امید، تنها چیز قدرتمندی است که می‌تواند دل‌های انسان را در تاریکی حفظ کند.

📕#برادران_کارامازوف
#داستایفسکی

○

خورشید که بتابد
شمعدانی های پشت پنجره
به قدم های سبز
کوچه لبخند خواهند زد

گنجشک ها
با بال های آبی ِ پرواز
در قنوت باورِ عشق؛
خدای را... تسبیح می گویند

خورشید که بتابد؛
سنجاقک ها
در ضیافتِ نور
فصل های
رفته را... ورق می زنند

و چشم های خیس من؛
در آفتاب سبز نگاه تو ...

به شکرانه یِ
طلوع صبحی دیگر
به عشق ؛
سلامی دوباره خواهند داد...!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
با آرزوی تابش نور و روشنایی
🍏🍎🍃

‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌🎼❤️🎼
🗣#حسین_توکلی
نیمه ی جانِ منی یار یار
---------------------------
ای پیک پی خجسته
که داری نشان دوست
با ما مگو بجز سخن
دل نشان دوست

حال از دهان دوست
شنیدن چه خوش بود
یا از دهان آن که شنید
از دهان دوست ...

#سعدی
🍏🍎🍃
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

○
ما امروز وارث مُرده‌ریگ پدرانمان هستیم و از خرمنِ غفلتِ آن خواب‌زدگان خوشه می‌چینیم.

گناهی که از دل و دست نسلی سرچشمه می‌گیرد چون جویباری در نسل بعد روان می‌شود و علف‌های هرزه‌ی بلایا را می‌رویانَد. البتّه این عدالت نیست که نسلی عصاره‌ی زهرآگینِ عمل نسلی دیگر را بنوشد، عدالت نیست امّا واقعیّت است.

📕 افسانه‌های تبای
✍🏼سوفوکلس

🎧 #غزلیات_حافظ_322
📖 هر روز یک غزل از حافظ
------------------
خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم
به صورتِ تو نگاری ندیدم و نشنیدم
اگرچه در طلبت هم عِنانِ باد شِمالم
به گَردِ سروِ خرامانِ قامتت نرسیدم
امید در شبِ زلفت به روزِ عمر نبستم
طمع به دورِ دهانت ز کامِ دل بِبُریدم
به شوق چشمهٔ نوشت چه قطره‌ها که فشاندم
ز لَعلِ باده‌فروشت چه عشوه‌ها که خریدم
ز غمزه بر دلِ ریشم چه تیرها که گشادی
ز غصه بر سرِ کویت چه بارها که کشیدم
ز کویِ یار بیار ای نسیمِ صبح غباری
که بویِ خونِ دلِ ریش از آن تراب شنیدم
گناهِ چشمِ سیاهِ تو بود و گردنِ دلخواه
که من چو آهویِ وحشی ز آدمی بِرَمیدم
چو غنچه بر سرم از کویِ او گذشت نسیمی
که پرده بر دلِ خونین به بویِ او بِدَریدَم
به خاکِ پایِ تو سوگند و نورِ دیدهٔ حافظ
که بی رخِ تو فروغ از چراغ دیده ندیدم
🍏🍎🍃
 

○
کسی چه میداند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه‌ی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد.


📕 #برادران_کارامازوف
✍ #داستایفسکی
🍏🍎🍃

●
«یادت هست روی تپه‌ها چه چشم‌اندازی ما را در میان گرفته بود؟ در آنجا نه مرگ بود و نه زندگی. جاذبه‌یی عظیمتر و نیرومندتر از این هر دو ما را می‌کشید. ابدیت از ما دور نبود. آن لحظه که پرنده‌یی در شیب تپه صدایش را سرداد، لحظه‌یی بزرگ بود. آنجا من به معنی «ناب» پی بردم. چشم‌انداز ما علف ناب بود؛ مِهِ ناب؛ موسیقی ناب...»

[هنوز در سفرم، یادداشت‌های منتشرنشدهٔ سهراب‌ سپهری]
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼Je l'aime à mourir
🗣#shakira
----------------------
دوستش دارم تا مرگ
شما می توانید همه چیز را نابود کنید
هر چه را می خواهید
او تنها کافی ست
که آغوشش را بگشاید
تا همه چیز را باز بسازد
 
دوستش دارم تا مرگ ...
🍏🍎🍃

📕✨📕

دکتر وین دایر روانشناس ، فیلسوف و دانشمند آمریکایی از دل فقر و آوارگی ظهور کرد . کودکی اش را به دلیل از هم پاشیدگی خانواده اش در پرورشگاه گذراند ، اما به مدد درک و بینش فوق العاده ، قلمرو دنیای درون را درنوردید و توانایی ها باطنی انسان را کشف کرد . سپس آموخته ها و تجربیاتش را با دیگران قسمت کرد و تا به آنجا پیش رفت که تقدیر و ستایش بین المللی را برانگیخت . در سال 1987 به عنوان بهترین سخنران آمریکا شناخته شد و جایزه بزرگ و بین المللی چکش طلایی را به خود اختصاص داد .
کتاب های او در ردیف پرفروش ترین کتاب هاست.
🍏🍎🍃

📕✨📕

📕#عظمت_خود_را_دریابید
✍ نویسنده : #وین_دایر
📝 مترجم : محمد رضا آل یاسین
قسمت/ 3



🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼ایرانم

دلم گرفت بگو به من
وطن چه شد ایرانم
مرا چنین رها نکن
به حال خود ایرانم

غم مرا بغل بگیر که زخمی ام که خسته ام
خودت مرا صدا بزن که بی صدا شکسته ام
غمت نشست در جانم نفس بکش ایرانم
کجا و کی دوباره می به جام من میریزی

اگر تورا زمین زدن دوباره بر میخزی .....
🍏🍎🍃