○

زندگی، چهار فصلی است
گنک، گاه ابری و سرد
گاه آفتابی و داغ
گاه زیرِ باران عشق و امید خیس
می شوی
گاه روح ات مخدوشِ چنگ هایِ
بی رحم زندگی زخمی و مجروح
می شود
گاه خنده های ات شکوهِ یک باور
است
گاه اشک های ات؛
مهره هایِ گم‌ شده یِ تسبیحِ حضور

زندگی اما؛
چهارفصل اش زیباست!
و هرقدر هم جاده ابری و مه آلوده

تا امید به طلوعی سبز
جان ها را معطر می کند و
تا زمانی که خورشید با عشق
بر قلب ها؛ می تابد
موسیقی زندگی؛
همچنان خوش می نوازد!!...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

تک‌تک لحظه هایتان سرشار از
بویِ خوشِ عشق و امید

○

صدایِ پایِ
قدم های زخمیِ پاییز
نقش می زند،
قلبِ مجروحِ خاطره ها را..‌.

کاش...
با قلم مویِ جادوییِ عشق؛
طرحی نو در اندازد

نقشی از چهارفصلی زیبا را؛
رنگین کمانی؛
از عشق؛ امید؛ شادی و آرامش!
فصل بارش و بارانِ خرد،اندیشه
آگاهی، آزادی و آزادگی را...

باشد که برگ ریزان
قاصدک هایِ
خوش خبری در کوله اش؛
به ارمغان داشته باشد

و باد هایِ پاییزی مهر
بی مهری از چهره این
شهر و دیار خزان زده؛ بزدایند

و سحر و افسونِ کین؛
به جادویِ کیمیایِ عشق و
آرامش بدل شود!!

قدم های پاییز پیشاپیش مبارک دوستانم!
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#مختاباد
🎼#زمزمه

🕊به نام مستانه ے مستان

تبسمی ز لب دلفریب
او دید
ڪه هرچه با دل من ڪرد
آن تبسم ڪرد ...
#وحشی_بافقی

🍏🍎🍃

○
رفتی چه بی بهانه و سرد
از کنار من
پاییز شد دوباره
         شکوه بهار من

"یادم نمی کنی و ز یادم نمی روی
یادت به خیر یار فراموش کار من"

حالا کجاست آن همه لاف وفا؟ که باز
بر عشق "ما" نشسته دوباره غبار "من"

شاعر شدم که از تو بگویم غزل ولی
بدرود آخرین تو شد یادگار من

افسرده مانده ام به امید طلوع صبح
شاید شبی سحر بشود انتظار من

باید که از حصار زمانه گذر کنم
تا پر کند زمین و زمان را شعار من

چون آتشی زبانه کشد سوز عاشقی
آتش کشد به جان سکوتت شرار من

ای شعر ناسروده کجا مانده ای کجا
که می چکد غزل به دل بی قرار من

#علی_نیاکوئی_لنگرودی
🍏🍎🍃

○

از قول من به باران بی‌امان بگو:
دل اگر دل باشد،
آب از آسیاب علاقه‌اش نمی‌افتد...



✍#سیدعلی_صالحی
🍏🍎🍃

●

کجای آسمانِ
این شهرِ غبارآلوده یِ کینه توز،
کبوتران به شوقِ پرواز
می توانند، در پناهِ عشق و آزادی
بال و‌ پر بزنند!

در کدامین کویِ و برزن؛
بر رویِ کدامین نیمکت؛ می شود
در پناهِ آزادی و امنیتِ
باصطلاح اخلاقی... 
بدور از لهجه غربت؛
و بغضِ مهجورِ ظلم؛ زیرِ بال هایِ کرکسانِ کورِ متحجّر؛
لحظه ای آرمید؛

در کدامین فصلِ می توان؟
گامی با عشق برداشت و آهنگی؛
به ملاحتِ زندگی زمزمه کرد!

تا کی؟ تا کجا؟
تا هبوطِ کدامین حوا؟!
به جرم گاز زدنِ نیمه یِ یِک سیب؛
باید گیسوان اش؛
ریسمانی شود؛ بر گلویِ
زخمیِ قمریانِ بی بال ...
و فصل فصلِ انگشتانِ
بی پناه اش را؛
در خاک هایِ پوسیده یِ
پارینه پوشانِ
فهم و عدالتِ مهجورِ
در لفافه یِ امنیت و بغضِ 
آزادی دفن کرد
و  غریبانه؛ پر پر شد!
و درحسرتِ لبخندِ
آفتابِ یک صبح روشن؛
               جان داد و مرد!!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

در اندوه و دردِ پر پر شدن
بال هایِ کبوتران؛ 
زخمیِ این دیار خزان زده...
🕊🕊🕊🥀

🎼❤️🎼

👥#شبنم_توزلو
$عمروم_گونوم


وقتی از زندگی دست می کشیدم
تو مثل مرهم آمدی ....

🍏🍎🍃

○

تو را دوست دارم!
مانند بوته‌ای گل، که هرگز شکوفا نمی‌شود
اما نورِ گل‌های ‌پنهان را در خود حمل می‌کند
و به لطفِ عشقِ تو، عطرش
برخاسته از زمین، در وجودم‌، پنهان،
زندگی می‌کند..
تو را دوست دارم!
بی‌هیچ پیچیدگی، بی‌هیچ غرور....

✍#پابلو_نرودا
🍏🍎🍃

○

شازده کوچولو پرسید :

آدمها میگویند نیش مارها کشنده است؟
مار گفت : زخم زبان خودشان که بدتر است
آدمها همیشه نابودت میکنند بچه جان 
تنها کاری هم که خوب بلدند همین یکیست ...

📕#شازده_کوچولو
✍#آنتوان_اگزوپری
🍏🍎🍃

📕✨📕

✍#گوستاو_فلوبر
📕#مادام_بوواری
___#قسمت/بیست و دوم

مادام بوواری نخستین اثر گوستاو فلوبر، نویسنده نامدار فرانسوی است که یکی از برجسته‌ترین آثار او به‌شمار می‌آید.

🍏🍎🍃

○

گروه تشنگان در پچ‌پچ افتادند:
«آیا این، همان ابرست کاندر پی هزاران روشنی دارد؟»
و آن پیر دروگر گفت با لبخند زهرآگین:
«فضا را تیره می‌دارد،
ولی هرگز نمی‌بارد!»


#مهدی_اخوان‌ثالث
🍏🍎🍃