○

نسیم سبک سپیده دم
نفس می‌کشد با دهانت
در انتهای خیابان‌های خلوت
پرتو خاکستری چشمانت
قطرات شیرین سپیده دم است
بر تپه‌های تاریک
قدم‌ها و نفس ِ تو
همچون باد صبحدم
فرا می‌گیرد خانه‌ها را
شهر مرتعش می‌شود
سنگ‌ها دم برمی‌آورند،
زندگی هستی تو
یک بیداری
ستاره
در پرتو سپیده دم
آواز نسیم
گرما، نفس
گم شد
شب پایان گرفت
تو روشنایی و صبحی


✍چزاره پاوزه
🔁 کمال محمودی
🍏🍎🍃

○

‍ ■ بهترین روش زندگی از نظر اپیکور:

ساده زندگی کنید،
نسبت به اطرافیانتان مهربان باشید و در کنار دوستانتان از زندگی لذت ببرید.
به این ترتیب، به اکثر خواسته‌هایتان دست خواهید یافت و دیگر خواسته‌تان چیزی نخواهد بود که نتوانید به آن دست پیدا کنید.
اگر پول کافی ندارید و خواسته‌تان خریدن یک ویلاست،
همیشه در ناامیدی و ناراحتی به سر خواهید برد.

کل عمرتان را صرف کار کردن برای رسیدن به چیزی که خارج از توانتان است نکنید.
روش بهتر این است که ساده زندگی کنید.
اگر خواسته‌هایتان ساده باشند تحققشان هم ساده خواهد بود و زمان و انرژی بیشتری هم برای لذت بردن از زندگی خواهید داشت.
به اعتقاد او، انسان باید از بیشتر و بیشتر خواستن اجتناب کند. او و پیروانش به جای غذاهای نامتعارف و گران‌قیمت به خوردن نان و آب اکتفا می‌کردند.

اپیکور فلسفه‌ی خود را در این سنگ نبشته خلاصه کرده است:
نبوده‌ام؛
بوده‌ام؛
نیستم؛
اهمیت نمی‌دهم.

✍ نایجل_واربرتون
تاریخچه_کوتاهی_از_فلسفه
🍏🍎🍃

GOOD NEW DAY
سلام و درودها دوستانم 🙋‍♀🙋
صبح دوشنبه تان نیکو
--------------------


فراخنایِ جهان
سرشارِ از آزادی و شادیست
اگر این دیو و این دیوار‌
که می‌بندد رهِ دیدار،
بگذارد...‌‌!

استاد#شفیعی_کدکنی

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

ای مهر تو
از صبح ازل هم نفس ما
کوتاه ز دامان تو
دست هوس ما

ما قافله کعبه
عشقیم که رفته ست
سرتاسر آفاق صدای جرس ما

آن بلبل مستیم
که دور از گل رویت
این گلشن
نیلوفری آمد قفس ما

#عبدالرحمن_جامی
🍏🍎🍃

○

کمابیش همه انسان‌ها در برابر ناملایمات پایداری می‌کنند، اما اگر خواستید مَنِش کسی را آزمایش کنید به او قدرت بدهید.


👤#آبراهام_لینکلن
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل از حافظ
---------------------

خط عذار یار که بگرفت ماه از او
خوش حلقه‌ای‌ست لیک به دَر نیست راه از او

ابروی دوست گوشهٔ محراب دولت است
آن جا بمال چهره و حاجت بخواه از او

ای جرعه‌نوش مجلس جم! سینه پاک دار
کآیینه‌ای‌ست جام جهان‌بین که آه از او

کردار اهل صومعه‌ام کرد مِی‌پرست
این دود بین که نامهٔ من شد سیاه از او

سلطان غم هر آن چه تواند بگو بکن
من بُرده‌ام به باده‌فروشان پناه از او

ساقی چراغ می به ره آفتاب دار
گو بر فروز مشعلهٔ صبحگاه از او

آبی به روزنامهٔ اعمال ما فشان
باشد توان سترد حروف گناه از او

حافظ که ساز مطرب عشاق ساز کرد
خالی مباد عرصهٔ این بزمگاه از او

آیا در این خیال که دارد گدای شهر
روزی بود که یاد کند پادشاه از او

🍏🍎🍃

خط عذار یار که بگرفت ماه از او
خوش حلقه‌ای‌ست لیک به دَر نیست راه از او

ابروی دوست گوشهٔ محراب دولت است
آن جا بمال چهره و حاجت بخواه از او

#حافظ

ای جرعه‌نوش مجلس جم! سینه پاک دار
کآیینه‌ای‌ست جام جهان‌بین که آه از او

کردار اهل صومعه‌ام کرد مِی‌پرست
این دود بین که نامهٔ من شد سیاه از او

#حافظ

سلطان غم هر آن چه تواند بگو بکن
من بُرده‌ام به باده‌فروشان پناه از او

ساقی چراغ می به ره آفتاب دار
گو بر فروز مشعلهٔ صبحگاه از او

#حافظ

آبی به روزنامهٔ اعمال ما فشان
باشد توان سترد حروف گناه از او

حافظ که ساز مطرب عشاق ساز کرد
خالی مباد عرصهٔ این بزمگاه از او

#حافظ