○

فصل ها می گذرند؛
و پرندکِ
بامِ  لحظه ها؛
    چون قاصدکی بیقرار
            در باد گم می شود؛

پنجره یِِ آرزوهایت را
   بروی هر طلوع، باز بگذار

و چهار فصل سال را؛
     عاشقانه در آغوش بگیر

آدم ها؛
بادبادک هایِ
رها شده در بادند ...!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
با آرزوی طلوع صبحی روشن
چهارفصل حضورتان سبز و بهاری
درود و مهر روزتان پر از عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎧 Ça va ça vient
🎼حالت چطوره خوبی؟
🇫🇷
----------------------------------
او نقش می زند؛
شاخه های درهم انبوه را...
اسوه هایِ آبی ِ چون کوه را

من رنگ می زنم؛
چشم هایِ ابریِ اندوه را
اشک را ... لبخند را ...
زندگی را ... زندگی را؛
عشق را...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

سحر با باد میگفتم
حدیث آرزومندی
خطاب آمد که واثق شو
به الطاف خداوندی

دعای صبح و آه شب
کلید گنج مقصود است
بدین راه و روش میرو
که با دلدار پیوندی

✍#حضرت_حافظ
نگاه‌ پرمهر خدا بدرقه قدم های
سبز حضورتان 🌻
سه شنبه بهاری تان به عشق و امید
🍏🍎🍃

○

دوست داشتن را
من از تیک تاکِ بیقرارِ
ثانیه ها؛ آموختم ‌‌‌

از قاب خیسِ پنجره؛
و از قدم های خسته و
مضطربِ کوچه؛

دوست داشتن را
من از مردمک
چشمان سبزِ آفتاب؛ آموختم
و از روزنه ی تنگِ دیوار
که عاشقانه بر آینه یِ
هزارتکه یِ روح ام می تابید

دوست داشتن را
من از ابر آموختم؛ از باران
و از بذرهایِ نهفته در دلِ خاک؛

دوست داشتن را
من از فصل زرد آموختم و
از کلاغی که بر شاخسارِ
درختی پیر ... لانه داشت؛

دوست داشتن را
من از لوله یِ خالیِ تفنگی
آموختم؛ که گلوله هایش را
با دستانِ سبزِ عشق؛

بر فرازِ کهن سرزمینی سبز؛
پایِ درختِ سیب می کاشت!
تا آدم و حوایِ
دیگری بزاید خاک؛

دوست داشتن را؛
من از نجابت چشمان ابری ِ تو
و از نگاه تبدار
بارانی ات؛ آموختم

و از دستان سبزی؛
که ریشه هایِ حضورم را
تا ابدیّتِ عشق آبیاری کرد...!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
سرشار باشید از عشق و زندگی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


سرت را بر روی
بلندای شانه ام بگذار
شاید یه کمی
احساس ارامش کنم
سرت را بر روی
سینه ی همچون سنگم بگذار
تا شاید درک کنی
که چقدر دلتنگت هستم...

🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_51
📖 هر روز یک غزل از حافظ
--------------------------
لعلِ سیرابِ به‌خون‌تشنه‌، لب یار من است
وز پی دیدنِ او دادنِ جان کار من است

شرم از آن چشمِ سیه بادش و مژگان دراز
هر که دل بردنِ او دید و در انکارِ من است

ساروان رَخت به دروازه مَبَر‌، کان سرِ کو
شاهراهی‌ست که منزلگهِ دلدارِ من است

بندهٔ طالعِ خویشم که در این قحطِ وفا
عشق آن لولیِ سرمست‌، خریدار من است

طَبلِهٔ عطرِ گل و زلفِ عبیر افشانش
فیضِ یک شَمِّه ز بوی خوشِ عطارِ من است

باغبان همچو نسیمم ز درِ خویش مران
کآبِ گلزارِ تو از اشکِ چو گلنارِ من است

شربتِ قند و گلاب از لبِ یارم فرمود
نرگس او که طبیبِ دلِ بیمارِ من است

آن که در طرزِ غزل نکته به حافظ آموخت
یارِ شیرین‌سخنِ نادره‌گفتارِ من است
🍏🍎🍃

○

سواد از طریق خواندن به دست نمی آید،
بر اثر اندیشیدن به آنچه خوانده ایم،
به دست می آید...

✍#کارل_هیلتی
🍏🍎🍃

برداشت آزاد

🎼❤️🎼




من، به جای تمام
کلماتی که نتوانستم
با تو حرف بزنم
گریه‌ کرده‌ام


✍#دیدم_ماداک
🍏🍎🍃