🎵🤍🎵
رفتی که من؛
در نیمه ی تاریک این
سیاره باشم
رفتی که مثل سایه ای
روی زمین، آواره باشم
رفتی و جای خالی ات را
در کنارم حس نکردی
رفتی و
چیزی از عذاب انتظارم
حس نکردی
می سوزم‌، اما؛
آتش عشق تو خاموشی
ندارد ...
می میرم ؛
اما داغ چشمانت
فراموشی ندارد ...‌



باید مرا باور کنی،
من با توام، هرجا که باشی ...

🍏🍎🍃

‌

۰
دلا در سر عشق از سر میندیش
بده جان و ز جان دیگر میندیش

چو سر در کار و جان در یار بازی
خوشی خویش ازین خوشتر میندیش

#عطار_نیشابوری
🍏🍎🍃

شب به خیر دوستان نازنین 🌙💙⚡️

۰

آرزو می‌کنم که آسمان سعادتت همیشه نورانی باشد و لبخند شیرینت همیشه روشن و مصفا باشد و تو را برای آن دقیقه شادی و سعادتی که به دلی تنها و قدرشناس بخشیدی دعا می‌کنم.


📕 شب‌های روشن
✍🏽 #فئودور_داستایفسکی
🍏🍎🍃
@AF14202

۰
شب پُر،،، از پَرِ
قاصدک هایی است...
تا... پیغامِ صبح را... برسانند
به نسیم ،،،
و شبنمِ پلک های ات
ترانه شود... در باد
تا خورشیدِ نگاه ات بیدار شود
و ناقوسِ هستی بنوازد
ضرباهنگِ خوشِ عشق را ..‌.


#فرح_فریماااا
🍏🍎🍃

۰
بارها گفته‌ام و بار دگر میگويم
که من دلشده ،
اين ره نه به خود میپويم
در پس آينه طوطی صفتم داشته‌اند
آن چه استاد ازل گفت بکو
میگويم
من اگر خارم و گر گل
چمن آرايی هست
که از آن دست که او میکشدم
میرويم
دوستان عيب من بیدل حيران مکنيد
گوهری دارم و
صاحب نظری میجويم
گر چه با دلق ملمع،
می گلگون عيب است
مکنم عيب
کز او رنگ ريا میشويم
خنده و گريه عشاق
ز جايی دگر است
میسرايم به شب و وقت سحر
میمويم
حافظم گفت
که خاک در ميخانه مبوی
گو مکن عيب؛
که من مشک ختن میبويم..


#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃

✨🤍✨

هر صبح
آسمانِ قلب ام
پرندکِ آفتابِ نگاهِ توست
تا شکوفه های بادام
بشکفند ،،، در باد
و چکاوک ها
به آشیان،،، بر گردند
و دست هایم...
در قلب تو،،، سبز شوند ...


#فرح_فریماااا
🍎🍏🍃

۰

ارزو کن که آن اتفاق قشنگ بیوفتد،
رویا ببارد،
دختران برقصند،
قند باشد،
بوسه باشد،
خدا بخندد به خاطر ما...
ما که کاری نکرده ایم...


#سید علی صالحی
🍏🍎🍃

۰
رها کردن قدم نهایی است
اما رها کردنِ واقعی ، درک این است
که هیچ چیزی برای رها کردن وجود ندارد ؛
چرا که هیچ چیزی از آنِ تو نیست .


🍏🍎🍃

.
هیچ کس مجاز نیست به جای "دیگری" تصمیم بگیرد، مگر آنکه این "دیگری" مهجور باشد، که در این صورت هم، علمِ جانبدارِ حقیقت و قاضی عادل، متحداً باید مهجور بودگی دیگری را تأیید کنند؛ و کجاست علمِ جانبدار و قاضی عادل؟

پدربزرگ می‌گفت: آن‌کس که مدعی است که «من مصلحت دیگری را این‌گونه تشخیص داده‌ام و این اقدام من، نتیجهٔ مصلحت‌اندیشی من در بابِ دیگری‌ست» درواقع، در میان مدت، کل مصلحتِ جمیع انسان‌ها را به مخاطره انداخته است، حیثیت بیشتری را به باد داده است، و این حق را به خود، که خویشتن را هوشمندتر، شریف‌تر، و داناتر از دیگران بداند حال آنکه، به دلیل همین‌گونه تفکر، چه‌ بسا کم از همگان هم باشد و نداند.

