🎼❤️🎼


شاید عشق تنها عبارت است از یافتن کسی که با او می‌توان، عجیب‌ترین بُعد خویش را آشکار ساخت ..

✍ #مت_هیگ
📕دلایلی برای زنده ماندن


🍏🍎🍃

●

انسان بیش از آنکه از مرگ بهراسد، از انزوای محضی که مرگ را همراهی می‌کند، می‌ترسد.

ما می‌کوشیم زندگی را دو نفری تجربه کنیم، ولی هر یک از ما مجبوریم تنها بمیریم. کسی قادر نیست با ما یا به جای ما بمیرد.


📕 #مامان_و_معنای_زندگی
✍️ #اروین_د_یالوم

🍏🍎🍃

○

در باورهای کهن، هر روز را به ایزدی و یا ستاره‌ای نسبت می‌دادند و از این نسبت، خوی و آیینی برای آن می‌ساختند. آدینه در این میان، روز زهره بود؛ ستاره‌ای که از دیرباز با عشق، زیبایی، موسیقی و طرب پیوند داشت. "به قول شاعرِ بداقبالِ در بند، مسعود سعد سلمان:"

آدینه مَزاج زهره دارد
چون آمد لهو و شادی آرد

ای زُهره جمالْ، باده در دْه
کامروزم باده بِهْ گُوارد

بر یاد خدایگان عالَم
کو مُلْکِ جهان به عدل دارد

سلطانْ مَلِکْ اَرسلان که جُودش
چون چرخ همی زمین نگارد

مِهر اَر نَبُوَد چو مِهر تابد
اَبر ار نَبُوَد چو اَبر بارد!

زهره یا ناهید، خنیاگر آسمان بود، از همین رو، خاموشی و سوختن و سوزاندن عودش به چشم حافظ، این گونه دردناک و حسرت‌بار جلوه می‌کند:

زُهره سازی خوش نمی‌سازد مگر عودش بسوخت
کس ندارد ذوق مستی، میگساران را چه شد؟!

آدینه، روز طرب و بزم و نغمه، روز آسودن و سبکبالی، روزی برای رهایی از گرانباری و گشودن گره‌هایی بود که سختی روزهای هفته بر دل نشانده و بسته! گویی تقویم کهن یادآور می‌شد که زندگی تنها کار و رنج نیست؛ گاه باید ایستاد، نفس کشید، شنید، دید، دوست داشت و شاد بود.

دریغا امروز، آدینه‌روز ما بین که چه بی‌فروغ و بی‌سرور سپری می‌شود: به قول م. امید: «پُر تفاوت نکند شنبه و آدینه‌ٔ من!» مسئله تنها مویه بر فراموشی یک سنت کهن نیست؛ مسئله این است که شادی و شور زندگی در غوغا و غبار ابتذال سیاست گم شده و به حاشیه رفته!

آدینه باید روزی باشد برای آهسته‌تر زیستن، بیشتر دیدن، کمتر شتاب کردن و دویدن. روزی برای اندکی رهایی، اندکی دیدار، اندکی موسیقی و شعر و شراب و شادی، روزی برای گلگشت و تفرج و تماشا. روزی برای به یاد آوردن این حقیقت ساده که زندگی فقط گذر روزها نیست، بلکه زیستنِ آن‌هاست. بادا که زهره، عودش را تازه کند و ساز خوشش را از سر گیرد.


#دکتر_ ایرج_ رضایی
در ستایش روز زهره
🍏🍎🍃

!

_جمعه میعادِ میلاد عشق است!
بر سنگفرشِ آبیِ خاطره ها
و تپشِ قلب پروانه است؛
در یورشِ باد
بر گلبرگ هایِ
نشکفته یِ احساس ...‌


فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل از حافظ
------------------------

عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه
کارم به کام است، الحمدلله

ای بخت سرکش! تنگش به بَر کش
گه جام زرکش، گه لعل دل‌خواه

ما را به رندی، افسانه کردند
پیران جاهل، شیخان گمراه

از دست زاهد، کردیم توبه
و از فعل عابد، استغفرالله

جانا چه گویم؟ شرح فراقت
چشمی و صد نم، جانی و صد آه

کافر مبیناد، این غم که دیده‌ست
از قامتت سرو، از عارضت ماه

شوق لبت برد، از یاد حافظ
درس شبانه، ورد سحرگاه
🍏🍎🍃

عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه
کارم به کام است، الحمدلله

ای بخت سرکش! تنگش به بَر کش
گه جام زرکش، گه لعل دل‌خواه

#حافظ

ما را به رندی، افسانه کردند
پیران جاهل، شیخان گمراه

از دست زاهد، کردیم توبه
و از فعل عابد، استغفرالله


#حافظ

جانا چه گویم؟ شرح فراقت
چشمی و صد نم، جانی و صد آه

کافر مبیناد، این غم که دیده‌ست
از قامتت سرو، از عارضت ماه

#حافظ

شوق لبت برد، از یاد حافظ
درس شبانه، ورد سحرگاه

#حافظ

🎨
سیب زمینی خورها در نهایت سادگی اثریست تامل برانگیز و پر رمز و راز
ونگوگ در به تصویر کشیدن فقر و غم مردم بسیار توانمندانه عمل کرده از چهره کشاورزان دست کم ۴۰ اتود زده است.
خود ونگوگ درباره ی سیب زمینی خورها گفته است:

می خواستم در این اثر تفاوت زندگی این آدم ها از مردم متمدن شهرنشین را به تصویر بکشم بنابرین اصلا نگران نیستم که همه در همان نگاه اول آن را بپسندند یا تحسینش کنند."

تابلو افراد یک جامعه کوچک و همبسته ای را نشان میدهد که مشترکا کار می کنند و بامهربانی جزی از حاصل کارشان را بین هم تقسیم می کنند. رنگهای تیره آبی سبز و قهوه ای فضای داخل اتاق را به طبیعت سرد و خشن بیرون پیوند میدهد

"سختی کار و تغذیه ی همیشگی سیب زمینی"
ونگوگ : من نقاشی چشمان این مردم را خیلی بیشتر از کشیدن گنبدها و کلیساها دوست دارم.
( خود کلمه ی« سیب زمینی خورها» بسیار تامل برانگیز است چرا که این مردم با طعام روزانه شان یعنی سیب زمینی شناخته می شوند. )

سیب زمینی خورها
🎨 #ونسان_ونگوگ

🍏🍎🍃