○

ناله هایِ نهفته در
               بغضِ شب؛
                 زخم می زند؛ 
                       گلوگاهِ درد را

و ظلماتِ اندوه؛ 
            می خراشد
          جراحتِ دیواره هایِ 
              زندانِ انفرادی ات را

وقتی که؛  طنابِ دار
خواب هایِ گاه به گاهت را
                        خفه می کند

و در گوری
    به عمق تنهایی و
             وحشتِ غربت
                    دفن می شوی!!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#بیژن_مرتضوی

گریه کنم یا نکنم آخر ماجرا رسید
گریه کنم یا نکنم قصه به انتها رسیید
تو میروی و آینه پر می‏شود از بی‏ کسی
از من سفر میکنی و به مرگ قصه می‏ رسی
ببین که آب می‏شود قطره به قطره قلب من
مرگ من و قصه ماست فاجعه جدا شدن ...
🍏🍎🍃

شب خوش دوستانم 🤍 تیک تاک زمان به عشق و رضایت و آرامش

🎼❤️🎼

🗣#جهان
🎼#دلا_امشب



دلا! ... امشب سفر دارم‌
چه سودایی به سر دارم
حکایت های پرشرر دارم
چه بزمی با تو؛ تا سحر
دارم .....
🍏🍎🍃

○

✨با نام و یاد حضرت دوست🌤
  
🗓  امروز  دو شنبه  ❄️⛄️🌧

☀️  ‌ اول    اسفند          ۱۴۰۱
🌙    ۲۹     رجب          ۱۴۴۴
🎄 ‌   ۲۰     فوریه         ۲۰۲۳

قدم های‌ اسفند ماه، به عشق و
امید و شادمانی 🌨❄️☔️⛄️
🍏🍎🍃

○

فصل ها می گذرند؛

و پرندکِ
بامِ  لحظه ها؛
   چون قاصدکی بیقرار
           در باد گم می شود؛

پنجره یِِ  آرزوهایت را
   بروی هر طلوع، باز بگذار

و چهار فصل سال را؛
     عاشقانه در آغوش بگیر

آدم ها؛
بادبادک هایِ رها شده در بادند!!...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق

‌🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#سیاوش_سهراب
🎼#عاشقت هستم ..‌.


مثل نفس با منی همیشه ...

🍏🍎🍃

○

و در دلتنگی‌ ما؛
هیچ دستی دخیل نبود
و در دوری
هزاران دست دخیل بود

‌  سلام بر تو...
  که تو را بسیار ندارم
  و سلام بر من...
  در هر آن‌چه از دست داده‌ام

    ✍#محمود_درویش

🍏🍎🍃

*  *  *  موریانه های فاتح  *  *  *

بیزار است
خدای من
از خدایانی که  ،
دارهای نفرت برافراشته اند
و گوش
به آوای مادرانه ی زمین  ،
و هق هق دلتنگی آسمان
نمی سپارند  .
دیر نخواهد رسید
روزی که
صدای موریانه های فاتح را
در هزار توی کاخ ایمان خویش  ،
بشنوند  .

#مسعود_ایمانی_صورت
@soorat_im
🍏🍎🍃

🎶❤️🎶

🎤#هژیر_مهرافروز
🎼#زائر


می بريم کوی به کوه
می کشیم جای به جای

حوصله از صبر بشد
دلبر عیار کجاست ...

🍏🍎🍃

○

عمران صلاحی یکم اسفند سال 1325 در تهران به دنیا آمد. او نخستین شعرش در 15 سالگی در اطلاعات کودکان به چاپ رسید اما کار نوشتن را به گونه‌ای جدی و پیگیر از 20 سالگی در نشریه فکاهی توفیق آغاز کرد. عمران صلاحی در کنار نوشتن و سرودن به تحقیق و پژوهش درباره طنز روی آورد و در سال 1349 کتاب طنزآوران ایران را با همکاری بیژن اسدی‌پور منتشر کرد. نخستین شعر از اشعار نیمایی عمران صلاحی در سال 1347 در مجله خوشه به سردبیری احمد شاملو انتشار یافت. صلاحی در عرصه شعر و در قلمرو طنز جدی و فعال بود. از سال 1352 تا 1375 در استخدام رادیو و تلویزیون بود و سال‌ها با شورای عالی ویرایش صدا و سیما همکاری داشت. صلاحی آثار خود را در عرصه طنز از جمله با نام مستعار آقای شکرچیان به چاپ می‌رساند.
"زاد روزش فرخنده و گرامی"🌹

عشق را به نام درد
مرا به نام کوچکم صدا بزن
 
درخت را به نام برگ
بهار را به نام گل
ستاره را به نام نور
کوه را به نام سنگ
دل شکفته مرا به نام عشق!!

✍#عمران_صلاحی
🍏🍎🍃