○

بس که دل سوختگی ز آتش هجران دارم
گر به دوزخ بریم، شکر فراوان دارم

اشک و آهم ز فراقت به هم آمیخته شد
بلعجب بین که در آب آتش سوزان دارم

گر بسوزد نفسم هر دو جهان را نه عجب
زان که در سینه بسی سوزش پنهان دارم

داغ و دردی که رسید از تو حرامم بادا
که سر مرهم و اندیشهٔ درمان دارم

شیخ ناپخته به من این همه گو خنده مزن
که دل سوخته و دیدهٔ گریان دارم

بخت برگشته و لخت جگر و چشم پر آب
به هواداری آن صف زده مژگان دارم

من و با خاطر مجموع نشستن، هیهات
که سر و کار بدان زلف پریشان دارم

من و از بندگی خواجه گذشتن، حاشا
که ز فرمانبریش بر همه فرمان دارم

خوش دلم در غم او با همه ویرانی دل
که بسی گنج در این خانهٔ ویران دارم

عین مقصود من از دیر و حرم دست نداد
سر خون ریختن گبر و مسلمان دارم

عاقلان دست به زنجیر جنونم نزنید
که من این سلسله را سلسله جنبان دارم

تا فروغی به سیه روزی خود ساخته‌ام
منتی بر سر خورشید درخشان دارم

✍#فروغی_بسطامی
"غزل شمارهٔ ۳۴۱"
🍏🍎🍃

خوش دلم در غم او با همه ویرانی دل
که بسی گنج در این خانهٔ ویران دارم

#فروغی_بسطامی

هر روز یک غزل با حافظ
-------------------------

چندان که گفتم غم با طبیبان
درمان نکردند مسکین غریبان

آن گل که هر دم در دست بادیست
گو شرم بادش از عندلیبان

یا رب امان ده تا بازبیند
چشم محبان روی حبیبان

درج محبت بر مهر خود نیست
یا رب مبادا کام رقیبان

ای منعم آخر بر خوان جودت
تا چند باشیم از بی نصیبان

حافظ نگشتی شیدای گیتی
گر می‌شنیدی پند ادیبان


🍏🍎🍃

چندان که گفتم غم با طبیبان
درمان نکردند مسکین غریبان

آن گل که هر دم در دست بادیست
گو شرم بادش از عندلیبان

#حافظ

یا رب امان ده تا بازبیند
چشم محبان روی حبیبان

درج محبت بر مهر خود نیست
یا رب مبادا کام رقیبان

#حافظ

ای منعم آخر بر خوان جودت
تا چند باشیم از بی نصیبان

حافظ نگشتی شیدای گیتی
گر می‌شنیدی پند ادیبان

#حافظ

🎼❤️🎼




_ عطر پونه ها را بوییدم
و رایحه ی خوش
بنفشه های وحشی را
که پنیرک ها را... مست کرده بود

و تا آغوش سپیدار
پس کوچه های خیال تو را قدم زدم_


#فرح_فریماااا_معمای_عشق

🍏🍎🍃

چنان به فکر تو در خویشتن فرورفتیم
که خشک شد چو سبو دست زیر سر ما را

#صائب_تبریزی

اے ڪہ مهجوریِ عشّاق روا می‌داری
بندگان را ز برِ خویش جدا می‌داری

تشنهٔ بادیہ را هم بہ زلالے دریاب
بہ امیدے ڪہ در این رہ بہ خدا می‌داری

#حافظ

○

یگانه راه مبارزه با طاعون، شرافت است.
شاید روزی برسد که طاعون برای بدبختی و تعلیم انسان‌ها، موش‌هایش را بیدار کند و بفرستد که در شهری خوشبخت بمیرند.
به راستی ما دچار چه طاعونی هستیم که دنیا رابطه‌اش را با ما قطع کرده. در یک کشور طاعون زده همه چیز ممنوعه.‌ همه مردم مشکوک هستند. هیچ کس نمیخنده مگر به دروغ..

پیوسته در تاریخ ساعتی فرا می‌رسد که در آن، آنکه جرأت کند و بگوید دو دوتا چهارتا می‌شود مجازاتش مرگ است و مسئله این نیست که چه پاداش یا مجازاتی در انتظار این استدلال است. مسئله این است که بدانیم دو دوتا چهارتا می‌شود، آری یا نه؟!

قصد مردن ندارم و مبارزه خواهم کرد. اما اگر بازی را باخته باشم می خواهم که خوب تمام کنم.

📕#طاعون
✍#آلبر_کامو
🔁 #پرویز_شهدی
🍏🍎🍃