○

در درازنای
کبودِ شب های تار
امید؛ کِرمِ کوچکِ شب تابی ست
بر تارکِ بُهتِ باورها؛
و تابنده، در ظلماتِ دلواپسی ها

که جنگلِ پیر را؛
نوید صبحی روشن می دهد

و خورشید را میهمانِ
دل های خسته و
آغوشِ سبزِ پنجره هایِ
تا به تای باز و بسته می کند!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
# سرو ابرکوه
صبح تان به خیر روزتان به مهر
🍏🍎🍃

○

یک انسان کامل...
انسانی ست که از هر دو وجه زنانگی و مردانگی روحش بهره می برد.
اگر قرار است جایی عشق بورزیم
اگر قرار است جایی محکم و استوار باشیم.
اگر قرار است یک بحران روحی را به سختی طی کنیم.
اگر قرار است جاهایی زیبا پسند و حساس باشیم...
در همه موقعیت هانگاه نکنیم که زن هستیم یا مرد...

آنچه روحمان تشنه اوست را
ببینیم و حس کنیم و انجام دهیم.

#کارل_گوستاو_یونگ
🍏🍎🍃
‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍

○

 اگر که حس کردی
به یک دستِ گرم نیاز داری
دست دیگرت را بگیر

زیرا شکست نمی‌خورد؛
کسی که به خودش ایمان دارد


#جبران_خلیل_جبران
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼




می‌خواهم دوباره
با چيزهای ساده آرام بگيرم:
آب،۰
نان،
سبویی
و چند گل سرخ...


#خورخه‌_لوييس‌_بورخس‌
🍏🍎🍃
‌

○

نخستین وظیفه‌ی ما ناامیدنشدن است. نباید بیش از اندازه به کسانی گوش فرادهیم که فریاد میزنند دنیا به آخر رسیده ...

تمدن‌ های جهانی به این راحتی محدود نمی‌ شوند و اگر هم قرار باشد فرو بریزد -بی‌تردید- پس از دنیاهایی دیگر فرو خواهد ریخت.

این کاملاً درست است که ما در عصری مصیبت‌ بار زندگی میکنیم. اما بسیاری از مردم مصیبت را با ناامیدی اشتباه میگیرند. لارنس اظهار میداشت: "مشکلات باید همانند تازیانه‌ای محکم باشد که بر سیه‌روزی فرود آید."
این تفکری سالم است که باید بی‌درنگ عملی گردد.

✍#آلبر_کامو
📕عشق به زندگی
🔁امیر لاهوتی
🍏🍎🍃

‌
شک کردن آغاز فهمیدن است، نه نشانه‌ی ناتوانی.


"دکارت"

هر روز یک غزل با حافظ
--------------------

ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

تا درختِ دوستی بَر کِی دهد
حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

گفت‌و‌گو آیینِ درویشی نبود
ور نه با تو ماجراها داشتیم

شیوهٔ چَشمت فریبِ جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم

گُلبُنِ حُسنَت نه خود شد دلفُروز
ما دَمِ همت بر او بگماشتیم

نکته‌ها رفت و شکایت کس نکرد
جانبِ حُرمَت فرو نگذاشتیم

گفت خود دادی به ما دل حافظا
ما مُحَصِّل بر کسی نَگماشتیم

🍏🍎🍃

ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

تا درختِ دوستی بَر کِی دهد
حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

#حافظ

گفت‌و‌گو آیینِ درویشی نبود
ور نه با تو ماجراها داشتیم

شیوهٔ چَشمت فریبِ جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم

#حافظ

نکته‌ها رفت و شکایت کس نکرد
جانبِ حُرمَت فرو نگذاشتیم

گفت خود دادی به ما دل حافظا
ما مُحَصِّل بر کسی نَگماشتیم

#حافظ