با بال هایِ ،،،، سرخِ عشق
به قلّه هایِ ، برفی یِ قلبم
پر می کشی ،،،
در آسمانِ ابری یِ چشمانم
می تابی ،،،
و دریایِ
بی ساحلِ چشمانت
قایقی می شود
و می برد ،،، مرا
تا اوجِ رهایی
تا خیالِ غریبِ و گَسِ
هماغوشی
می برد ،،، مرا
تا آوازِ گنگ زنجره ها
تا زخمِ کهنه یِ عشق ،،، !




#فرح_فریماااا👌
🌱💚

🍁
●

وقتی برکه؛
به چشم های
بی خواب ماه می اندیشد

ماه ... تمامی ِ فصل ها را
به انتظار شکفتن نیلوفر آبی

بستر خالی ِ شب را؛
در آغوش می فشارد...!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃
#آوای‌آنلاین‌
#تهمینه‌زیدانی🎙
‌

آه... ماه قشنگم!
ببخش که... دلت...
از اندوه پنجره خون است؛

لبخند بزن؛
بگذار بوسه های خورشید
مرهمی باشد...
بر تاول های چرکینِ
شب های بلند بی مهتاب؛

آغوش زمین بدون
چشم های آبی ِ تو
قاب خالی ِ خاطره هاست؛

و عشق؛ بدون نگاه سبز تو
بستر زخمی ِ 
کوچه های خیسِ بن بست است!


#فرح_فریماااا📕

🎙 امیر محمدی🍁🍂🦋

○

آسمان؛
بر  این همه قهر خواهد بارید
کبوتران در آسمانِ عشق
بال و پر خواهند زد

آهوان در دشت ها می خرامند
گنجشک ها؛
بی محابا از تیر کمان هایِ قهر
هر صبح از پشت پنجره یِ
چهار فصلی بهاری؛
نغمه و شور زندگی خواهند سرود

رودها... جاری خواهند شد
خیابان ها؛
رنگ کوچه ها را در بغل می گیرند

و پرچین ها پر می شوند
از  عطر یاسمن هایِی که
زندگی را از یاد برده بودند


بگذار... جایِ پایِ قدم هایِ عشق؛
در کرت کرتِ آرزوهای مان سبز شود
بگذار .. وطن! وطن شود!...

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

#آوای‌انلاین‌تهمینه‌زیدانی🎙
‌

‌

●

با من حرف بزن
با من حرف بزن

در زمستانی چنین گلگون
در کویر باوری دلخون ؛

خار هست... چوبه های دار هست!
چشم های یار نیست
فرصت دیدار نیست ...


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

✨

درود و احترام دوستان عزیز و بزرگوارم سپاس از نگاه سبز و پرمهرتان به چکیده های ابری، آفتابی، رنگ رنگ و گاه بیرنگِ قلب و قلمم
طنین خوش آوای تان سبز و ماندگار

با پوزش از دوستانی که آوای خوش شان را ذخیره نداشتم 🙏💖

و سپاس از دوستان گرانقدری که در یوتیوپ اجرا داشتند 🙏💖

سلامت، سربلند و موفق باشید 🌹

آن که پامالِ جفا کرد چو خاکِ راهم
خاک می‌بوسم و عُذرِ قَدَمَش می‌خواهم

من نه آنم که ز جورِ تو بِنالم، حاشا
بندهٔ معتقد و چاکرِ دولتخواهم

بسته‌ام در خَمِ گیسویِ تو امّیدِ دراز
آن مبادا که کُنَد دستِ طلب کوتاهم

ذَرّهٔ خاکم و در کویِ توام جای خوش است
ترسم ای دوست که بادی بِبَرَد ناگاهم

پیرِ میخانه سَحَر جامِ جهان‌بینم داد
و اندر آن آینه از حُسنِ تو کرد آگاهم

صوفیِ صومعهٔ عالَمِ قُدسَم لیکن
حالیا دیرِ مُغان است حوالتگاهم

با منِ راه‌نشین خیز و سوی میکده آی
تا در آن حلقه ببینی که چه صاحب جاهم

مست بگذشتی و از حافظت اندیشه نبود
آه اگر دامنِ حُسنِ تو بگیرد آهم

خوشم آمد که سحر خسروِ خاور می‌گفت
با همه پادشهی بندهٔ تورانشاهم
🍏🍎🍃

آن که پامالِ جفا کرد چو خاکِ راهم
خاک می‌بوسم و عُذرِ قَدَمَش می‌خواهم

#حافظ

ذَرّهٔ خاکم و در کویِ توام جای خوش است
ترسم ای دوست که بادی بِبَرَد ناگاهم

#حافظ