○

در  بزم  یار  افروختم
            وز  آتش  غم  سوختم
درس  وفا  آموختم
          کز  لطف  دمسازم  شود
عمری  در  آغوش  غمش
                در  انتظار  مقدمش
هر دم به حسرت خواندمش
             کو  محرم  رازم  شود
افسرده  حال و  واله ا م
            از دیده  بارد  ژاله  ام
ای  کاش  گاه  ناله  ام
          گاهی  هم  آوازم  شود
چون  ره  برم  بر کوی او
             ریزم  به  پایش  آبرو
گویم  غم  دل  مو  بمو
          گر  نکته  پردازم  شود
با  ما  همه جور  و  جفا
          بادیگران  لطف  و صفا
یکدم  نشد کان  بی  وفا
           هم ناله  با سازم  شود
   در  آسمان  آرزو
       خواندم  حدیث  عشق او
تا  در  خیال  گفتگو
        عشقش  سرآغازم  شود
روزی  اگر  فرمان  دهد
       بر او صداقت  جان  دهد
یا  هر  چه  خواهد  آن دهد
             تا  بال  پروازم  شود

✍#ح_صداقت📕اشک_قلم۱
🍏🍎🍃

○
بدون مرگ زندگی کردن ممکن نیست.
اگر دقیقه به دقیقه از لحاظ روانی و ذهنی مرگی نداشته باشی،
نمیتوانی زندگی را تجربه کنی.این تناقضی روشنفکرمآبانه نیست.
برای اینکه زندگی را در تمامیت آن و هر روز تجربه کنی،
چنانکه گویی هر روز دلربایی تازه‌ای دارد، باید بر دیروز بمیری.
در غیر اینصورت یک زندگی مکانیکی خواهی داشت
و ذهن مکانیکی هرگز نمی‌فهمد
عشق چیست و آزادی چیست.

👤#کریشنا_مورتی
🍏🍎🍃

○

به خاطر داشته باشید، آنکه برای ابلهان می‌نویسد همواره مخاطب بسیار می‌یابد!!


📕جهان و تأملات فیلسوف
✍ #شوپنهاور

🍏🍎🍃

❌✅

امشب از باده
خرابم کن و بگذار بمیرم
غرق دریای‌شرابم کن‌وبگذار بمیرم
زندگی تلخ تر از
زهر بود گر تو نباشی
بعد ازین مرده حسابم کن وبگذار بمیرم ....!!

#احمدظاهر ✅✅✅
✍#اشهریار❌❌❌

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#معین
🎼#معما


تو یه آوازِ قشنگی،من تو آهنگِ صداتم؛
مثل خنده رو لباتم
مثه اشک رو گونه هاتم
تو رو می بوسم و انگار
شاعر شعر چشاتم .....

🍏🍎🍃

📕✨📕

قسمت نودوچهارم: /
پایان داستان هفتخان اسپندیار

✍#فردوسی
📕#شاهنامه
🎤#امیر_خادم

🍏🍎🍃

❌✅
✅✍#شفیعی_کدکنی
❌✍#حکیم_فردوسی

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

بـا کاروان تا مـاه مـن محمل بـه محمل مـی­ رود
سرگـشـتـه­ از پـی آه مـن منزل به منزل مـی­ رود
اشـکـم بـه دامان می­رود ، آهم به کیهان مـی ­رود
دل از بـر جـان می­رود، جـان از پـی دل مـی­ رود
محمل نشین ماه من،دلدار دلخواه من

🍏🍎🍃

○
۰
چه غریبانه..
تو با یاد وطن می‌نالی

من چه گویم که غریب است؛
دلم در وطنم...!

امیر هوشنگ ابتهاج (زادهٔ ۶ اسفند ۱۳۰۶–درگذشته ۱۹ مرداد ۱۴۰۱) متخلص به سایه شاعر و پژوهشگر هماره در یاد ..‌.

شاعری که عشق را در چشم هایِ
خیسِ ارغوان تفسیر کرد
و سایه اش تا همیشه یِ عشق 
باقی ست ...

سالگرد سفرش گرامی
نام و یادش سبز و جاودانه 🕊

🍏🍎🍃

○

دلم غمگین تر از هر شب،
دو چشمم باز بی خواب است...

ببار ای آسمان امشب،
که قلبم باز بی تاب است...

نه روز آرامشی در دل،
نه شب در چشم من خواب است

برایت شعر می گویم،
که امشب شام مهتاب است...

من امشب با تو می گویم،
همه ناگفته هایم را..

دمی با تو به سر بردن،
خودش آرامشی ناب است!

✍#فریدون_مشیری
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#پروین
🎼#غوغای_ستارگان
🎧#همایون_خرم

امشب در سر شوری دارم
امشب در دل نــوری دارم

باز امشب در اوج آسـمانم
رازی بـاشـــد بـا ستارگانم

امشب یک سر شوق وشورم
از ایـن عــالــم گــویــی دورم

🍏🍎🍃
سفرش سبز ..
نام و یادش جاودانه 🕊💚

○

الهی..  نگاهی...
که تو  دریایی و من تنگِ ماهی...
و تو..  بر گوهرِ پنهانِ من
نزدیک تر از ابر و بادی...


الهی..  نگاهی...
  که تو بر اشک و
         بر آهم گواهی.....

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