📕✨📕

19 #سرزمین_گوجه_های_سبز

نویسنده: #هرتا_مولر
مترجم: غلامحسین میرزاصالح
گوینده: آنالی طاهریان
ناشر صوتی: آوانامه
ناشر متنی: انتشارات مازیار
🍏🍎🍃

○

آلبر کامو،
#آلبر کامو نویسنده، فیلسوف و روزنامه‌نگار فرانسوی بود. او یکی از نویسندگان بزرگ قرن بیستم و خالق کتاب های مشهوری چون (بیگانه)، (طاعون)، (سقوط) و مقاله‌ی جریان‌ساز (افسانه سیزیف) است.
نویسنده فرانسوی الجزایری که در 44 سالگی برنده نوبل ادبیات شد، در سال‌های جنگ جهانی دوم شاهد اشغال پاریس بود و عضو جبهه مقاومت. او از منتقدان جدی جنگ بود و اعتقاد داشت اعتماد انسان به خودش از دست رفته است. او پس از جنگ به امریکا دعوت شد و در یک سخنرانی تکان‌دهنده، از بحران انسانی سخن گفت.
در چنین روزی چشم از جهان فرو بست ...🕊

🍏🍎🍃

○

آدم باید پیش از آن‌که به معنای زندگی عشق بورزد به خودِ زندگی عشق بورزد. این حرفِ داستایفسکی است. بله، و وقتی عشق به زندگی می‌میرد، هیچ معنایی دلمان را تسلا نمی‌دهد.

📕یادداشت ها
#آلبر_کامو
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#داریوش
🎼#دلخوشم

من با خیالت دلخوشم
از خواب، بیدارم مکن‌

محروم از رویایِ خود
در این شب، تارم مکن ...

🍏🍎🍃

○
"غیرت"

دشت ها
زبان به تحسین گشوده اند
تپه ها
به تماشا ایستاده اند.
صخره ها
درهم تنیده و بر هم لمیده اند.

تنها  ،

کوه می داند
که بار سنگین قله
بر دوش کشیدنی است.

#مسعود_ایمانی
@soorat_im
🍏🍎🍃

○

ای صدای سوخته
ای مهاجر غریب آسمان پرغبار
با تو ام
با تویی
که از میان راههای پرخطرگذشته ای
اندکی درنگ...
خاطرات ما هنوز تازه است!

#سیمین_ورنام
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🗣#علیرضا افتخاری

🎼#ای نامت از دل و جان در همه جا به هر زبان جاری است
عطر پاک نفست سبز و رها از آسمان جاری است
نور یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاری است

تو نسیم خوش نفسی من کویر خار و خسم
گر به‌ فریادم نرسی من چو مرغی در قفسم
تو با منی اما من از خودم دورم
چو قطره از دریا من از تو مهجورم ...

🍏🍎🍃

○

شبان آهسته می‌گِریَم که شاید کم شود دردم
تحمل می‌رود اما شب غم سر نمی‌آید

چه سود از شرح این دیوانگی‌ها بی‌قراری‌ها
تو مَه، بی‌مهری و حرف مَنَت باور نمی‌آید

ز دست و پای دل بر گیر این زنجیر جور، ای یار
که این دیوانه گر عاقل شود دیگر نمی‌آید

#مهدی_اخوان_ثالث
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼#ساز دهنی _الهه ناز

🍏🍎🍃

○
☀️با نام و یاد حضرت دوست ☀️

🗓 امروز چهارشنبه.  🕊🦩🦢

☀️   ۱۴   دی ماه               ۱۴۰۱
🌙   ۱۱   جمادی الثانی      ۱۴۴۴
🎄   ۴    ژانویه               ۲۰۲۳

قدم های فردا به عشق و آرامش
🍏🍎🍃

○
من هرگز نمی گویم در هیچ لحظه‌ای از این سفر دشوار، گرفتار ناامیدی نباید شد.
من می‌گویم:
به امید بازگردیم، قبل از اینکه
ناامیدی، نابودمان کند...


✍#نادر_ابراهیمی
🍏🍎🍃

○

و نترسیم از مرگ !
مرگ پایان کبوتر نیست.
مرگ وارونه‌ ی یک زنجره نیست.
مرگ در ذهن اقاقی جاری است.
مرگ در آب و هوای خوش اندیشه
نشیمن دارد.
مرگ در ذات شب دهکده
از صبح سخن می‌ گوید ...

✍#سهراب_سپهری
🍏🍎🍃

‍ ‍ ○
علی اسفندیاری" نیما یوشیج"

( زاده سال ۱۲۷۶ مازندران -- درگذشته ۱۴ دی ۱۳۳۸ تهران ) بنیانگذار شعرنو
او در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميك اهميتی نمی‌داد. انقلاب‏های اجتماعی سال‏های ۱۳۰۰ - ۱۳۰۱ او را به كناره‌گيری از مردم و زندگی در ميان جنگل‏ها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آن‏جا اشعار بيشتری سرود.
وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در  این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوه‌ه‏ای نوين باشد. بنابر اين ، شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبك شعر به شعرنو و شعر نيمايی مشهور است و افراد فراوانی به پيروی از سبك او، هنر آزمايی كرده‏‌اند. ، پدر شعرِنو فارسی می‌خوانند. از او به غير از مجموعه اشعار، آثار ديگری به چاپ رسيده است از جمله: داستان‏ها، اشعار، آثار تحقيقی، يادداشت و نامه‌ها. نيمايوشيج سرانجام در ۷۰ سالگی درگذشت و در امامزاده عبداللَّه تهران به خاك سپرده شد. ۳۴ سال بعد، در ۱۴ دی‌ماه ۱۳۷۲ به همت مردم نور و يوش، پيكرش از تهران به زادگاهش، يوش منتقل شد ...
یادش گرامی ... نامش جاودانه ...
🍏🍎🍃