🎼❤️🎼

دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من

چون می روی بی‌من مرو ای جان جان بی‌تن مرو
وز چشم من بیرون مشو ای شعله تابان من

هفت آسمان را بردرم وز هفت دریا بگذرم
چون دلبرانه بنگری در جان سرگردان من

تا آمدی اندر برم شد کفر و ایمان چاکرم
ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من

بی‌پا و سر کردی مرا بی‌خواب و خور کردی مرا
سرمست و خندان اندرآ ای یوسف کنعان من

از لطف تو چو جان شدم وز خویشتن پنهان شدم
ای هست تو پنهان شده در هستی پنهان من

#مولانای_جان
🍏🍎🍃

●

کلاغان مزرعه باور دارند
که زمین در هر بهار سبز می شود

و دانه های اندوه
از آن مترسک است؛

مرگ تنها؛ یک فریب تلخ است!

#فرح_فریماااا
📕معمای_عشق
‌
#‌آوای‌آنلاین‌
#‌تهمینه‌زیدانی🎙

‌
‌🍏🍎🍃

سلام دوستانم عصرتان شاد و‌دل انگیز 💞
با پوزش از اینکه دو سه روزی، سعادت نداشتم در خدمت دوستان باشم، امیدوارم خوب و‌سلامت باشید کام تان شیرین به امید و شور و نشاط زندگی 🍰☕️

هر روز یک غزل با حافظ
------------------------
یا رب آن آهوی مشکین به ختن باز رسان
آن سهی سرو خرامان به چمن باز رسان

دل آزرده ما را به نسیمی بنواز
یعنی آن جان ز تن رفته به تن باز رسان

ماه و خورشید به منزل چو به امر تو رسند
یار مه روی مرا نیز به من باز رسان

دیده ها در طلب لعل یمانی خون شد
یارب آن کوکب رخشان به یمن باز رسان

برو ای طایر میمون همایون آثار
پیش عنقا سخن زاغ و زغن باز رسان

سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات
بشنو ای پیک خبرگیر و سخن باز رسان

آن که بودی وطنش دیده ی حافظ یارب
به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

🍏🍎🍃

یا رب آن آهوی مشکین به ختن باز رسان
آن سهی سرو خرامان به چمن باز رسان

دل آزرده ما را به نسیمی بنواز
یعنی آن جان ز تن رفته به تن باز رسان

#حافظ

ماه و خورشید به منزل چو به امر تو رسند
یار مه روی مرا نیز به من باز رسان

دیده ها در طلب لعل یمانی خون شد
یارب آن کوکب رخشان به یمن باز رسان

#حافظ

برو ای طایر میمون همایون آثار
پیش عنقا سخن زاغ و زغن باز رسان

سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات
بشنو ای پیک خبرگیر و سخن باز رسان

#حافظ

آن که بودی وطنش دیده ی حافظ یارب
به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

#حافظ

○

به یک پیمانه با ساقی چنان بستیم پیمان را
که تا هستیم بشناسیم از کافر مسلمان را

به کوی می‌فروشان با هزاران عیب خوشنودم
که پوشیده‌ست خاکش عیب هر آلوده دامان را

تکبر با گدایان در میخانه کمتر کن
که اینجا مور بر هم می‌زند تخت سلیمان را

تو هم خواهی گریبان چاک زد تا دامن محشر
اگر چون صبح صادق بینی آن چاک گریبان را

نخواهد جمع شد هرگز پریشان حال مشتاقان
مگر وقتی که سازد جمع آن زلف پریشان را

دل و جان نظر بازان همه بر یکدیگر دوزد
نهد چون در کمان ابروی جانان تیر مژگان را

کجا خواهد نهادن پای رحمت بر سر خاکم
کسی کز سرکشی برخاک ریزد خون پاکان را

گر آن شاهد که دیدم من ببیند دیدهٔ زاهد
نخست از سرگذارد مایهٔ سودای رضوان را

من ار محبوب خود را می‌پرستم، دم مزن واعظ
که از کفر محبت اولیا جستند ایمان را

دمی ای کاش ساقی، لعل آن زیبا جوان گردد
که خضر از بی‌خودی بر خاک ریزد آب حیوان را

فروغی، زان دلم در تنگنای سینه تنگ آید
که نتوان داشت در کنج قفس مرغ گلستان را

✍#فروغی_بسطامی
" غزل شمارهٔ ۲۸"
🍏🍎🍃

که زندگی دو سه نخ کام است
"و عمر سرفه‌ی کوتاهی"

#حسین_صفا