هر روز یک غزل با حافظ
---------------------

چو گل هر دم به بویت جامه در تن
کنم چاک از گریبان تا به دامن

تنت را دید گل گویی که در باغ
چو مستان جامه را بدرید بر تن

من از دست غمت مشکل برم جان
ولی دل را تو آسان بردی از من

به قول دشمنان برگشتی از دوست
نگردد هیچ کس با دوست دشمن

تنت در جامه چون در جام باده
دلت در سینه چون در سیم آهن

ببار ای شمع اشک از چشم خونین
که شد سوز دلت بر خلق روشن

مکن کز سینه‌ام آه جگرسوز
برآید همچو دود از راه روزن

دلم را مشکن و در پا مینداز
که دارد در سر زلف تو مسکن

چو دل در زلف تو بسته‌ست حافظ
بدین سان کار او در پا میفکن

🍏🍎🍃

چو گل هر دم به بویت جامه در تن
کنم چاک از گریبان تا به دامن

تنت را دید گل گویی که در باغ
چو مستان جامه را بدرید بر تن

#حافظ

من از دست غمت مشکل برم جان
ولی دل را تو آسان بردی از من

به قول دشمنان برگشتی از دوست
نگردد هیچ کس با دوست دشمن

#حافظ

تنت در جامه چون در جام باده
دلت در سینه چون در سیم آهن

ببار ای شمع اشک از چشم خونین
که شد سوز دلت بر خلق روشن

#حافظ

مکن کز سینه‌ام آه جگرسوز
برآید همچو دود از راه روزن

دلم را مشکن و در پا مینداز
که دارد در سر زلف تو مسکن


#حافظ

○

آنگاه مردی گفت :
با ما از شناخت خویشتن سخن بگو .
و او در پاسخ گفت :
دل های شما در سکوت خود رازهای روزها و شب ها را می دانند .
ولی گوش هاتان تشنه شنیدن صدای دلنشین دل هستند ‌.
شما می خواهید آنچه را همیشه در اندیشه دانسته اید در سخن نیز بدانید .
می خواهید با انگشت هاتان تن رویاهاتان را لمس کنید .
و چه بهتر که چنین کنید .
چشمه ی پنهان روح شما ناگزیر سرریز می شود و نجوا کنان به دریا می رود .
و گنج ژرفای بی پایان شما در برابر چشم تان پدیدار می گردد .
اما برای کشیدن گوهرهای ناشناخته خود ترازویی مسازید .
و ژرفای دانش خود را با چوبی یا ریسمانی اندازه مگیرید .
زیرا که خویشتن دریایی ست بی کران و بی بن .
مگویید : " حقیقت را یافته ام. " بگویید " حقیقتی را یافته ام " .
مگویید " راه گردش روح را دیده ام. " بگویید " روح را دیده ام که از راه من می گذشت. "
زیرا که روح از همه راه ها می گذرد ‌.
روح بر یک خط راه نمی رود و مانند نی نمی روید .
روح شکفته می شود مانند نیلوفر آبی که گلبرگ های بی شمار دارد .

✍#جبران_خلیل_جبران
📕 پیامبر و دیوانه
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


تو آن جرعه‌ آبی
که غلامان
به کبوتران می‌نوشانند
از آن پیشتر
که خنجر
به گلوگاهشان نهند.

#احمد_شاملو




🍏🍎🍃

●

دلم‌تنگ است؛
برای کوچه های خیسِ باران
برای اشک ها و
خنده های شاپرک های خیابان

دلم تنگ است؛
برای لقمه ای نان
از گلوی بغض بی کینه
برای یک نفس با عشق
بدون درد؛ بدون سوزش سینه

دلم تنگ است؛
برای سرزمینِ سبز آزادی
برای آسمانی آبی ِ آبی
بدون موشک و خمپاره و مرگ
بدون صورتک های
پر از تزویر و نیرنگ؛
بدون آدمک هایِ
بدون ریشه... دلسنگ
بدون اشک و آهِ
کودکان زخمی یِ جنگ ...

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

●

در کدامین
شب بی ماه؛
بال پرواز پرنده
در قاب خالی ِ آینه شکست!

و روح سبز و بارانیِ تو
بال پرواز شاپرکی شد
در دستان عریان باد ‌...

و در بغض
ابری ِ پنجره
    در فصل فصلی،
       بی بهار... گم شد!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
یاد عزیزان سفر کرده به عشق
🍏🍎🍃

🎧📻

📕 فراسوی افق || صوتی 🎧
✍ #یوجین_اونیل
1⃣ فصل اول


نمایش نامه " آن سوی افق " یوجین اونیل برنده جایزه پولیتزر سال ۱۹۲۰ شده است .

کارنامه ی «یوجین اونیل» پر از رکوردهای تاریخی است: او «جایزه ی نوبل ادبیات» را در سال ۱۹۳۶ از آن خود کرده و هم چنین، چهار بار برنده ی «جایزه ی پولیتزر» شده است.

"اونیل" اين جايزه را برای نمايشنامه‌ها‌ی «فراتر از افق (1920)»، «آنا كريستی» (1922)، «ميان‌پرده‌ای شگفت‌انگيز» (1928) و «سير روز در شب (1957) دريافت كرد.

🍏🍎🍃