○

ایزدا!
به حرمت گونه های زخمی ِ شب؛
و به قداست و پاکی ِ نغمه های آسمانی ِ عشق؛
به بغض فروخفته ی مرغ شب؛

به آه... پروانه...
به اشک های گداخته ی شمع‌؛
به گلوی گرفته ی قفس
به پرنده ی بی بال بریده از نفس؛

ما را...
از خسوف سالیان ابری ِ بی باران
و از تارهای تنیده برباورهای کبود دور... رهایی مان ده؛

بگذار، ماه در قلب شکسته ی آسمان
به عشق بتابد؛
بگذار، باران بر زخم های چرکینِ
شهر و دیارمان... عاشقانه ببارد؛

بگذار... خورشید بی دریغ؛
در چشمان منتظر ماه بدرخشد و
قندیل های یخی ِ قرن ها...
بی هویتی یِ کور جاری شود
بر کویر تفتیده ی دل هامان...

یاری مان ده؛
تا از پس کوچه های خالی ِ بن بست؛ به دشت سبزی از نور و معرفت گام برداریم؛

مهربانا!
سایه ی مهر شاخساران رحمت و کرمت را بر قدم های خزان زده ی آهوان زخمی ِ این دیار و قلب
مجروح شیران خفته ی
این سرزمین سرخ بگستران؛

و سایه ی سیاه اهریمنان زمانه را
از سقف و ستون های کبود این دیارِ خسته دور کن؛ تا بغض ابری ِ قرن ها نابخردی... گلوی حضورمان را‌‌‌... در فصل فصلی زرد نفشارد!!!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🗣استاد_ شجریان
🎧حبیب اله صالحی
✍ سیمین بهبهانی
------------------------
و ندایی که به من می گوید
گر چه شب تاریک است
دل قوی دار
سحر نزدیک است
دل من در دل شب
خواب پروانه شدن
می بیند.

#حمید_مصدق
🍏🍎🍃
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

○

روز تو پیروز
بزم تو پرنور
جام به جام تو
می‌زنم ز ره دور

شادی آن صبحِ آرزو
که ببینم بوم از این بام
‌‌‌‌. رفت‌وخوش‌خبرآمد

✍#هوشنگ‌_ابتهاج
درودی به مهر صبح تان به خیر
قدم های اولین روز هفته تان به
ترنم خوش عشق، شادی و زندگی
🍏🍎🍃

غزل شماره ۳۵۲/ حافظ

روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم
در لباسِ فقر کارِ اهلِ دولت می‌کنم

تا کی اندر دام وصل آرم تَذَروی خوش‌خِرام
در کمینم و انتظار وقتِ فرصت می‌کنم

واعظِ ما بوی حق نشنید بشنو کاین سخن
در حضورش نیز می‌گویم نه غیبت می‌کنم

با صبا افتان و خیزان می‌روم تا کویِ دوست
و از رفیقان ره استمدادِ همت می‌کنم

خاکِ کویت زحمت ما برنتابد بیش از این
لطف‌ها کردی بتا، تخفیفِ زحمت می‌کنم

زلفِ دلبر دامِ راه و غمزه‌اش تیرِ بلاست
یاد دار ای دل که چندینت نصیحت می‌کنم

دیدهٔ بدبین بپوشان ای کریمِ عیب‌پوش
زین دلیری‌ها که من در کُنجِ خلوت می‌کنم

حافظم در مجلسی دُردی‌کشم در محفلی
بنگر این شوخی که چون با خلق، صنعت می‌کنم
🍏🍎🍃

○

نادر نادرپور (متولد 16 خرداد 1308 در تهران و درگذشته 29 بهمن سال 1378 در لس آنجلس) شاعر، نویسنده، مترجم، فعال سیاسی- اجتماعی ایرانی است و یکی از اعضای کانون نویسندگان ایران بود. او فرزند تقی میرزا از خاندان نادری‌پور (افشار) نوادگان رضاقلی میرزا پسر ارشد نادرشاه افشار بود
---------
بر شیشه عنکبوت درشت شکستگی
تاری تنیده بود
الماس چشمهای تو بر شیشه خط کشید
وان شیشه در سکوت درختان شکست و ریخت
چشم تو ماند و ماه
وین هر دو دوختند به چشمان من نگاه

زاد روز #نادر_نادرپور گرامی
🍏🍎🍃

○

زمان، بدون اراده،  بدون هدف،بدون
آرزو ، بدون تازگی، بدون دگرگونی
های نا منتظر ... یک پیکره ای سنگی
بیش نیست ...

نادر ابراهیمی داستان‌نویس معاصر ایرانی ، او علاوه بر نوشتن رمان و داستان کوتاه، در زمینه‌های فیلم‌سازی، ترانه‌سرایی، ترجمه، و روزنامه‌نگاری نیز فعالیت کرده‌است. ابراهیمی، همراهِ بهرام بیضایی و ابراهیم گلستان، از معدود سخنوران ایرانی به‌شمار می‌رود که هم در سینما و هم در ادبیات کار کرده و شناخته شده بوده‌اند.

سالروز درگذشت نادر_ ابراهیمی
یادش سبز و گرامی🕊
🍏🍎🍃

○

به همه سوی خود بنگر و باز می‌گویم که مگذار زمان، پشیمانی بیافریند. به زندگی بیندیش با میدانگاهی پهناور و نامحدود. به زندگی بیندیش که می‌خواهد باز بازیگرانش را با دست خویش انتخاب کند.‌ به روزهای اندوه‌باری بیندیش که تسلیم‌شدگی را نفرین‌خواهی کرد.
و به روز‌هایی که هزار نفرین، حتی لحظه‌ای را بر نمی‌گرداند.

✍ #نادر_ابراهیمی
[ 📕 بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم ]
🍏🍎🍃

📕✨📕

📕#بارون_درخت_نشین
👤 نویسنده : #ایتالو_کالوینو
▪️بخش 25
🎤 آرمان_ سلطانزاده


🍏🍎🍃

●

ایتالو کالوینو (به ایتالیایی: Italo Calvino) (زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳ - درگذشته ی ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵) نویسنده ی رمان و داستان کوتاه ایتالیایی است. وی سبک ادبی خاص خود را داشت که می توان آن را سوررئال یا پست مدرن توصیف کرد. سه گانه ی «نیاکان ما» (شامل شوالیه ناموجود، ویکنت شقه شده و بارون درخت نشین) و شهرهای نامرئی و شش یادداشت برای هزاره ی بعدی از تحسین شده ترین آثار او هستند. وی را یکی از مهم ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می دانند

🍏🍎🍃