🎼❤️🎼

شهر خالی، جاده
خالی ، کوچه خالی، خانه خالی
جام خالی، سفره خالی، ساغر و پیمانه خالی ...
کوچ کرده دسته
دسته آشنایان عندلیبان
باغ خالی، باغچه خالی، شاخه خالی، لانه خالی ...

وای از دنیا
که یار از یار می ترسد
غنچه های تشنه از گلزار می ترسد
عاشق از
آوازه دیدار می ترسد
پنجه خنیاگران از تار می ترسد ...

#عبدالحسین_مختاباد
🍏🍎🍃

○

افشین یداللهی متولد 21 دی 1347 در اصفهان ، ترانه سرا و پزشک متخصص بود
فارغ التحصیل رشته پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی کرمان و متخصص اعصاب و روان از دانشگاه شهید بهشتی تهران ، که بیشتر بعنوان ترانه سرا مشهور بود.
و هست.🕊🕊

"برایم شعر بفرست
حتی شعرهایی که عاشقان دیگرت
برای تو می گویند
می خواهم بدانم
دیگران که دچار تو میشوند
تا کجای شعر پیش میروند
تا کجای عشق
تا کجای جاده ای که من
در انتهای آن ایستاده ام!"

✍#افشین_یدالهی🕊
سالگرد سفرش گرامی یادش سبز
🍏🍎🍃

●

بعد از مرگ همسرش یک بیت از اشعار افشین یداللهی که بسیار جلب توجه کرد و حتی روی آگهی ترحیم همسرش هم دیده می شد این بود :

از مرگت ناراحت نمی ‌شوم اگر قرار باشد پیش من که پیش از تو رفتم بیایی …

یادشان به عشق و گرامی🕊🕊
🍏🍎🍃

🔥❤️🔥

یک شب دلی
به مسلخ خونم کشید و رفت...
دیوانه ای به دام جنونم‌کشید
و رفت ....
پس کوچه های قلب مرا
جستجو نکرد ،،،
اما مرا به عمق درونم کشید
و رفت ....

#افشین_یداللهی

"دیگر...
اسیر آن منِ بیگانه، نیستم
از خود، چه عاشقانه برونم
کشید و رفت" ....
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



به کدامین گناه
بال پرواز شاپرک زخمی ست؟
و گونه های ِ کبود شب
در بسترِ خالی یِ خاطره ها؛
خیس می شود ...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز یکشنبه ☀️🌖
☀️۲۶ اسفند          ۱۴۰۳
🌙۱۶ رمضان         ۱۴۴۶
🌲۱۶ مارس            ۲۰۲۵
-------☃️-------☔️---------
---------------🌧---------☃️----
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا...🌙🌖🌕
‐---------------------------
قدم های زندگی به عشق و امید
----------------------------------
آخرین یکشنبه اسفند ماه بشادی
--------------------
شب ها و روزهای ماه رمضان
متبرک به عشق و نگاه سبزالهی
با امید بیداری، آگاهی و ایمانی
راستین...🌙🌕 درپناه مهر خدا
---------------------------------
من برای زمستان دلت؛
آتشِ افروخته یِ عشق را
آرزو می کنم ...

تا که در سراشیبی هایِ
پر پیچ و تاب زندگی ؛

دستت را، گرم بفشارد
و یاری ات کند
تا که گلبرگ هایِ
حضورت عاشقانه، بشکفند ..‌.

#فرح_فریماااا_ معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

اگر به دری برخوردید که سراسر قفل است
قبل از آنکه به فکر باز کردن قفل ها بیفتید
از خودتان بپرسید:
آیا درب دیگری وجود ندارد؟
همیشه درگیر شدن بهترین راه حل نیست.

👤#وین_دایر
🍏🍎🍃

○

برای هر چیزی که در زندگیت ظاهر می‌شود،
در حالت سپاسگزاری و‌تقدیر باش.

هم برای بادهای موافق،
و هم برای بادهای ناموافق...!

✍#وین_دایر
📕#سپاسگزاری
🍏🍎🍃

○

آخرین یکشنبه زمستانی تان به مهر

🍏🍎🍃

○

اگر تو تمام اوقات زندگی بیداری‌ات را در نارضایتی، دلواپسی، نگرانی، افسردگی، و اندوه نمی‌گذرانی، یا اینکه در دیگر حالت‌های منفی نیستی؛
اگر می‌توانی از چیزهای ساده لذت ببری، چیزهایی مانند نشستن و گوش کردن به صدای باران یا باد؛
اگر می‌توانی زیبایی ابرها که در آسمان حرکت می‌کنند را ببینی، یا اینکه مدتی را تنها باشی بدون اینکه حس تنهایی کنی یا نیاز به محرکه‌های ذهنی سرگرمی داشته باشی؛
اگر دیدی که داری با یک فرد کاملاً غریبه با مهربانی قلبی رفتار می کنی بدون اینکه چیزی از او بخواهی؛
این‌ها یعنی که فضایی برای تو گشوده شده است هر قدر هم که کوتاه باشد؛
فضایی در جریان مداوم تفکر که ذهن انسانی است.
وقتی چنین اتفاقی می افتد، آنجا یک حس آسایش و رفاه می‌آید، یک حس آرامش سرزنده، هر چند شاید ظریف و سطحی باشد.
شدت این حالت متفاوت است. می‌تواند صرفاً یک حس پیش‌زمینه از رضایت باشد یا آنچه که حکمای قدیم هند آن را آناندا می‌نامیدند - لذت و سعادتِ بودن.
البته از آنجا که تو شرطی شده‌ای فقط به فرم توجه کنی احتمالاً از این حالت آگاه نیستی مگر به صورت غیرمستقیم.
به عنوان مثال، در توانایی برای دیدن زیبایی، برای تقدیر و سپاسگزاری از چیزهای زنده، برای لذت بردن از مصاحبت با خودت، یا ارتباط گرفتن با دیگران با مهربانی قلبی، عنصر مشترکی وجود دارد.
آن عنصر مشترک حس خشنودی و رضایت، آرامش و صلح، و سرزندگی است که پیش‌زمینه نادیدنی آن است و این تجربیات بدون آن ممکن نبود.
هر جایی در زندگی‌ات، زیبایی، مهربانی، و تشخیص خوبی در چیزهای ساده وجود داشت، به پیش‌زمینه آن تجربه نگاه کن که در درون خودت است.
اما چنان به آن نگاه نکن که گویی دنبال چیزی هستی. تو نمی توانی آن را بگیری و بگویی "خوب حالا آن را دارم" یا اینکه به طور ذهنی آن را بگیری و به روشی آن را تعریف کنی.
آن مانند یک آسمان خالی از ابر است. هیچ فرمی ندارد. آن، فضاست، آن، سکون است، شیرینی بودن است، و بی‌نهایت فراتر از این کلمات که فقط به آن اشاره می کنند.
وقتی توانستی به طور مستقیم آن را در درون خودت حس کنی، عمیق‌تر می‌شود.
پس وقتی از چیزهای ساده قدردانی و سپاسگزاری می‌کنی - یک صدا، یک منظره، یک لمس - وقتی تو زیبایی را می‌بینی، وقتی حس مهربانی قلبی به دیگران داری، آن فضای درونی که منبع و سرچشمه و پیش‌زمینه آن تجربه است را حس کن.

👤#اکهارت_تل
🍏🍎🍃