کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکن
به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن

به باد ده سر و دستار عالمی یعنی
کلاه گوشه به آیین سروری بشکن

#حافظ

به زلف گوی که آیین دلبری بگذار
به غمزه گوی که قلب ستمگری بشکن

برون خرام و ببر گوی خوبی از همه کس
سزای حور بده رونق پری بشکن

#حافظ

به آهوان نظر شیر آفتاب بگیر
به ابروان دوتا قوس مشتری بشکن

چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد
تو قیمتش به سر زلف عنبری بشکن

#حافظ

چو عندلیب فصاحت فروشد ای حافظ
تو قدر او به سخن گفتن دری بشکن

#حافظ

🎼❤️🎼


آه از آن نگاه...!!!
واژه می‌شوم، مرا مرور می‌کند
سنگ می‌شوم، مرا بلور می‌کند
شیشه می‌شوم، ز من عبور می‌کند
تا که پشت می‌کنم به آفتاب
مثل سایه رو به روی من ظهور می‌کند

آه از آن نگاه
عاقبت تمامِ هستی مرا
ذرّه ذرّه نور می‌کند ....

✍#عبدالجبار_کاکایی

🍏🍎🍃

○
👤#حسین الهی قمشه ای

نیکویی
دانایی
زیبایی

جوهر همه این ها مهربانیه
"مهربان باشیم"

🍏🍎🍃

●


پاسکال می گفت

« دیوانگی بشر آنچنان ضروری است که ، دیوانه نبودن ،
خود شکل دیگری از
دیوانگی
است »


#میشل_فوکو
🍏🍎🍃

عصرتان به شادی و لبخند. 💖

○

دکارت در فلسفه‌اش، به‌ویژه در جمله‌ی معروفش:

> «می‌اندیشم، پس هستم»

تأکید می‌کند که اندیشیدن جوهرِ وجود انسان است. برای دکارت، اندیشیدن چیزی نیست که انسان گاه بخواهد و گاه نخواهد انجام دهد؛ بلکه ماهیتِ ذاتیِ اوست.

بنابراین، اگر این جمله را به زبان فلسفی‌تر دکارتی ترجمه کنیم، می‌شود گفت:

> «اندیشیدن نه یک انتخاب، بلکه وظیفه و ذاتِ وجودِ آگاه است.»

به بیان دیگر، دکارت باور داشت که انسان، تا زمانی که می‌خواهد حقیقت را بشناسد و وجود خود را اثبات کند، ناگزیر از اندیشیدن است — و این اندیشیدن نوعی مسئولیت عقلانی و اخلاقی در برابر خود و جهان به شمار می‌آید.

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


ای رهیده جان تو از ما و من
ای لطیفهٔ روح اندر مرد و زن

مرد و زن چون یک شود آن یک توی
چونک یک‌ها محو شد آنک توی

این من و ما بهر آن بر ساختی
تا تو با خود نرد خدمت باختی

تا من و توها همه یک جان شوند
عاقبت مستغرق جانان شوند


#مولانای_جان

🍏🍎🍃