○

از من بپرس! آری
من آخرین ستاره‌ی شب را شکسته‌ام
از شامِ ناامیدی تا صبحِ ناامیدی
بیدار بوده‌ام
با دست‌های مُرده‌ی چشم سفید خویش
دروازه‌ی سیاه افق را گشوده‌ام
سِحری درون قلعه‌ی شب نیست.


#منوچهر_آتشی
🍏🍎🍃
.

○

بگذار تا ببوسمت ای نوشخندِ صبح
بگذار تا بنوشمت ای چشمه ی شراب

بیمار خنده های توام بیشتر بخند
خورشید آرزوی منی گرم تر بتاب

✍#فریدون_مشیری
🍏🍎🍃

○

بر کنده‌ی تمام درختان جنگلی نام تو را به ناخن برکندم اکنون تو را تمام درختان با نام می‌شناسند.

نام تو را به گرده‌ی گور و گوزن با ناخن پلنگان بنوشتم اکنون تو را تمام پلنگان کوه‌ها اکنون تو را تمام گوزنان زردموی با نام می‌شناسند.

دیگر نام تو را تمام درختان گاه بهار زمزمه خواهند کرد و مرغ‌های خوشخوان صبح بهار نام تو را به جوجه‌های کوچک خود یاد خواهند داد

ای بی خیال مانده، ز من دوست! دیگر تو را زمین و زمان از برکت جنون نجیب من با نام می‌شناسند.

ای آهوی رمنده‌ی صحرای خاطره در واپسین غروب بهار نام مرا به خاطر بسپار!


✍#منوچهر_آتشی
🍏🍎🍃

در قید غمم، خاطر آزاد کجایی؟
تنگ است دلم، قوت فریاد کجایی؟

با آنکه ز ما یاد نکردی...
ای آنکه نرفتی دمی از یاد کجایی؟

#حزین_لاهیجی
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل با حافظ
----------------
دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده
صد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده

از تاب آتش مِی، بر گِرد عارضش خوی
چون قطره‌های شبنم بر برگ گل چکیده

لفظی فصیح، شیرین، قدی بلند، چابک
رویی لطیف، زیبا، چشمی خوش، کشیده

یاقوت جان‌فزایش از آب لطف زاده
شمشاد خوش‌خرامش در ناز پروریده

آن لعل دلکشش بین، وآن خندهٔ دل‌آشوب
وآن رفتن خوشش بین، وآن گام آرمیده

آن آهوی سیه‌چشم از دام ما برون شد
یاران چه چاره سازم با این دل رمیده؟

زنهار تا توانی اهل نظر میآزار
دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده

تا کی کِشم عتیبت؟ از چشم دل‌فریبت
روزی کرشمه‌ای کن، ای یار برگزیده!

گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ
بازآ که توبه کردیم از گفته و شنیده

بس شکر بازگویم در بندگیِ خواجه
گر اوفتد به دستم آن میوهٔ رسیده

🍏🍎🍃

دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده
صد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده

از تاب آتش مِی، بر گِرد عارضش خوی
چون قطره‌های شبنم بر برگ گل چکیده

#حافظ

لفظی فصیح، شیرین، قدی بلند، چابک
رویی لطیف، زیبا، چشمی خوش، کشیده

یاقوت جان‌فزایش از آب لطف زاده
شمشاد خوش‌خرامش در ناز پروریده

#حافظ

آن لعل دلکشش بین، وآن خندهٔ دل‌آشوب
وآن رفتن خوشش بین، وآن گام آرمیده

آن آهوی سیه‌چشم از دام ما برون شد
یاران چه چاره سازم با این دل رمیده؟

#حافظ

زنهار تا توانی اهل نظر میآزار
دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده

تا کی کِشم عتیبت؟ از چشم دل‌فریبت
روزی کرشمه‌ای کن، ای یار برگزیده!

#حافظ

گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ
بازآ که توبه کردیم از گفته و شنیده

بس شکر بازگویم در بندگیِ خواجه
گر اوفتد به دستم آن میوهٔ رسیده

#حاقظ