🎼❤️🎼

🗣#عدنان
#دولدور_میخانه
ترانه ترکی ساقی پرکن جام پیاله را...


🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#بهرام_کریمی
🎼#کاس_گیشا// گیلکی



🍏🍎🍃

○

شهریور: شهریور .. شهریور ...

بر تنِ مجروح ات؛
بوسه هایِ زخمیِ مهر...
نه .. مرهم درد ؛
که.. سوزشِ سرد

که فریادی نه بی صدا
بغضِ سالیانِ فرو خفته یِ خدا

مهر .. اما.. چه بی مهر بود!!
و پاییز فصلِ کوچ بود!!!

کوچِ چکاوکانِ
عاشقِ سر بدار
در پسِ کوچه یِ
آرزوهایِ بن بستِ  سر بدار...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🗣#سلین_دیون
🎼#تایتانیک

قلب من برای تو می تپد ...
هر شب در رویاهایم تو را می بینم و احساس ات می کنم
و احساس می کنم تو هم همین احساس را داری
دوری، فاصله و فضا بین ماست
و تو این را نشان دادی و ثابت کردی
نزدیک، دور، هر جایی که هستی
و من باور می کنم قلب می تواند برای این بتپد
یک باره دیگر در را باز کن
و دوباره در قلب من باش ‌.‌‌.‌.

🍏🍎🍃

○


گاهی زندگی کردن ، بیشتر از خودکشی کردن دل و جرأت می خواهد....


✍#آلبر_کامو
🍏🍎🍃

○

دل که تنگ است کجا باید رفت؟
به در و دشت و دمن؟
یا به باغ و گل و گلزار و چمن؟
یا به یک خلوت و تنهایی امن
دل که تنگ است کجا باید رفت؟
پیر فرزانه مرا بانگ برآورد
که این حرف نکوست ،
دل که تنگ است برو خانه دوست...
شانه اش جایگه گریه تو
سخنش راه گشا
بوسه اش مرهم زخم دل توست
عشق او چاره دلتنگی توست...
دل که تنگ است برو خانه دوست...
خانه اش خانه توست...
باز گفتم:
خانه دوست کجاست؟
گفت پیدایش کن
برو آنجاکه پر از مهر و صفاست
گفتمش در پاسخ:
دوستانی دارم
بهتر از برگ درخت
که دعایم گویند و دعاشان گویم ،
یادشان در دل من ،
قلبشان منزل من...!
صافى آب مرا ياد تو انداخت ، رفيق!
تو دلت سبز ،
لبت سرخ ،
چراغت روشن!
چرخ روزيت هميشه چرخان!
نفست داغ ،
تنت گرم ،
دعايت با من!
روزهايت پى هم خوش باشد.

✍#فریدون_مشیری
زاد روزش فرخنده 🎂🎂🎂
نام و یادش گرامی و جاودانه

🍏🍎🍃

#pop #classical

🎼❤️🎼

پنداشتی که کورۀ سوزان عشق من
دور از نگاه گرم تو خاموش می‌شود؟

پنداشتی که یاد تو،
این یاد دلنواز
در تنگنای سینه؛
فراموش می‌شود؟...

✍#فریدون_مشیری
🍏🍎🍃

○
✍#فریدون_مشیری
🎤#فریدون_مشیری


نه به ابر...
نه به آب...
نه به برگ...
نه به این آبیِ آرامِ بلند...
من به این‌جمله نمی‌اندیشم...
به تو می‌اندیشم...
ای سراپا همه خوبی؛
تک و تنها به تو می اندیشم
همه وقت همه جا
من به هر حال که باشم به تو می اندیشم ...

🍏🍎🍃

✍

«... من رفتم به هند و ده سال برنگشتم. از جریان دور بودم. توی کشتی، تنها کتابی که با خودم داشتم دیوان شمس بود. همه‌ی وقتم را پُر می‌کرد. وقتم را می‌گرفت. شبها شمع روشن می‌کردم توی ساحل دیوان شمس می‌خواندم. یک شب یک دختری آمد. مثل این که یکهو از آسمان پایین افتاده باشد. وقتی که دید من یک آدم تنها هستم با یک کتاب و در حال خواندن آن، آمد نشست روبه‌روی من. کمی منتظر ماند. من اعتنایی نکردم. غرق «شمس من و خدای من» بودم. دختر برخاست و رفت. این مرا به فکر انداخت. روز بعدش یادم است وقتی صبح شد، دیوان شمس را انداختم توی اقیانوس هند. گفتم این خیلی سنگین است، یک کمی خارج از کتاب زندگی کنم.»

▪️[ کتابِ بهرام اردبیلی، گفت‌وجوی داریوش کیارس، نشر رشدیه، ۱۳۹۵، ص۷۱ ]
🍏🍎🍃

.
شب خوش دوستانم ✨ قدم های پایانی تابستان، به حلاوت 🍇🍇 انگورهای مستِ تاک هایِ بی قرار تاکستان شهریور
🍏🍎🍃

○
 با نام‌ و یاد حضرت دوست

🗓   امروز    جمعه 🐇🦩

☀️   ۳۱  شهریور  ‌     ۱۴۰۲
🌙   ۶  ربیع الاول    ۱۴۴۵
🎄   ۲۲  سپتامبر      ۲۰۲۳

⌛️ قدم های پایانی شهریور به
ضرباهنگ عشق و امید و شادی

🍏🍎🍃

○

الهی! نگاهی...