✍🏽 #نادر_ابراهیمی
📕 تکثیر تاسف‌انگیز پدربزرگ
🍏🍎🍃
@AF14202

🎙 #ایوان_بند
🎵 بی‌نظیره عشق
🍏🍎🍃

۰
بابا لنگ دراز عزیزم
بعضی آدم ها را نمی‌شود داشت
فقط می‌شود يک جور خاصی دوستشان داشت
بعضی آدم ها اصلا برای اين نيستند
که براي تو باشند يا تو برای آن ها ...

اصلا به آخرش فکر نمی‌کنی
آنها براي اينند که دوستشان بداري!
آن هم نه دوست داشتن معمولي نه حتي عشق؛
يک جور خاصي دوست داشتن که اصلا هم کم نيست.
اين آدم ها حتي وقتي که ديگر نيستند هم در کنج دلت تا ابد يه جور خاص دوست داشته خواهند شد ...

بابا لنگ دراز
#جین_وبستر

🍏🍎🍃
@AF14202

✨🤍✨

ای روز‌های خوب که در راهید!
ای جاده‌های گمشده در مه!
ای روز‌های سخت ادامه!
از پُشت لحظه‌ها به در آیید!

ای روز آفتابی
ای مثل چشم‌های خدا آبی!
ای روز آمدن!
ای مثلِ روز، آمدنت روشن!
این روز‌ها که می‌گذرد، هر روز
در انتظار آمدنت هستم!
اما
با من بگو که آیا، من نیز
در روزگار آمدنت هستم؟!


#قیصر_امین‌پور
🍏🍎🍃
@AF14202

🎧 داستان عشق یکی ازمحبوب‌ترین آهنگ های چهار دهه گذشته‌است بسیاری موسیقی داستان عشق رابرترین موسیقی عاشقانه تمام ادوار می دانند
✨‌‌‌‌‌‌‌‌‌
Music #Love_Story
Artist #Francis_Lai

بگذار آنان که عشق حقیقی را نیافته اند
بگویند هرگز چنین چیزی وجود ندارد.
چنین باوری مرگ و زندگی را برای شان آسوده تر خواهد کرد.

✍ #ویسواوا_شیمبورسک

🍏🍎🍃
@AF14202

روزی در کلاس استاد دکتر بنی احمد دانشجوئی پرسید استاد شما چرا همیشه کراوات میزنید؟

استاد گفت از روزی‌ که در فرانسه دانشگاه رفتم
آن‌روزها در ایران به کراوات میگفتند افسار اما میدانید کراوات چه تغیری در زندگی من داد؟

کسی که کراوات میزند باید یقه پیراهنش تمیز باشد پس باید پیراهن او تمیز باشد، کسی که کراوات میزند و پیراهنش تمیز است باید کت و شلوارش تمیز باشد، کسی که کراوات میزند پیراهن، کت و شلوارش تمیز است باید کفش او واکس زده باشد، کسی که کراوات میزند و لباس تمیز میپوشد و کفش او واکس زده است در خیابان درست راه میرود زیرا اگر لباس او کثیف باشد کراوات به گردن او گریه میکند.....

چقدر سخت بود اما از فردا همه در دانشگاه کراوات زدیم راست گفت، درست راه میرفتیم به یکدیگر احترام میگذاشتیم با کسی که کراوات نمیزد دخترها نگاهش هم نمیکردند در نهار خوری تنها می نشست. کم کم همه کراوات زدند عکس کارت دانشجوئی ما دیگر با کراوات بود.

من یاد ندارم بدون کراوات جائی رفته باشم در اداره در مهمانی در سخنرانی و کم کم در زندگی تا اینکه انقلاب شد. در دانشگاه کراواتی ها را اخراج کردند در ادارات کراواتی ها را راه ندادند در خیابان کراواتی ها را میگرفتند.

کم کم ترسیدم کراوات بزنم اول کت و شلوارم عوض شد بعد بدون اتو شد بعد پیراهنم کثیف شد بعد کم کم من ماندم با یک عرق گیر ویک زیر پیراهنی با یک جفت دمپائی پلاستیکی با یک عدد پیرژاما و یا یک شلوار راحتی.

دیگر از وسط خیابان رد میشوم فحشم میدهند مهم نیست من هم فحش میدهم. آشغال توی خیابان میریزم نه دیگر کسی به من سلام میکند نه من به کسی احترام میگذارم اتوبوس بی نوبت سوار میشوم نان را بی نوبت از نانوائی میگیرم چقدر تازگی ها حرف زشت میزنم.

به راستی خودم هم نمیدانم اونهمه احترام و ادب بخاطر کراوات من بود یا در جامعه ای زندگی میکردم که همه یاد گرفته بودیم. شاید برای پیشرفت در هر جامعه ای ابتدا باید کروات زد!

"حیف شد کراواتم را باز کردند"

🍏🍎🍃