○

لحظۀ حالی که خداوند
در آن نخستین انسان را آفرید.

و لحظۀ حالی که در آن
آخرین انسان ناپدید خواهد شد.

و لحظۀ حالی که
من در آن صحبت می‌کنم
همه با خداوند یکی است.

با خدائی که
هم اکنون یکی است.

کسی که
با نور خدا می‌زید،
از گذشت زمان و از آنچه که پیش روی اوست، آگاهی ندارد.
بلکه؛
تنها نسبت به یک ابدیت، آگاه است.

لذا او نه از آینده چیزِ نوئی نصیبش می‌شود و نه از شانس و اقبال؛ چرا که او در {اکنون} زندگی می‌کند.

اکنونِ ابدی که هر لحظه‌اش سرشار از سرسبزی حیات است.

✍#مایستر_اکهارت
🍏🍎🍃

Good NEW DAY
-------------------------
دوشنبه تان به طلوع صبحی روشن
---------🌤----------🌤-------------

اگر زیبایی طلوع خورشید نتواند به تو کمک کند
که زانو بزنی
هیچ عبادتگاهی نخواهد توانست.

#اﺷﻮ

🍏🍎🍃

این آرامش درونی است که جهان را
حفاظت و دگرگون میکند.

#اکهارت_تله
🍏🍎🍃

یافتن "خدا" کار مشکلی نیست، مشکل گم کردن "خود" است.

#گرجیف
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

آمده‌ام که سر نهم
عشق تو را به سر برم
ور تو بگویی‌ام که نِی
نِی شکنم، شکر برم

آمده‌ام چو عقل و جان
از همه دیده‌ها نهان
تا سوی جان و دیدگان
مشعله‌ی نظر برم

آن‌که ز زخم تیر او
کوه شکاف می‌خورد
پیش گشاد تیر او
وای اگر سپر برم

در هوس خیال او
هم‌چو خیال گشته‌ام
وز سر رشک نام او
نام رخ قمر برم

اوست نشسته در نظر
من به کجا نظر کنم؟
اوست گرفته شهر دل
من به کجا سفر برم؟

#حضرت_مولانا

🍏🍎🍃

○

در باقی عمرم دو روز وجود دارد که هرگز دوباره مرا آزار نخواهد داد
اولین آن دیروز است با تمام اشتباهات، اشک ها، خطاها و شکست ها
دیروز در ورای کنترل من است و برای همیشه گذشته است
روز دیگر فردا است، با دام ها و تهدیدهایش، با خطرها و رازهایش، تا طلوع دوباره خورشید زندگیم را در گرو فردا نمی گذارم ،
چرا که هنوز زاده نشده است.

📕 بازگشت از سیاه زخم
👤# اگ ماندینو
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


ای غم برو وگرنه به میخانه‌ات کشم
آنجا به چشم مردم بیگانه‌ات کشم

تا روز تو سیه چو شب خویشتن کنم
با دل به دام طره‌ی جانانه‌ات کشم

هرشب به دست شانه سپارم تو را غبار
هر بامداد بر سر دندانه‌ات کشم

نازت کشم به جان و
به جان پرورم تو را
با مردمان دیده به یک خانه‌ات کشم.


🍏🍎🍃