تن من
جان و رگ و
خون همه اوست

✍#حضرت_مولانا
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#فرامرز_آصف
🎼#پرستوها

ای پرستوهای عاشق
آهنگ و شعر فرامرز آصف
آواز فرامرز اصلانی و فرامرز آصف
گیتار اردشیر فرح
اجرا 1377
🍏🍎🍃

○

"سهراب سپهری در ۱۵ مهرماه ۱۳۰۷ در کاشان به دنیا آمد. پدربزرگش میرزا نصرالله خان سپهری نخستین رییس تلگراف‌خانه کاشان بود. پدرش «اسدالله» و مادرش «ماه‌جبین» نام داشتند که هر دو اهل هنر و شعر بودند."

سهراب سپهری در ابتدا به سبک نیمایی شعر می‌سرود ولی بعدها رویه خودش را باز شناخت. در این شیوه جدید سهراب سپهری بر دیدگاه انسان مدارانه و آموخته‌هایی که از فلسفه ذن فرا گرفته بود به شیوه جدیدی دست یافت که «حجم سبز» شیوه تکامل یافته سبکش محسوب می‌شود. وی عادت داشت که دور از جامعه آثار هنری اش را خلق کند و برای رسیدن به تنهایی‌هایش «قریه چنار» و کویرهای کاشان را انتخاب کرده بود.
سهراب هنرمندی جستجوگر، تنها، کمال‌طلب، فروتن و خجول بود که دیدگاه انسان مدارانه‌اش بسیار گسترده و فراگیر بود. از این رو آثار وی همیشه با نقد و بررسی‌هایی همراه بوده‌اند. برخی از کتاب‌های او چنین می‌باشند: «تا انتها حضور»، «سهراب مرغ مهاجر» و «هنوز در سفرم»، «بیدل، سپهری و سبک هندی»، «تفسیر حجم سبز»، «حافظ پدر، سهراب سپهری پسر، حافظان کنگره»، «نیلوفر خاموش

شعر وی صمیمی، سرشار از تصویرهای بکر و تازه‌است که همراه با زبانی نرم، لطیف، پاکیزه و منسجم تصویر سازی می‌کند. از معروفترین شعرهای سهراب سپهری می‌توان به: نشانی، صدای پای آب و مسافر را نام برد که شعر صدای پای آب یکی از بلندترین شعرهای نو زبان فارسی است.

سهراب سپهری در نقاشی از دستاوردهای زیبایی شناختی شرق و غرب بهره‌مند گشته بود که این تاثیرها در آثارش جلوه گر بودند. سهراب سپهری در آثار نقاشی اش  رویکرد نوین و متفاوتی داشت به طوریکه فرم‌های هندسی نخودی و خاکستری رنگش با تمامی نقاشان فیگوراتیو همزمانش متفاوت بود.

زاد روزش خجسته و مبارک 🎂
🍏🍎🍃

○

...همیشه فاصله‌ای هست.
اگر چه منحنی آب بالش خوبی است
برای خواب دل آویز و ترد نیلوفر،
همیشه فاصله‌ای هست.
دچار باید بود
و گرنه زمزمه حیرت میان دو حرف
حرام خواهد شد...

✍#سهراب_سپهری
زاد روزش فرخنده 🎂🌷

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

و او به شیوهٔ باران
پر از طراوت تکرار بود
و او به سبک درخت
میان عافیت نور
منتشر میشد
همیشه کودکی باد را
صدا می کرد.
همیشه رشته‌ی صحبت را
به چفت آب گره می‌زد..

✍#سهراب_سپهری

🍏🍎🍃