🎧 #غزلیات_حافظ_341
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-------------------
گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم
شیوهٔ مستی و رندی نَرَوَد از پیشم

زهدِ رندانِ نوآموخته راهی به دِهیست
من که بدنامِ جهانم چه صلاح اندیشم؟

شاهِ شوریده‌سران خوان منِ بی‌سامان را
زان که در کم‌خِرَدی از همه عالم بیشم

بر جَبین نقش کُن از خونِ دلِ من خالی
تا بدانند که قربانِ تو کافِرکیشم

اعتقادی بِنُما و بِگُذَر بهرِ خدا
تا در این خرقه ندانی که چه نادَرویشم

شعر خونبارِ من ای باد، بِدان یار رسان
که ز مژگانِ سیَه، بر رگِ جان زد نیشم

من اگر باده خورم ور نه چه کارم با کس؟
حافظِ رازِ خود و عارفِ وقتِ خویشم
🍏🍎🍃

گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم
شیوهٔ مستی و رندی نَرَوَد از پیشم

#حافظ

بر جَبین نقش کُن از خونِ دلِ من خالی
تا بدانند که قربانِ تو کافِرکیشم

#حافظ

شعر خونبارِ من ای باد، بِدان یار رسان
که ز مژگانِ سیَه، بر رگِ جان زد نیشم

#حافظ

من اگر باده خورم ور نه چه کارم با کس؟
حافظِ رازِ خود و عارفِ وقتِ خویشم
#حافظ

🎼❤️🎼

🗣داستى_اسپرينگفيلد
🎼 اگر بروی...
-----------------------

ای که نزدیک تر از جانی
و پنهان زِ نِگه
‏هجرِ تو خوشترم آید
زِ وصالِ دگران

#اقبال_لاهوری

🍏🍎🍃

○

ما قبل از هر چیز گرفتار فقر اخلاقی، فقر روحی و فقر فکری هستیم.
این نفاق و ریا که در محیط ما حکم فرماست نتیجه فقر اخلاقی و روحی ماست. اگر این درد را چاره کنیم، بسیاری از دردهای دیگر ما چاره خواهد شد.

📕 آیین کامیابی
✍#دیل_کارنگی
🍏🍎🍃

●

تفنگ های پر برای شلیک به مغزهای پر ساخته شده اند!
و مغزهای خالی برای پر کردن این تفنگ ها...

از کسی که کتابخانه دارد و کتاب های زیادی می خواند نباید هراسید
از کسی باید ترسید که تنها یک کتاب دارد و آن را مقدس می پندارد، ولی هرگز آن را نخوانده است.

👤#نیچه
🍏🍎🍃

●

در سراشیبِ بغضِ کدامین پنجره
فریاد در گلویِ کوچه شکست؛

در کدامین فصلِ خشک؛
بذر هایِ سبز محبت، بر پرچینِ
همسایه خشکیدند

خاک؛ باران را صدا نزد
و ابر سفره هایِ بی کسی را
رنگین نکرد

در سکوت و بهتِ کدامین اندوه؛
قلبِ شاپرک در باد شکست
و پاکتِ خالی ِ نامه؛
بغضِ سرد قاصدک را؛
در ازدحامِ درد گریست!

در سکونِ سرانگشتانِ
تا به تایِ کدامین دست
قلم بر دشت کین؛ پرسه زد
نخلستانِ باور مرد
و نخل ها، بی سر شدند

و بالِ پروازِ یقین،
پشتِ نقاب هایِ رنگ رنگِ
هزار چهره یِ عبوس؛
در اندیشه یِ گنگ و هزار تویِ
حسرتِ خیابان گم شد

بر قله یِ فهمِ کدامین کوه
باید صعود کرد
بر قله یِ فهمِ کدامین کوه؟
تا سقوط ِخصمانه یِ خاک را
باور نکرد

بر سریرِ کدامینِ باور
به انتظارِ پرِ جادوییِ سیمرغ؛
باید جان داد و
بال هایِ سرخِ پرندگانِ این همه
قفس را؛ یکی یکی سوزاند


تا جاده یِ کدامین فصل؛
باید دشت هایِ ناباورِ
گندم هایِ سیاهِ مسموم را درو کرد

و آب به آسیابِ
آسیابانِ پیر ریخت
تا گندم هایش را، آرد کند
و نان هایِ سوخته
در تنورِ شقاوت بپزد

تا کدامین ابر، باید بارید
تا کدامین بغض، باید فرو خفت؛
تا کدامین فصل، باید مرد ...


#فرح_فریماااا📕 معمای_عشق
🍏🍎🍃

●

ایتالو کالوینو (به ایتالیایی: Italo Calvino) (زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳ - درگذشته ی ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵) نویسنده ی رمان و داستان کوتاه ایتالیایی است. وی سبک ادبی خاص خود را داشت که می توان آن را سوررئال یا پست مدرن توصیف کرد. سه گانه ی «نیاکان ما» (شامل شوالیه ناموجود، ویکنت شقه شده و بارون درخت نشین) و شهرهای نامرئی و شش یادداشت برای هزاره ی بعدی از تحسین شده ترین آثار او هستند. وی را یکی از مهم ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می دانند

🍏🍎🍃