○
شبان آهسته میگِریَم که شاید کم شود دردم
تحمل میرود اما شب غم سر نمیآید
چه سود از شرح این دیوانگیها بیقراریها
تو مَه، بیمهری و حرف مَنَت باور نمیآید
ز دست و پای دل بر گیر این زنجیر جور، ای یار
که این دیوانه گر عاقل شود دیگر نمیآید
#مهدی_اخوان_ثالث
🍏🍎🍃
شبان آهسته میگِریَم که شاید کم شود دردم
تحمل میرود اما شب غم سر نمیآید
چه سود از شرح این دیوانگیها بیقراریها
تو مَه، بیمهری و حرف مَنَت باور نمیآید
ز دست و پای دل بر گیر این زنجیر جور، ای یار
که این دیوانه گر عاقل شود دیگر نمیآید
#مهدی_اخوان_ثالث
🍏🍎🍃
👏1
○
من هرگز نمی گویم در هیچ لحظهای از این سفر دشوار، گرفتار ناامیدی نباید شد.
من میگویم:
به امید بازگردیم، قبل از اینکه
ناامیدی، نابودمان کند...
✍#نادر_ابراهیمی
🍏🍎🍃
من هرگز نمی گویم در هیچ لحظهای از این سفر دشوار، گرفتار ناامیدی نباید شد.
من میگویم:
به امید بازگردیم، قبل از اینکه
ناامیدی، نابودمان کند...
✍#نادر_ابراهیمی
🍏🍎🍃
👏1
○
و نترسیم از مرگ !
مرگ پایان کبوتر نیست.
مرگ وارونه ی یک زنجره نیست.
مرگ در ذهن اقاقی جاری است.
مرگ در آب و هوای خوش اندیشه
نشیمن دارد.
مرگ در ذات شب دهکده
از صبح سخن می گوید ...
✍#سهراب_سپهری
🍏🍎🍃
و نترسیم از مرگ !
مرگ پایان کبوتر نیست.
مرگ وارونه ی یک زنجره نیست.
مرگ در ذهن اقاقی جاری است.
مرگ در آب و هوای خوش اندیشه
نشیمن دارد.
مرگ در ذات شب دهکده
از صبح سخن می گوید ...
✍#سهراب_سپهری
🍏🍎🍃
❤1
○
علی اسفندیاری" نیما یوشیج"
( زاده سال ۱۲۷۶ مازندران -- درگذشته ۱۴ دی ۱۳۳۸ تهران ) بنیانگذار شعرنو
او در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميك اهميتی نمیداد. انقلابهای اجتماعی سالهای ۱۳۰۰ - ۱۳۰۱ او را به كنارهگيری از مردم و زندگی در ميان جنگلها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آنجا اشعار بيشتری سرود.
وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوههای نوين باشد. بنابر اين ، شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبك شعر به شعرنو و شعر نيمايی مشهور است و افراد فراوانی به پيروی از سبك او، هنر آزمايی كردهاند. ، پدر شعرِنو فارسی میخوانند. از او به غير از مجموعه اشعار، آثار ديگری به چاپ رسيده است از جمله: داستانها، اشعار، آثار تحقيقی، يادداشت و نامهها. نيمايوشيج سرانجام در ۷۰ سالگی درگذشت و در امامزاده عبداللَّه تهران به خاك سپرده شد. ۳۴ سال بعد، در ۱۴ دیماه ۱۳۷۲ به همت مردم نور و يوش، پيكرش از تهران به زادگاهش، يوش منتقل شد ...
یادش گرامی ... نامش جاودانه ...
🍏🍎🍃
علی اسفندیاری" نیما یوشیج"
( زاده سال ۱۲۷۶ مازندران -- درگذشته ۱۴ دی ۱۳۳۸ تهران ) بنیانگذار شعرنو
او در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميك اهميتی نمیداد. انقلابهای اجتماعی سالهای ۱۳۰۰ - ۱۳۰۱ او را به كنارهگيری از مردم و زندگی در ميان جنگلها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آنجا اشعار بيشتری سرود.
وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوههای نوين باشد. بنابر اين ، شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبك شعر به شعرنو و شعر نيمايی مشهور است و افراد فراوانی به پيروی از سبك او، هنر آزمايی كردهاند. ، پدر شعرِنو فارسی میخوانند. از او به غير از مجموعه اشعار، آثار ديگری به چاپ رسيده است از جمله: داستانها، اشعار، آثار تحقيقی، يادداشت و نامهها. نيمايوشيج سرانجام در ۷۰ سالگی درگذشت و در امامزاده عبداللَّه تهران به خاك سپرده شد. ۳۴ سال بعد، در ۱۴ دیماه ۱۳۷۲ به همت مردم نور و يوش، پيكرش از تهران به زادگاهش، يوش منتقل شد ...
یادش گرامی ... نامش جاودانه ...
🍏🍎🍃
ریرا
نیما یوشیج
🕊
ری را، صدا میآید امشب
از پشت “کاچ “که بندآب
برق سیاه تابش تصویری از خراب
در چشم میکشاند.
گویا کسی ست که میخواند…
اما صدای آدمی این نیست.
با نظم هوشربایی من
آوازهای آدمیان را شنیدهام
در گردش شبانی سنگین؛
ز اندوههای من
سنگین تر.
و
آوازهای آدمیان را یکسر
من دارم از بر.
یک شب درون قایق دلتنگ
خواندند آن چنان
که من هنوز هیبت دریا را
در خواب
میبینم.
ری را… ری را…
دارد هوا که بخواند
در این شب سیا
او نیست با خودش.
او رفته با صدایش اما
خواندن نمیتواند./ نیما یوشیج
در افسانههای کهن ایرانی ریرا زنی بوده که سرسبزی را به جنگلهای مازندران میداد، خطابهی شاعر در اینجا زنی است که سرسبزی را باز میگرداند
✍#نیما_یوشیج
🍏🍎🍃
ری را، صدا میآید امشب
از پشت “کاچ “که بندآب
برق سیاه تابش تصویری از خراب
در چشم میکشاند.
گویا کسی ست که میخواند…
اما صدای آدمی این نیست.
با نظم هوشربایی من
آوازهای آدمیان را شنیدهام
در گردش شبانی سنگین؛
ز اندوههای من
سنگین تر.
و
آوازهای آدمیان را یکسر
من دارم از بر.
یک شب درون قایق دلتنگ
خواندند آن چنان
که من هنوز هیبت دریا را
در خواب
میبینم.
ری را… ری را…
دارد هوا که بخواند
در این شب سیا
او نیست با خودش.
او رفته با صدایش اما
خواندن نمیتواند./ نیما یوشیج
در افسانههای کهن ایرانی ریرا زنی بوده که سرسبزی را به جنگلهای مازندران میداد، خطابهی شاعر در اینجا زنی است که سرسبزی را باز میگرداند
✍#نیما_یوشیج
🍏🍎🍃
❤1
آی نیزن خانهام ابریست
کامکارها
🎼❤️🎼
▪️خانهام ابریست
▪️کامکارها
▪️نیما یوشیج
خانهام ابریست
یکسره روی زمین ابریست با آن.
از فراز گردنه خرد و خراب و مست
باد میپیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نیزن که تو را آوای نی بردهست دور از ره کجایی؟
🍏🍎🍃
▪️خانهام ابریست
▪️کامکارها
▪️نیما یوشیج
خانهام ابریست
یکسره روی زمین ابریست با آن.
از فراز گردنه خرد و خراب و مست
باد میپیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نیزن که تو را آوای نی بردهست دور از ره کجایی؟
🍏🍎🍃
❤1👍1
@ey_elahe_naz
Ulker Mirzezade - Bir Sarkisin Sen
🎼❤️🎼
Ulker Mirzezade - Bir Sarkisin
Sen
🍏🍎🍃
Ulker Mirzezade - Bir Sarkisin
Sen
🍏🍎🍃